بیایید «ریزعلی» باشیم!

شناسهٔ خبر: 4163525 -
قزوین- بسیاری از ناهنجاری های امروز جامعه نیاز به تدبیر و مدیریت دارد، تدبیری که از ریزش کوه ها، جلوگیری کند تا نیاز به آتش زدن پیراهن ها نداشته باشیم، بیایید ریزعلی باشیم.

خبرگزاری مهر- گروه استانها، حسن شکیب زاده: سیزدهم آبان ماه ۱۳۴۰ وقتی ریزعلی احساس کرد اگر قطار به مکانی که کوه ریزش کرده برسد، جان دو هزار نفر در خطر است، چاره ای نداشت جز اینکه در آن شب زمستانی پیراهنش را از تن درآورده، آتش بزند تا جان هموطنانش را نجات دهد.

امروزها خطرات زیادی مردم ما را تهدید می کند،خطراتی که نه برای دو هزار نفر که برای کل جامعه تسری یافته، خطراتی که نباید حتما کوهی ریزش کرده و جان هزاران نفر در معرض خطر و حتی مرگ قرار گیرد تا متوجه آن شده و پیراهنمان را به آتش بکشیم.

ریزعلی نگاهی به سنگهایی که از کوه سرازیر شده بود انداخت و صدای بوق قطار را هم شنید و آنی تصمیم گرفت، تصمیم نگرفت که جانش را بردارد و برود. آمدیم ریزعلی آن شب نبود و آن اتفاق را نمی دید، مثل بسیاری از اتفاقاتی که امروزه در جامعه ی ما رخ می دهد و دیده نمی شود.

حوادث ریز و درشتی که سرانجام آن مرگ خاموش بسیاری از ارزشها، انسانیت ها و جانهای گرانبهایی است که زمانی متوجه آن می شویم  که کارازکار گذشته و بجای پیراهن بایستی شمع بر روی مزارش روشن کنیم.

در مورد ریزعلی و زندگی معمولی او حرف و حدیث بسیار است، اما کلاهمان را قاضی کنیم و بگوییم در مورد ریزعلی و امثال او، بیشتر از صفحه ای که در کتابهای درسی مان خوانده ایم، چه می دانیم و چه بایستی بدانیم که ندانستیم؟

شاید این ندانستن هاست که کار دستمان داده و حال و روزمان را متفاوت از حال و روز امثال او قرار داده است؟ ایثار این دهقان فداکار سالهاست که صفحه ای از کتاب درسی ماست. اینکه این آدم و برگه تاریخی اش در کتابهای درسی مان چقدر تاثیرگذار بوده یا نبوده، بماند. اما آیا هنوز هم باید صبر کنیم تا کوه ریزش کند و شاید پیراهنی به آتش زده شود؟

امروزه نشستن و منتظر واقعه شدن، نه جوابگوی جامعه رو به توسعه کنونی است و نه منطبق با فرهنگ و آداب انسانی ما، با پیشرفت علم و دانش و امکانات فراوانی که در دسترس همگان، بویژه مسئولان و مدیران دستگاههای مختلف وجود دارد، تحقیق و پژوهش و شناخت معضلات جامعه و مدیریت راهکارهای مقابله با آن بهترین راه پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و فرهنگی است که جامعه ما، بویژه جوانان را تهدید می کند.

بیکاری، اعتیاد، بد اخلاقی های رایج، فرار از مسئولیت های اجتماعی، کتاب گریزی، فقر و نداری، بی عدالتی ها، افزایش فاصله های طبقاتی و بسیاری از ناهنجاری های امروز جامعه نیاز به تدبیر و مدیریت دارد، تدبیری که از ریزش کوه ها! جلوگیری کند تا نیاز به آتش زدن پیراهن ها نداشته باشیم! بیایید ریزعلی باشیم!

*حسن شکیب زاده: محقق، نویسنده و رونامه نگار

ارسال نظر

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
4 + 0 =