به گزارش گروه دين و انديشه "مهر" اين اثر مجموعه اي از گفتگوهاي چند تن از صاحبنظران حوزه و دانشگاه است كه به پرسشهايي چون آيا ارتباطي ميان احاديث اجتماعي و جامعه شناسي وجود دارد؟ و انوع روابط و مناسباتهايي كه ميان جامعه شناسي و احاديث اجتماعي وجود دارد كدام است ؟ پاسخ مي دهند .
اساتيد و پژوهشگران با رويكردهاي مختلفي به سؤالات فوق پاسخ داده و محصول اين گفتگوها در قالب كتابي با 240 صفحه منتشر شده است .
اين مجموعه شامل بحثها و گفتگوهاي افرادي چون عماد افروغ، مهدي گلشني، مسعود گلچين، عليرضا شجاعي زند، غلامرضا صديق اورعي و حجت الاسلام سيد محمد ثقفي، حجت الاسلام سيد حسين شرف الدين ، حجت الاسلام حميد پارسانيا، احمد رجب زاده و غلامعباس توسلي است .
بر اساس اين گزارش طي چند دهه اخير ميان مسلمانان نسبت به جامعه شناسي، دو گرايش نوين پديد آمده است يكي جامعه شناسي بومي و ديگري جامعه شناسي اسلامي . اين دو گرايش با رويكرد انتقادي به وضع جامعه شناسي موجود شكل گرفته است .
گرايش نخست در صدد هدايت جامعه شناسي به شناخت مسائل و چالشهاي موجود و يافتن راه حلهاي مناسب با ساختارها و شرايط اجتماعي و فرهنگي جوامع اسلامي است .
گرايش دوم نيز به بهره گيري از آموزه هاي هستي شناسانه و انسان شناسانه در مباني و روشهاي جامعه شناسي نظر و تأكيد دارد كه بنيانگذاران اين علم( آگاهانه و يا ناآگاهانه) با رويكردي ايدئولوژيك به شرح و بسط قواعد جامعه شناساني همت گماشته اند و با تغيير اين رويكردها و استفاده از نگرشهاي اسلامي در ساحت انسان و هستي مي توان به گزاره ها و قواعد ديگري در جامعه شناسي دست يافت .
نظر شما