سینماگران بر مفهوم نگاه ملی اتفاق نظر دارند

در حالی که حدود دو ماه به آغاز بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر باقی است، ارزیابی سینماگران رشته‌های مختلف از تغییرات ایجادشده در این دوره نکته‌ای مهم را یادآور می‌شود. اینکه اتفاقاً تفاوت عرصه‌ها منجر به بروز نوعی اتفاق نظر و همسویی در مفهوم نگاه ملی شده و نگاه ملی در ذات یک اثر نهفته و محدود به مؤلفه خاصی نیست.

به گزارش خبرنگار مهر، دو منتقد، کارگردان، تهیه کننده، عکاس و طراح پوستر فیلم با ارائه نظرات خود در مورد اضافه شدن جایزه ویژه سینمای ملی به نگاه ملی و باقی تغییرات ایجادشده در جشنواره فیلم فجر به خصوص مفهوم نگاه ملی، نظراتی ارائه دادند که در برخی جزئیات دچار اختلاف نظر و پراکندگی بود.

در حالی که برخی اضافه شدن این بخش را نوعی ارج نهادن به سینمای بومی و ملی تلقی کردند، عده دیگر اعتقاد داشتند اضافه شدن بخش ها و عناوینی که تعریفی مشخص از آنها ارائه نشده می تواند به نوعی مشکل ساز و موجب شود در آینده با حجم زیادی از مفاهیم رو به رو شویم که پرداخت مناسبی نشده و به بیراهه رفته اند. به خصوص عنوان شد این نوع جریانسازی می تواند موجب تجمع سرمایه و نیروهای انسانی در بخشی شود که هنوز به خوبی سمت و سوی خود را پیدا نکرده است.

البته بودند سینماگرانی که معتقد بودند از خطر کردن نباید هراسید و آزمون و خطا در این حیطه نتایج خوبی را در پی خواهد داشت. همچنین در برخی نظرات عنوان شد که سینما به جهت بزرگنمایی و بازتاب گسترده ای که دارد، خطا و لغزش هایش هم بیشتر به چشم می آید. در حالی که شاید عرصه های دیگر دچار اشتباهات و خطاهای عمده تری هستند و همچنان به طی طریق ادامه می دهند!

اضافه شدن بخش مواد تبلیغی از مواردی بود که همه با اتفاق نظر به آن خوشامد گفتند و خلأ حضور نداشتن این بخش را در سال های گذشته برشمردند. البته متخصصین این رشته به عواقب منفی چنین حذف بی دلیلی که چند سال به طول انجامید، اشاره ویژه داشتند و با برشمردن موارد عقبگرد بخش عکاسی و پوستر فیلم در طول این مدت که مهمترین عرصه رقابت از دست رفته بود، تحلیل خوبی از پرسش بی جواب چند سال اخیر مطرح کردند: بخش مواد تبلیغی به کدام دلایل حذف شد؟

تنها یک سینماگر این پرسش بی جواب را با پرسشی دیگر همسو و نگرانی خود را این بار از اضافه شدن بخش مواد تبلیغی ابراز کرد: بخش مواد تبلیغی به کدام دلیل اضافه شد؟ طبعاً پاسخ پرسش اول در صورت مطرح شدن می توانست مانع از به وجود آمدن پرسش دوم و نگرانی برآمده از آن باشد. وقتی دلیلی برای چنین حذف مهمی ارائه نمی شود می توان اینطور برداشت کرد که این حذف با فکر و برنامه و دلایل متقن انجام نشده و همین نکات می تواند در مورد اضافه شدن کنونی هم مطرح شود. اینجاست که دیگر نمی توان از این اضافه شدن صرفاً خوشحال بود، چون نگرانی تکرار چنین شرایطی همواره وجود دارد.

مطلب دیگری که اتفاق نظر سینماگران رشته های مختلف را به همراه داشت، تلقی و به نوعی تعریف آنها از نگاه ملی و نمود آن در یک اثر هنری به ویژه فیلم بود. همه اعتقاد داشتند مفهوم نگاه ملی باید در ذات یک اثر و خالقش باشد و چیزی نیست که بتوان با قرار دادن چند مولفه یا پرداختن به وجهی خاص در فیلم بروز کند و به آن ویژگی ملی و ایرانی بودن بدهد. در عین حالی که این وجه می تواند با حضور در ذات یک اثر در جزئیاتی چون حرکت دوربین و ... نمود پیدا کند. حتی برخی معتقد بودند نگاه ملی محدود به مرزهای کشور هم نیست و هر اثری که بتواند عرق ملی یک ایرانی را در دورترین نقطه کره زمین هم برانگیزد، اثر ملی نام می گیرد.

در عین حال کسانی هم بودند که راهکارهایی برای منحرف نشدن این جریان از بستر اصلی ارائه دادند و از پدیدآورندگان این بخش خواستند تعاریف و قالب های خود را برای این بخش ارائه دهند تا به نوعی خط و ربط برای کسانی که قدم در این راه می گذارند مشخص باشد. اما خودشان هم قبول داشتند که قالب های دیکته شده نمی توانند جواب خوبی بگیرند و به گفته دیگر اثری ناب خلق کنند.

در انتها با ارزیابی تعابیر سینماگران از تغییرات انجام شده در جشنواره فیلم فجر، اکثریت آرا موید این بود که از این تغییرات نمی توان به عنوان تغییر بنیادین در جشنواره بیست و پنجم نام برد. چند تغییر عنوان در بخش های قبلی، بازگشت یک بخش قدیمی و نهایتاً اضافه شدن بخش سینمای ملی. این تغییرات بیش از آنکه ساختاری باشند از آنها تعبیر ساختاری شده است.

کد خبر 419953

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 4 + 0 =