یادی از آندارنیک هویان باستانشناس ایران دوست

چهل روز از درگذشت آندرانیک هُویان، باستان­شناس و پژوهشگر عرصه تاریخ و فرهنگ گذشت.

به گزارش خبرنگار مهر، آندرانیک هُویان، فرزند سیمون هُویان و یودوکسیا رالی، در سال ۱۳۱۲ در قزوین به دنیا آمد. اجداد پدری­‌اش از ارامنه­ ساکن استانبول ترکیه و اجداد مادری­‌اش، یونانی ­الاصل بودند. او از دانش ­آموختگان دبیرستان­‌های البرز و تمدّن بود. در سال ۱۳۳۳ تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشکده­ ادبیات دانشگاه تهران آغاز و در سال ۱۳۳۷، در رشته­ باستان­شناسی و در سال ۱۳۴۴، در رشته­ تاریخ لیسانس گرفت.

فعالیت در موزه­ ایران باستان و ریاست اداره­ فرهنگ و هنر گرگان و آبادان از نخستین تجربه‌­های حرفه­‌ای وی پس از فارغ‌­التحصیلی از دانشگاه تهران است. هُویان در سال‌­های پس از انقلاب اسلامی، به پژوهش و نگارش ده‌­ها عنوان مقاله در نشریات معتبر تاریخی و فرهنگی و نیز یازده عنوان کتاب پرداخت.

همسرش، آزادوه چولاکیانس در تمامی این سال‌­ها، یار همراه وی در نگارش مقالات و کتاب­ها بوده است؛ ارمنیان ایران، نقش ارمنیان در سینمای ایران، کلیساهای ارمنیان ایران، کلیساهای مسیحیان در ایران‌زمین، روابط فرهنگی ایران و ارمنیان، جلفا، آیین‌­ها و مراسم سنتی ارمنیان ایران، هنرمندان ارمنی ایران، جشن­های ایرانی و فعالیت­‌های فرهنگی و هنری ارمنیان تهران از کتاب‌­های اوست. کتاب جشن‌های ایرانی با یادداشت ایرج افشار برای انتشار در اختیار مرکز نشر دانشگاهی قرار گرفت. پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، دفتر پژوهش‌­های فرهنگی، فرهنگستان هنر و مرکز بین­‌المللی گفتگوی تمدن­ها از نهادهایی بوده‌­اند که کتاب‌­های آندرانیک هُویان را به چاپ و انتشار رسانده‌­اند. همکاری با دائره‌­المعارف بزرگ اسلامی از دیگر فعّالیت‌­های اوست.

هُویان در زمان کارش در وزارت فرهنگ و هنر، هرکجا که اعزام شد، خانه­ فرهنگ و کتابخانه بنا نهاد. تأسیس موزه­ رختشویخانه­ زنجان، تأسیس صداخانه­ مجهز و راه‌­اندازی سالن نمایش فیلم مخصوص کودکان در زنجان، تأسیس انجمن سینمای جوان، راه‌­اندازی گروه کُر صدنفره­ و بسط و توسعه­ موزه­ آبادان تنها بخشی از کوشش‌­های فرهنگی او است. تالار فخرالدین اسعد گرگانی نیز با پیگیری و تلاش‌­های مکرر او در گرگان به بهره ­برداری رسید.

هُویان همواره بر وجود پیوندهای عمیق میان ایرانیان و ارمنیان تأکید داشت و در مقالات و کتاب­‌های خود، با پژوهش­ بر آن صحه گذاشته است. او خود را یک ایرانی علاقمند به ایران می‌­دانست و مقیم ایران ماند.

آندرانیک هُویان پیش از آغاز فعالیت­‌های فرهنگی‌­اش، ورزشکاری تمام­‌عیار بود. او که از دوره­ دبستان، علاقه‌­ای وافر به ورزش داشت، پس از ورود به دوره­ دبیرستان و کسب مقام­‌های قهرمانی متعدد با انجمن ورزشی دبیرستان البرز، رسماً به تمرین فوتبال پرداخت و به تیم فوتبال کیان، یکی از باشگاه­های تیم تاج (استقلال) پیوست. دوره­‌ای از فوتبال کناره‌­گیری کرد و با تشویقِ برادر خود به دوچرخه­‌سواری پرداخت و در این ورزش نیز مدال­‌های قهرمانی متعددی از آن خود کرد. بوکس حرفه‌­ای از دیگر ورزش‌­هایی است که وی در آن حرفی برای گفتن داشت. هُویان از مؤسسین تیم فوتبال باشگاه آرارات بود که در سال ۱۳۳۴، با تشکیل آن، به تیم پیوست و اولین کاپیتان تیم فوتبال آرارات در تاریخ خود شد. در سال‌­های تحصیل در دانشگاه تهران، وی از چهره­‌های درخشان تیم فوتبال دانشگاه تهران بود که بارها در کنار این تیم به مقام قهرمانی دست یافته بود. هُویان بعدها مربی و سرپرست تیم فوتبال باشگاه آرارات شد. کارو حق­وردیان یکی از شاگردان وی در این دوره است. پس از فارغ­‌التحصیلی از دانشگاه تهران، از فعالیت‌­های ورزشی کناره­‌گیری کرد و در عرصه­ فرهنگی کوشید.

آندرانیک هُویان بعد از ظهر روز یک­شنبه ۳۱ خردادماه سال جاری، پس از دوره‌­ای بیماری، در منزل خود در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه­ تهران به خاک سپرده شد. از او دو فرزند به نام‌­های کریست و لوریس به یادگار مانده است. فرزند ارشد او، کریست هُویان، گرافیست، کارتونیست و کاریکاتوریست برنده­ جوایز بین‌­المللی و فرزند کوچک­تر، لوریس هُویان، موسیقیدان و رهبر ارکستر است.

کد خبر 2871554

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 4 + 7 =