امام حسن مجتبی(ع) الگوی بی‌بدیل کرامت و بخشندگی

قم - عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه گفت: کرامت و بخشندگی از صفات بارز امام مجتبی(ع) است که در روایات تاریخی آمده و ایشان در این زمینه یک الگوی بی بدیل هستند.

خبرگزاری مهر - گروه استان‌ها: امام حسن مجتبی(ع) فرزند علی بن ابی‌طالب(ع) در شب نیمه ماه مبارک رمضان سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشودند. در سن ۳۷ سالگی با ایشان برای خلافت و جانشینی امام علی(ع) بیعت شد؛ مدت امامت حضرتش ۶ ماه و سه روز به طول انجامید.

از سخت‌ترین دوران زندگانی با برکت امام مجتبی(ع)، دوران پس از صلح با معاویه بود. ایشان سختی این سال‌های ستم را با بردباری وصف ناشدنی‌ سپری می‌کردند.

در این سال‌ها، ایشان از غریبه و آشنا سخنان زشت و گزنده می‌شنیدند و زخم بی وفایی می‌خوردند. بسیاری از دوستان به ایشان پشت کرده بودند. روزگار، برایشان به سختی می‌گذشت.

مردم متوجه این نبودند که امامان معصوم(ع) متناسب با شرایط و اوضاع حاکم بر عصر خویش و بنا بر وظیفه‌ای که خداوند متعال بر عهده آنان گذاشته بود، اقدام و به آن پایبند بودند.

اوضاع عصر امام حسن مجتبی(ع) و شرایط آن زمان، اقتضا می‌کرد که آن حضرت، با وجود میل باطنی‌شان، صلح با معاویه را بپذیرند و حکومت را به وی واگذارند و این وظیفه‌ای بود که بر عهده ایشان گذاشته شده بود.

امام حسن مجتبی(ع) به کریم اهل بیت شناخته می‌شوند چرا که آن بزرگوار نه تنها از نظر علم، تقوی، زهد و عبادت، مقامی برگزیده و ممتاز داشتند، بلکه از لحاظ بذل و بخشش و کمک به نیازمندان نیز سرآمد بودند.

هیچ نیازمندی از در خانه آن حضرت دست خالی برنمی‌گشت. هیچ آزرده دلی شرح پریشانی خود را نزد آن بزرگوار بازگو نمی‌کرد، جز آنکه مرهمی بر دل آزرده او نهاده می‌شد.

حسن بن علی(ع) با تمام قدرت و توان در انجام امور خیر و نیک و رفع نیاز مستمندان فعال بودند و هرآنچه را که داشتتد در راه خدا انفاق می‌کرد.

امام حسن مجتبی(ع) در طول عمر خویش دو بار تمام اموال و دارایی خود را در راه خدا خرج کردند و سه بار ثروت خود را به دو نیم تقسیم کرده و نصف آن را برای خود نگهداشتند و نصف دیگر را در راه خدا بخشیدند.

 امام حسن(ع) و دستگیری از ضعفا و نیازمندان

حجت الاسلام محسن غرویان، عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، با اشاره به اینکه در روایات و احادیث چندین ویژگی برای امام دوم شیعیان(ع) ذکر شده، اظهار کرد: کریم اهل بیت(ع) یکی از معروف‌ترین صفات امام حسن مجتبی(ع) است که وجه تسمیه این صفت به خاطر جود و بخشش و دستگیری از ایتام و ضعفا است.

وی ادامه داد: امام حسن مجتبی(ع) از نظر اخلاقی بسیار اهل محبت بودند. دستگیری از مستمندان، فقرا، بیچارگان، غذا دادن به مردم، اطعام مساکین، سر زدن به بیماران، فقرا و پابرهنگان، همگی در خلق و خوی آن حضرت آمده است.

صلح امام حسن مجتبی(ع) یکی از مسائل قابل تأمل است که شرایط زمان ایشان با شرایط زمان امام حسین(ع) متفاوت بود

استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه امام حسن(ع) در برابر ناملایمات و سختی‌ها صبر زیادی داشتند، گفت: کرامت و بخشندگی از صفات بارز امام مجتبی(ع) است که در تاریخ آمده و ایشان در این زمینه یک الگوی بی بدیل هستند.

