دکتر چارلز تالیافرو استاد کالج سنت اولاف مینهسوتای آمریکا و فیلسوف دین معاصر در مورد ویژگیهای عشق و محبت نسبت به خالق و انسانها به خبرنگار مهر گفت: در ابتدا باید اقرار کنم این پرسشها بسیار جالب توجه و آموزنده است . در پاسخ به این سؤال باید گفت در سنتهای دینی ابراهیمی از جمله اسلام، مسیحیت و یهودیت هم عشق موجودات به خداوند را داریم و هم عشق خالق به مخلوقات را شاهد هستیم.
وی افزود: عشق ما انسانها به خدا ممکن است به طریق مستقیم و یا غیر مستقیم نشان داده و درک شود. شیوه مستقیم یعنی ما این عشق را از طریق عبادت، نماز خواندن، پرستش و نیایش به نمایش بگذاریم.
استاد پیشین دانشگاه آکسفورد تأکید کرد: عشق غیرمستقیم به خدا این است که مخلوقات و آنچه را او خلق کرده دوست بداریم، سایر موجودات و مخلوقات خدا را دوست بداریم و به آنها احترام بگذاریم.
وی تصریح کرد: به ویژه برای ادیان ابراهیمی، عشق به دیگران به عنوان بخشی از یک پیمان و قرارداد قلمداد میشود که خداوند آنرا بین مؤمن و خود جستجو میکند.
وی یادآور شد: باید توجه داشت در مورد عشق خداوند نسبت به مخلوقات، دیدگاههای مختلف و گوناگونی وجود دارد. سه دین بزرگ ابراهیمی معتقد هستند که خدا به همه هستی و عالم عشق میورزد. از منظر این ادیان خدا به عنوان مظهر عدالت نیز شناخته میشود و خدا از شر و منکر خشنود نیست و از بدی و منکر و شر بیزار است.
تالیافرو یادآور شد: میان عشق الهی و عشق انسانی تفاوتهای زیادی وجود دارد. بر اساس ادیان ابراهیمی، خدا عالم و دانا به امور است. همچنین ادیان ابراهیمی معتقد هستند که خدا نسبت به امور عالم و آگاه است، او قادر و مظهر نیکی و خوبی است.
وی یادآور شد: باید توجه داشت موجودات غیرجاندار توان شناخت ندارند، همچنین این موجودات دارای قدرت اراده نیستند و نمیتوانند بخشش و عفو داشته باشند؛ آنگونه که انسانها بخشش میکنند.
مؤلف "تاریخ روح" در پایان تأکید کرد: بر این اساس در ادیان ابراهیمی عشق و محبت نسبت به خدا با عشق و محبت نسبت به سایر انسانها متفاوت است. اما از سر تساهل برخی شباهتها قابل بیان هستند. برای نمونه وقتی ما عاشق کسی هستیم از حضور او در کنار خود لذت میبریم، همچنین وقتی عاشق خدا هستیم از حضور در محضر او خوشحال و خرسند هستیم.
نظر شما