فرهاد ورهرام کارگردان و پژوهشگر سینمای مستند ضمن بیان این مطلب در انتقاد به کیفیت نازل فیلمهای مستند و نمایش این فیلم ها در جشنواره های رسمی به خبرنگار مهر، گفت: برگزاری جشنواره و یا هر رویداد فرهنگی به معنای نمایش بهترین فیلمهای مستند است، فیلمهایی که از جهت محتوا، رعایت مسائل فنی، ساختار کارگردانی فیلم مستند و ... بی نقص بوده و بتواند در آینده به یک الگو تبدیل شود، ولی متاسفانه آنچه در حال حاضر در عرصه نمایش فیلم های مستند در جشنواره های مختلف اتفاق می افتد توجه به این مسئله است که اغلب فیلم ها در سطح نمایش در جشنواره های مستقل این نوع گونه سینمایی نیست.
وی در ادامه افزود: ولی متاسفانه در سالهای اخیر اینگونه رسم شده است که مسئولان و یا هیئت انتخاب به بحث کیفی فیلم ها توجهی نمی کنند و اغلب آثاری که برای نمایش انتخاب می شود از جهت کیفی در سطح قابل قبولی نیست و به نظر می رسد مسئولان برگزاری جشنواره هایی از این دست تنها به بالا بردن آمار کمی جشنواره هایی که برگزار می کنند، توجه دارند. به عنوان مثال در جشنواره سینما حقیقت که به تازگی برگزار شد فیلم هایی به نمایش درآمد که به واقع از سطح فیلم های معمولی گزارشی و خبری تلویزیون پایین تر بود و من در طول نمایش این فیلم ها در این رویداد فرهنگی هیچ دلیلی برای نمایش برخی از فیلم ها که به نام مستند شناخته شده و به نمایش درآمدند، نمی دیدم.
کارگردان و تهیه کننده فیلم مستند "از آلپ تا دماوند" با اشاره به تقسیم بندی انواع فیلم های مستند و تقابل هریک از آنها با یکدیگر گفت: یکی دیگر از مسائلی که در قضاوت و ارزیابی فیلم ها در جشنواره های ویژه سینمای مستند اتفاق می افتد این است که فیلم های مستند را در قضاوت نهایی دسته بندی می کنند به این معنا که مثلا یک فیلم مستند زیست محیطی را در قضاوت محتوا و ساختار کارگردانی با یک فیلم مستند اجتماعی و یا میراث فرهنگی مقایسه می کنند. این در حالی است که به اعتقاد من چنین ارزیابی از جهت حرفه ای درست نیست و اصولاً چنین تقسیم بندی هایی بی مورد و بی هویت است و اغلب فیلمهایی که رتبه می آورند عناوینی تبلیغاتی دارند.
ورهرام در ادامه با اشاره به کم و کیف انتخاب افراد برای داوری و هیئت انتخاب فیلم ها در جشنواره های مستند اشاره کرد و گفت: مسئولانی که جشنواره هایی با موضوع مستند را برگزار می کنند درانتخاب افراد برای داوری فیلمها باید دقت کنند،چرا که اغلب دیده شده افرادی که دغدغه سینمای مستند را ندارند و تنها در سمت های دولتی در مراکز فرهنگی مشغول هستند را به عنوان داوران جشنواره ها انتخاب میکنند. این درحالی است که هنرمندان بسیاری در عرصه سینما وجود دارند که فیلمبینهای حرفه ای نیز هستند، اما هنگام برگزاری چنین جشنواره هایی جای این افراد بسیار خالی است.
وی در پایان به فعالیت های آتی خود اشاره کرد و گفت: چندی پیش فیلم مستند 80 دقیقه ای "از آلپ تا دماوند" را برای شبکه دوم سیما تهیه و کارگردانی کردم و هم اکنون در مراحل نهایی مونتاژ است. همچنین یک فیلم مستند زیست محیطی و با موضوع توسعه پایدار و اینکه چه عواملی باعث رونق گرفتن کویر و توسعه انسانی می گردد را به تهیه کنندگی مرتضی رزاق کریمی در دست کار دارم. این پروژه مستند شامل 10 فیلم مجزا است که هریک از فیلمها به کارگردانهای متفاوتی سپرده شده است.
نظر شما