وی با بیان اهمیت صلح امام حسن(ع) تصریح کرد: صلح امام حسن مجتبی(ع) در زمان خلافت معاویه یکی از مسائل قابل تأمل است که باید بدانیم شرایط زمان امام حسن مجتبی(ع) با شرایط زمان امام حسین(ع) متفاوت بود و امام حسن مجتبی(ع) برای حفظ کیان نظام و جلوگیری از تفرقه مصلحت را در صلح دیدند؛ ولی شرایط زمان امام حسین(ع) فتنه‌ای بود که جز با مبارزه و قیام علیه حاکم زمان و ظلم و جور راه دیگری وجود نداشت.

امام حسن(ع) الگوی مسلمانان امروز

حجت الاسلام محمد صادق یوسفی مقدم، رئیس مرکز فرهنگ و معارف قرآن نیز در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، با بیان اینکه امام حسن(ع) از نظر متون دینی دارای جایگاه رفیع و بلندی هستند، اظهار کرد: شیعیان امروزه باید کریم بودن امام حسن مجتبی(ع) را الگوی خویش قرار دهند.

وی ادامه داد: ایثار یکی از مهم‌ترین ویژگی امامان ما است که در قرآن کریم نیز این صفت بسیار ارزشمند تلقی شده است و از انفاق بالاتر است و ائمه(ع) به انفاق و ایثار در حد اعلای آن عمل می‌کردند.

این استاد حوزه علمیه ادامه داد: ایثار به این معناست که چیزی را که خودت نیز به آن محتاج هستی به دیگران می‌بخشی و ائمه ما این‌گونه بودند و حتی در ماه رمضان که به طعام نیاز داشتند، طعام خویش را به یتیمان و فقرا می‌دادند.

رئیس مرکز فرهنگ و معارف قرآن گفت: امام حسن(ع) که صفت کریم اهل بیت(ع) را دارا هستند جلوه و بروز بیشتری در حوزه انفاق و ایثار داشتند.

حجت الاسلام یوسفی مقدم با اشاره به روایات زیاد در وصف کریم بودن امام حسن(ع)، تصریح کرد: در روایات آمده که روزی امام حسن(ع) از کنار باغی عبور می‌کردند که مشاهده نمودند که بیرون باغ غلامی نشسته و در حال نان خوردن است؛ لقمه‌ای نان در دهان خود می‌گذارد و لقمه‌ای را جلوی سگ می‌گذارد.

وقتی امام حسن مجتبی(ع) سختی و گرفتاری مردم را می‌دیدند برای آنها بذل و بخشش می‌کردند

وی ادامه داد: امام حسن(ع) برای مدتی این منظره را تماشا کردند و بعد به جلو آمدند و به شخص گفتند: «همین‌جا بنشین تا برگردم»؛ امام(ع) باغ را خریدند و در همان مسیر نیت کردند که غلام را آزاد کنند. وقتی حضرت کنار آن باغ رسیدند، غلام را صدا زدند و گفتند «من آن باغ را به همراه خودت خریدم و بعد هم تو را آزاد کردم و تمام این باغ را به تو بخشیدم».

رئیس مرکز فرهنگ و معارف قرآن یادآور شد: وقتی امام حسن مجتبی(ع) سختی و گرفتاری مردم را می‌دیدند برای آنها بذل و بخشش می‌کردند و مردم نیز ایشان را به صفت کریم بودن می‌شناختند و برای رفع نیازخویش به امام حسن(ع) مراجعه می‌کردند و حتی افرادی را که ارادت خاصی به اهل بیت(ع) نداشتند رسیدگی می‌کردند.

ماه مبارک رمضان، ماه اکرام ایتام و نیازمندان است و خداوند صیام را قرار داده تا مسلمانان گرسنه و تشنه شوند حال افراد نیازمند و گرفتار را درک کنند و در افراد انگیزه ایجاد شود که به افراد نیازمند کمک کند و در واقع احیای کرامت یکی از فلسفه‌های روزه‌داری است که در مورد کریم بودن باید امام حسن مجتبی(ع) را الگوی خویش قرار دهیم.

کد خبر 3691279

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 8 =