رشته خوشنويسي مي‌تواند در دانشگاه تدريس شود

رشته خوشنويسي مي‌توانست به عنوان رشته‌اي مستقل و آكادميك در دانشگاهها تدريس شود كه اين اتفاق تا امروز نيفتاده است.

مجيد حسين زاده، خوشنويس پيشكسوت و رئيس انجمن خوشنويسان تهران، در گفتگو با خبرگزاري "مهر"، درباره ميزان پيشرفت هنر خطاطي و خوشنويسي در مقايسه با رشته هايي چون نقاشي، عكاسي و مجسمه سازي گفت: "در اين باره بايد يك اصل را پذيرفت و آن اينكه به هر حال خوشنويسي متعلق به عصر استاتيك يا ايستاست. در اين عصر بود كه هنرمندان خوشنويس در منزل خود كار را تحويل مي گرفتند و ساعت ها روي آن كار مي كردند. با پويايي و گذشت زمان در عصر ديناميك تمركز هنرمندان روي اين حيطه كمرنگ شد."

وي در ادامه افزود: "البته اين به معناي پائين آمدن شان و مقام خوشنويسي نبود. بلكه خوشنويسي در قياس با هنرهاي به روزتر مثل عكاسي و مجسمه سازي و نقاشي نتوانست پيشرفت شاياني كند. گرچه خوشنويسي همواره با دشواري هاي زياد اجرايي رو به رو بوده، اما ديگر در دهكده جهاني كمتر كسي است كه بپذيرد يك خوشنويس ساعت ها بنشيند و يك حرف خاص را تمرين كند."

رئيس انجمن خوشنويسان تهران در پاسخ به اين پرسش كه چرا گالري دارها كمتر متولي برگزاري نمايشگاههاي خوشنويسي مي شوند نيز گفت: "گالري دارها نيز با علم به مسائل موجود در وضعيت اخير هنرهاي تجسمي بيشتر به افرادي توجه مي كنند كه امروز نان نام خود را مي خورند. بنابراين ميزبان آثار اين هنرمندان مي شوند. روي اين اصل است كه برخي خطوط در نزد مخاطبان خوشنويسي نمود يافت و برخي خطوط به همراه هنرمندانش در محاق فراموشي قرار گرفت."

وي در اين خصوص كه چرا بعد از نسل استادان اين فن استاد ديگري براي تدريس در اين حيطه ظهور نكرده تصريح كرد: "اگر بخواهيم تصور كنيم كه تنها يك عده خاص و محدود در رشته خوشنويسي به درجات متعالي دست يافتند، اشتباه محض است. بلكه در اين عرصه هنرمندان ديگري نيز پديد آمدند كه بي آنكه دنبال نام باشند، گوشه اي را انتخاب كردند و به فعاليت مشغول شدند. عده اي هم بر خلاف اين جريان امروز بيشتر مورد توجه هستند و به شهرت رسيده اند."

حسين زاده در پاسخ به اين پرسش خبرنگار "مهر" كه چرا دستمايه هاي خوشنويسي ما در طي سال هاي متمادي بيشتر اشعار سنتي بوده گفت: "وقتي قلم چهارصد سال پيش را در دست مي گيريم و از مركب و دوده استفاده مي كنيم كه ميراث بازماندگان اين نسل است و اين تفكر وجود دارد كه رمز خوشنويسي تنها در حفظ عناصر و نشانه هاي سنتي آن است، طبعا بدعتي شكل نخواهد گرفت. بايد در اين حيطه اتفاقي مي افتاد كه نيفتاد و آن اينكه خوشنويسي بايد به روز مي شد. اگر قرار بود چنين اتفاقي به وقوع بپيوندد بايد جوان يا جواناني در اين عرصه به فعاليت گرفته مي شدند كه از تكنيك هاي روز مثل رايانه و وسايل ارتباط جمعي ديگر آگاهي مي داشتند و فن خوشنويسي را با اشراف به اين وسايل مي آموختند."

وي افزود: "پرسش شما بايد لااقل در طول سي سال رياست شوراي انجمن خوشنويسان يا در طي شصت سالي كه از فعاليت انجمن خوشنويسان مي گذرد، پاسخي روشن و جامع مي يافت. اما اين امر ميسر نشد. بنابراين وقتي هنوز به تدريس روش هاي سنتي خود مي پردازيم چطور انتظار داريم از خط به عنوان يك كاربري نو ياد شود؟"

رئيس انجمن خوشنويسان تهران در پايان خاطرنشان كرد: "رشته خوشنويسي مي توانست به عنوان رشته اي مستقل و آكادميك در دانشگاهها تدريس مي شد كه نشد. بخشي از اين چراها به تلاش هاي دست اندركاران برمي گردد و بخشي به اين مطلب كه ما هرگز تاريخچه جامع و كاملي از خوشنويسي مان نمي دانيم. اين در حالي است كه كشورهاي ديگر به كم اهميت ترين هنرهاي خود بها داده و براي شناخت و اشراف نسبت به آنها مي كوشند. اما خوشنويسي ايران كه يكي از گرانمايه ترين هنرها محسوب مي شود، اينقدر مورد بي مهري قرار مي گيرد."

کد خبر 339487

شهر خبر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 5 + 7 =