افليا پرتو، نوازنده پيانو، در گفتگو با خبرنگار موسيقي "مهر" با اعلام اين مطلب گفت: "موسيقي ملي ما بر پايه شعر و ادب است و هر سني نميتواند آن را دريابد. از طرف ديگر موسيقي كه در حال حاضر به ما ارائه ميشود قطرهاي از درياي بيكران است كه با آموزش اصولي و بنيادي و نه بيپايه مي توان به ناشناختههاي آن پي برد و آثاري بديع و مطابق با شرايط روز آفريد."
پرتو روش آموزش فعلي را خيانت به موسيقي دانست و افزود: "آموزش در همه دنيا از پايههاي اساسي است، در صورتي كه اين اصل در كشور ما به خصوص در دو دهه اخير ناديده انگاشته شده و لفظ "استاد" به هر كسي داده ميشود."
اين نوازنده در ادامه خاطرنشان كرد: "اسم آموزگار در موسيقي ايراني به كسي اطلاق ميشود كه در وهله اول از منابع رديفي دستگاهي موسيقي ايراني سيراب و نزد هنرمندان بزرگ تعليم ديده باشد. مهمتر از همه اينكه بتواند معلومات خود را در اختيار هنرآموز بگذارد، چرا كه اگر كسي نتواند به روشهاي مختلف با شاگرد صحبت كند نميتواند از او استاد بسازد."
سرپرست گروه "ياران" با تاكيد بر فناناپذير بودن موسيقي اصيل ايراني، تصريح كرد: "هيچ نوعي از موسيقي نميتواند جاي قدمت و غناي موسيقي ايراني را بگيرد، بنابراين اين نظريه كه موسيقي پاپ فعلي ميتواند به جاي موسيقي اصيل مطرح شود از پاي بست غلط و ويران است. البته با ساخت ملوديهاي شاد و نو ميتوان در جوانان انگيزه ايجاد كرد."
به گفته افليا پرتو، نياز به خلق آثاري در راستاي آثار استاد پايور، مشكاتيان، حسين عليزاده و ... در دهه كنوني دوچندان است. وي گفت: "اين اساتيد يك شبه ره صد ساله را طي نكردند و براي عنوان "استاد" دود چراغ خوردند و رياضت كشيدند. طبعاً اشاعه موسيقي اين هنرمندان خود منجر به آشنايي نسل هنرجو و مخاطب ميشود."
اين هنرمند در پايان خاطرنشان كرد: "موسيقي رديفي براي آموزش و نه اجراست و يادگيري اين منبع و ماخذ به صورت درست ميتواند راهگشاي خلق آثار بديع باشد، اما صرف اين دانسته كافي نيست."
نظر شما