زنگ ها بی صدا نواخته می شوند/ جای زنگ تدریس در مدارس خالی می شود

سنندج - خبرگزاری مهر: از چند سال قبل تاکنون شمار زنگ هایی که به صورت نمادین در مدارس کشور نواخته می شوند در حال افزایش است که البته حتی صدای بسیاری از این زنگ ها نه تنها به گوش اقشار مختلف جامعه حتی به گوش خود دانش آموزان مدارس نیز نمی رسد.

به گزارش خبرنگار مهر، از چند سال پیش تاکنون علاقه برای به صدا در آوردن زنگ مدارس در برنامه های مختلف برای دانش آموزان به شدت افزایش یافته است و مسئولان به هر بهانه ای زنگ را به صدا در می آورند و البته نکته جالب توجه جایی است که صدای این زنگ حتی به گوش خود دانش آموزان آن مدرسه نمی رسد.

روند افزایشی به صدا درآوردن زنگ های مدارس در حالی همچنان افزایش می یابد که اگر همین گونه پیش برود دیگر زمانی برای درس خواندن دانش آموزان در مدارس باقی نمی ماند و مسئولان باید زنگی را به نام زنگ تدریس در مدارس به صدا درآورند.

سیستم نظام آموزشی ایران نشان داده که این نظام به سوی درس های عملی سوق داده شده است و دانش آموزان به جای اینکه در کلاس های درس با مسائل تئوری و علم روز آشنا شوند با برگزاری یک مراسم ساده و به صدا در آوردن زنگ مدرسه یک درس مهم را به صورت عملی فرا می گیرند.

زنگ غنچه ها، زنگ جوانه ها، زنگ شیر، زنگ طبیعت، زنگ درخت کاری، زنگ بهداشت و سلامت، زنگ نیکوکاری، زنگ عاطفه ها، زنگ مشارکت، زنگ سینما، زنگ هوای پاک، زنگ آسمان آبی، زنگ امر به معروف و نهی از منکر و خیلی زنگ های دیگر از جمله زنگ هایی است که در مدارس به صورت کلیشه ای به یک برنامه ثابت تبدیل شده و دانش آموزان نیز مجبورند که به صدای آنها گوش دهند.

هر چند که کسی نمی تواند منکر تاثیر و نقش دانش آموزان در حوزه های مختلف شود و البته مباحث ترافیکی و ترویج آن در مدارس آزمونی قابل قوبل داشت و نتایج خوبی را عاید این بخش کرد ولی روند افزایشی زنگ ها در مدارس به حدی نگران کننده و در حال افزایش است که خود دانش آموزان نیز به آن اذعان دارند.

 


هدف اصلی و سیاست کاری از به صدا درآوردن زنگ های مختلف در مدارس حساس کردن بخشی از جامعه نسبت به یک موضوع خاص است که البته نکته قابل تامل و بسیار مهم در این زنگ ها این است که سخنرانان بدون توجه به شرایط سنی و موقعیت دانش آموزان از هر دری سخن می گویند جز مطلبی که زنگ را برای آن به صدا در آورده اند و این نشان می دهد هیچ گونه کار کارشناسی در پشت این زنگ ها صورت نگرفته است و بیشتر مسئله کاری سوری و کلیشه ای است.

در فصل گرما، سرما، زیر باران و زیر برف برای مسئولان فرقی ندارد تنها مهم این است که دانش آموزان را به خط کنند و دقایق زیادی و البته به صورت غیرکارشناسی سخنرانی کنند و دانش آموزان نیز مجبور به گوش دادن به حرف های مسئول و سخنران مراسم هستند.

اگر روزهای مدرسه و افزایش زنگ های بی صدا به همین منوال بگذرد دیگر جایی برای درس خواندن دانش آموزان باقی نمی ماند و همواره باید سر صف های طولانی بایستند و به سخنان مسئولان آموزشی، فرهنگی، بهداشتی، سیاسی و اجتماعی گوش دهند چرا که ممکن است درد دل های مسئولان در دلشان باقی بماند و جایی دیگر، گوش های مجانی و مخاطب شنوا برای حرف هایشان پیدا نکنند.

شمار زنگ های که در مدارس به صدا در می آیند کم نیست و هر چند که در سالهای اولیه پیروزی انقلاب اسلامی تنها زنگی که به صدا در می آمد زنگ پیروزی انقلاب اسلامی بود و باعث شور و نشاط ویژه ای در بین دانش آموزان و سایر اقشار جامعه می شد ولی متاسفانه این روزها تعداد زنگ ها به میزانی افزایش یافته است که دیگر گوش ها تحمل این همه صدای زنگ را ندارند و کارهای اصولی نیز در این حوزه کمرنگ شده است.

کد خبر 1512618

شهر خبر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 3 =