محسن کاسنژاد، مترجم در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اعلام این خبر گفت: این کتاب، مشتمل بر50 مونولوگ از 50 نمایشنامه بزرگ جهان (بعد از نیمه دوم قرن 19 تا به امروز) است که کریس سالت یکی از استادان برجسته تئاتر انگلستان آنها را گردآوری و تدوین کرده است.
وی افزود: "دستهای آلوده" از ژان پل سارتر،"آناتول" از آرتور شنیتسلر، "دون خوآن" از مک فریش، "دروغگوهای سفیدپوست" از پیتر شیفر، "در انتظار گودو" از ساموئل بکت، "چشم اندازی از روی پل" از آرتور میلر ، "میمون پرمو" از یوجین اونیل از جمله نمایشنامههایی هستند که مونولوگها از میان آنها انتخاب شده است.
به گفته کاسنژاد، این کتاب، بیشتر جنبه آموزشی دارد و تمرینهایی را به بازیگران تئاتر پیشنهاد میکند.
این مترجم عنوان کرد: "مجموعه مونولوگهای معروف ادبیات نمایشی" از مجموعه کتابهایی است که انتشارت بیدگل با سرپرستی علیاکبر علیزاد، مترجم و کارگردان تئاتر در دو بخش "تئاتر: نظریه و اجرا" و "مجموعه نمایشنامهها" منتشر میکند.
وی گفت: از مجموعه "تئاتر: نظریه و اجرا" تاکنون دو کتاب "رویکردهایی به نظریه و اجرا" و "9 گفتوگو با روبرتوچولی" با ترجمه خسرو محمودی و از مجموعه نمایشنامهها، کتاب "در انتظار گودو" اثر ساموئل بکت با ترجمه علیزاد منتشر شده است.
همچنین کاسنژاد با همکاری آنتونی آرطونیان ترجمه کتاب "هاگاکوره؛ مرامنامه سامورایی" اثر یاماموتو تسونه تومو را از روی ترجمه انگلیسی آن به پایان رساندهاست که در نوبت چاپ قرار دارد و به زودی روانه بازار کتاب میشود.
این مترجم یادآور شد: این کتاب پیش از این در سال 1371 با عنوان "رسم و راه سامورایی: آییننامه سلحشوران ژاپن (هاگاکوره)" توسط هاشم رجبزاده ترجمه شده و در موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی به چاپ رسیده بود.
وی اظهار داشت: "هاگاکوره؛ مرامنامه سامورایی" دومین ترجمه فارسی از این اثر کلاسیک ژاپنی است که توسط انتشارات اختران در دسترس خوانندگان فارسی زبان قرار خواهد گرفت.
به گفته کاسنژاد، یاماموتو تسونه تومو (1659-1719) یک سامورایی اصیل بود که به سال 1700 میلادی فرق سر خود را به روش راهبان بودایی تراشید و در خانقاهی نزدیک قلعه "ساگا" در کیوشوی ژاپن گوشه عزلت گزید. وی از آن رو دست به چنین کاری زد که نتوانسته بود تا سرور و سالار خویش، نابشیما میتسوشیگه را پس از مرگ نیز همراهی کند. چرا که خودکشی کردن ملازمان و ساموراییان پس از مرگ استادشان که سنتی دیرین بود، در سال 1660 چه از سوی خود نابشیما، و چه از سوی حکومت وقت ممنوع اعلام شده بود.
این مترجم در ادامه تصریح کرد: نکته بسیار شگفتانگیزی که در زندگی تسونه تومو هست این است که وی با آنکه یک سامورایی بود، اما در سرتاسر زندگیاش هرگز دست به شمشیر نبرد. اگرچه وی از دوران کودکی به شعر و ادبیات دلبستگی فراوان داشت، ولی امروز به جز "هاگاکوره" هیچ اثر ادبی دیگری از او به جای نمانده است. این کتاب نیز در واقع به قلم یک سامورایی جوان به نام تاشیرو تسوراموتو در طول هفت سال به نگارش درآمده و سربه سر، خاطراتی است که از زبان یاماموتو تسونتومو جاری شده است.
وی در معرفی ویلیام اسکات ویلسن، مترجم انگلیسی هاگاکوره نیز گفت: ویلسن در سال 1944 در نشویل تنسی از ایالات متحده امریکا چشم به جهان گشود، وی مدرک کارشناسی علوم انسانی خود را از کالج "دارتموث" و مرکز مطالعات خارجی "مونتری" دریافت کرد و در دانشگاه Aichi Pefectural (در ناگویای ژاپن) به عنوان یک دانشجوی پژوهشی آزاد به کار پرداخت. سپس، مدرک کارشناسی ارشد علوم انسانی خود را - در مطالعات ادبی زبان ژاپنی- از دانشگاه واشینگتن دریافت کرد. او هاگاکوره را به شیوایی تمام از زبان ژاپنی به انگلیسی برگرداند، و از آن پس در سرتاسر دنیا به زبانهای گوناگون، و از جمله، زبان فارسی ترجمه شد.
ترجمه "سرزمینهای گرگ و میش" نوشته جیام کوتزی( نویسنده سبک پسا استعماری و برنده نوبل سال 2003) از دیگر آثار کاسنژاد است که پس از اخذ مجوز چاپ ارشاد از سوی انتشارات بیدگل منتشر خواهد شد.
این مترجم درباره این کتاب گفت: رمان "سرزمینهای گرگ و میش" مشتمل بر دو داستان جداگانه است که از نظر درونمایه یکسان هستند. نویسنده در این رمان به نقد استعمارگری و مستعمره بودن میپردازد. او در این رمان نگاهی خاص به مفهوم استعمار دارد و تنها به نقد سیاستهای استعماری نمیپردازد بلکه بخشی از گناه مستعمره بودن را به گردن مردم کشورهای مستعمره میاندازد.
کاسنژاد تصریح کرد: کوتزی از جمله نویسندگان سبک پسا استعماری است که درونمایه همه آثارش درباره استعمار و استعمارگری است. اجداد او که هلندی تبار و سفید پوست بودند به آفریقای جنوبی مهاجرت کردند، کوتزی در این کشور مستعمره متولد شد و از کودکی با مفهوم استعمار آشنا شد و وضعیت رقتبار مردم سیاه پوست آن کشور بر وجودش تاثیر عمیقی گذاشت. به طوری که در دوره نوجوانی نتوانست تحمل کند و این کشور را ترک کرد، اما هرگز مفهوم استعمار را فراموش نکرد.