تاریخ‌نگاری بی‌طرفانه ممکن نیست/ حساسیت درباره تاریخ معاصر بیشتر است

نویسنده رمان تاریخی«دیلماج» با تاریخ‌نگاری بی‌طرفانه مخالف و معتقد است تاریخ‌نگار با ذهنیت از پیش تعیین شده به سراغ تاریخ می‌رود و بی‌گمان حساسیت‌هایی که درمورد تاریخ معاصر و به ویژه انقلاب وجود دارد بیشتر است.

حمیدرضا شاه‌آبادی، نویسنده نوجوان در گفتگو با خبرنگار مهر به ضرورت تاریخ‌نگاری اشاره و بیان کرد: پیش از سخن گفتن درباره ویژگی‌های تاریخ‌نگاری و داستان‌های تاریخی برای کودکان و نوجوانان، باید از ضرورت فهم و درک تاریخ سخن گفت. زیرا زندگی بهتر در جهان امروز، نیازمند آشنایی با گذشته است. به این معنی که تا ملت‌ها با پیشینه تاریخی خود آشنا نشوند، نمی‌توانند راه رسیدن به آینده‌ای بهتر را دریابند؛ از این روست که در کشورهای پیشرفته، نخستین چیزی که پس از خواندن و نوشتن به بچه‌ها آموزش داده می‌شود، تاریخ است؛ در حالی که دانش آموزان ما در کتاب‌های درسی خود با حجم گسترده‌تری از اطلاعات رو به رو هستند که دردی از آنها درمان نمی‌کند و به کارشان نمی‌آید.

نویسنده مجموعه 10 جلدی«تاریخ انقلاب» معتقد است ارائه اطلاعات بسیار به کار هیچ‌گروه از مخاطبان در هر رده سنی نمی‌آید. برای مثال بررسی وضعیت ایران در دوره حکومت‌های متقارن، کار بسیار دشواری است و سخن گفتن از سلسله‌هایی که همزمان بر نواحی مختلف ایران، حکومت می‌کرده‌اند، هیچ جذابیتی ندارد؛ تنها ذهن خوانندگان را از اسامی و نام‌هایی که هرگز به کارشان نمی‌آید، پر می‌کند. امایکی از روش‌هایی که برای حل این مشکل، می‌توان به آن پرداخت، بهره گرفتن از نویسندگانی است که به جز تاریخ با ادبیات و عناصر داستانی آشنا هستند و می‌توانند تاریخ را به قالب داستان درآورند.

شاه آبادی در پاسخ به این که بعضی نویسندگان، وفاداری به تاریخ را سد راه خیال‌پردازی می‌دانند گفت:  آنچه اهمیت دارد این است که داستان جذابی بنویسیم بنابراین هیچ مانعی وجود ندارد که نویسندگان ما ضمن پرداختن به شخصیت‌های فرعی و رخدادهای حاشیه‌ای از حقایق تاریخی هم سخن بگویند. با این روش هم به جذابیت متن می‌افزایند و هم بر کاستی‌های خود در زمینه اطلاعات تاریخی سرپوش می‌گذارند؛ با این همه تاکنون جدای از برخی استثنائات، داستان تاریخی جذابی به ویژه برای نوجوانان نوشته نشده‌است. در حالی که بسیاری از رویدادهای تاریخی ما جذاب و خواندنی هستند و قابلیت این را  که به داستان یا نمایشنامه تبدیل شوند.

نویسنده رمان تاریخی«دیلماج» با تاریخ‌نگاری بی‌طرفانه مخالف و معتقد است: آن که در آزمایشگاه کار می‌کند، دانسته‌هایش که نتیجه پژوهش و کار است را ملاک قرار می‌دهد؛ اما تاریخ‌نگار با ذهنیت از پیش تعیین شده که بیانگر تجربه‌ها و باورهای اوست به سراغ تاریخ می‌رود و به جرات می‌توان گفت که تاریخ‌نگاری بی‌طرفانه ممکن نیست. اما حساسیت‌هایی که درمورد تاریخ معاصر و به ویژه انقلاب وجود دارد بیشتر است چراکه بسیاری افراد این دوره را به خاطر دارند. برای مثال هستند کسانی که 15 خرداد 1342 یا روزهای پیروزی انقلاب را به خاطر دارند.

شاه‌آبادی به ضرورت توجه به تاریخ معاصر اشاره و بیان کرد: برخی محافل دانشگاهی، عمده وقت خود را درگیر تاریخ گذشتگان می‌کنند در حالی که تاریخ معاصر، ذهن افراد بیشتری از گروه‌های فکری گوناگون را به خود مشغول می‌کند و به این دلیل از حساسیت بیشتری برخوردار است. ضمن این که انقلاب اسلامی ایران هم سیاسی بود و هم ایدئولوژیک؛ چون در باورها و اندیشه‌های دینی مردم، ریشه دوانده بود.

نویسنده کتاب «تاریخ فراماسونری در ایران» با اشاره به این‌که تعداد رمان‌های تاریخی در جامعه ما کم نیست، افزود: از «حکایت یوسف شاه» آخوندزاده تا داستان‌های ابوتراب خسروی، کم نبوده‌اند داستان‌هایی که بخشی از تاریخ را برای ما روایت کرده‌اند، اما تعداد داستان‌هایی که در قالب ادبیات به تحلیل تاریخ بپردازند، کم بوده است.


 

کد خبر 2304357

برچسب‌ها

شهر خبر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 1 =