فراگیر بودن انجمن‌های صنفی هنری به ملی شدن آنها کمک می‌کند

یک انجمن صنفی هنری زمانی می‌تواند شکل ملی به خود بگیرد که فراگیر باشد و تمام گروههای یک صنف را در خود جای دهد. چنین انجمنی نیاز به پشتوانه‌ای دارد که ترسیم‌کننده صنفی بودن و نه سلیقه‌ای بودن برای عضوگیری باشد.

آیدین آغداشلو در خصوص عملکرد انجمن های صنفی هنری به خبرنگار مهر گفت: "این نهادها سابقه زیادی ندارند و نوپا هستند. بنابراین هنوز از تجربه کافی برای رسیدگی به اوضاع صنفی برخوردار نیستند. گرچه در دادن امکانات به هنرمندان موفق عمل کرده اند ولی اینکه چقدر این امکانات با آرمان انجمن ها فاصله دارد باید مورد بررسی و تفحص قرار گیرد. البته هنرمندان عادت به تشکل ندارند و تعداد اعضاء انجمن ها زیاد نیست و انجمن نمی تواند بر روی حق عضویت اعضا انجمن سرمایه گذاری کند."

وی افزود: "مسلما اگر این کار با حساسیت بیشتری صورت گیرد و انجمن های صنفی در ایران از فعالیت سایر انجمن های هنری در دیگر کشورها نیز اطلاع یابند، زمینه مناسبی برای فعالیت و حفظ حقوق صنفی هنرمندان فراهم می شود. البته این امر منوط بر این است که هنرمندان نیز مشارکت بیشتری در این انجمن ها داشته باشند. در عین حال زمانی یک انجمن صنفی هنری، شکل ملی به خود می گیرد که فراگیر باشد و دارای این قابلیت نیز باشد که بتواند تمام گروه های یک صنف را در خود جای دهد. به طوری که شرطی را برای عضویت از حیث زمینه های مختلف اجرایی قائل نشود و انجمنی باشد که تمام اعضا را در وجوه و سطوح مختلف تحت پوشش قرار دهد. مسلما چنین انجمنی نیاز به پشتوانه ای دارد که ترسیم کننده صنفی بودن و نه سلیقه ای بودن برای عضو گیری باشد."

این هنرمند تصریح کرد: "من اعتقاد دارم بیشتر انجمن های صنفی هنری این اصل را در اساسنامه خود دارند و اینکه چقدر این اساسنامه ممکن است تحت الشعاع سلیقه ها قرار گیرد امری است که محتاج بررسی بیشتر است. اما در مجموع من عملکرد انجمن های صنفی هنری در ایران را با در نظر گرفتن سابقه کم و تجربه کوتاه مدتشان در این زمینه و با در نظر گرفتن شرایط موفق ارزیابی می کنم. هر چند که راه درازی در پیش دارند."

آغداشلو در خصوص نمایشگاه اخیر خود در کانادا نیز گفت: "این دومین نمایشگاه انفرادی من بعد از 32 سال بود. وجود یک وقفه طولانی مدت در طی این سال ها میان دو نمایشگاه انفرادی من دلایل متعددی داشت. یکی این که از حیث اقتصادی ناچار بودم با اتمام هر اثر آن را به فروش برسانم. دیگر این که همواره نسبت به نحوه گالری داری در ایران اعتراض و انتقاد دارم که بارها در جاهای مختلف به نقل آن پرداخته ام. در واقع مسئله برخورد حرفه ای گالری ها برایم اهمیت داشته است. درعین این که درطی این سال ها به نوعی از فضای ذهنی دست یافتم که برگزاری نمایشگاه را نوعی خودنمایی فرض کردم . البته بعد ازبرپایی نمایشگاهم درکشورکانادا فضای ذهنی ام تغییرکرد وبه این نتیجه رسیدم که نمایشگاه به جز وجه بیرونی اش، وجهی درونی و آموزنده دارد . این که نقاش کارهایش را به شکل مجموع ودرکناریکدیگر مشاهده کند وبتواند  درباره این آثاربه داوری رسد. بنابراین من تجربه مفیدی  درزمینه داوری آثارخود به دست آوردم وتصمیم گرفتم به جز نقاشی های جدی به عناصرتزیینی کمتربپردازم.

این نقاش با سابقه ومدرس تاریخ هنردرادامه خاطرنشان کرد: قراربود پیش از کانادا نمایشگاهی ازآثارخود را درموزه هنرهای معاصرتهران برپا کنم که به دلیل کافی نبودن تعداد آثارو به دلیل تغییراتی که به وجود آمد این امربه دوسال آینده موکول شد. از این بابت گله ای ندارم و گمان می کنم بتوانم آثاربهتری را به این نمایشگاه اگربرگزارشود بسپارم.  با این حال 22 اثرازمن درنمایشگاه اخیرم درکانادا به معرض نمایش گذاشته شد که ازاین تعداد، قراربود پانزده اثربه فروش رسیده و بقیه به مجموعه خانوادگی ام تعلق یابد. اما وقتی تابلوها را درنمایشگاه نصب کردم خانواده ام تصمیم گرفتند تنها هفت اثر را به فروش رسانده وما بقی را نزد خود نگهدارند.

آغداشلو درخصوص این که دیدگاه مخاطبان خارجی نسبت به آثارهنرمندان ایرانی چگونه است نیز گفت: شهروندان امریکایی درقیاس با اروپایی ها دیدگاه دورتری نسبت به هنرایران دارند. البته هنرمندانی چون سیراک ملکونیان که سال هاست درتورنتو زندگی می کنند با وجود این که سابقه و قدمت غنی درزمینه نقاشی ایران دارند اما بازهم میان شهروندان به آن شکلی که باید شناخته شده نیستند. اما با این وجود تصورمی کنم درصورت عملکردهای فرهنگی مناسب وبرگزاری نمایشگاه های پربار، دیدگاه های غلط  ومحدود این مخاطبان تغییرخواهد کرد. به خصوص کانادا به واسطه این که درحال حاضر نقاشان چندان بزرگی ندارند، آثارایرانیان را بیشترمورد توجه قرارمی دهند .

وی افزود: برخورد مخاطبان کانادایی از دومین نمایشگاه انفرادی من درگالری آرتا به قدری مطلوب بود که برای من به شخصه باورنکردنی بود. به طوری که درشب افتتاحیه هفتصد نفربازدید کننده حضور داشتند که به دلیل محدود بودن فضا، به نوبت وارد گالری می شدند. برای برگزاری این نمایشگاه درکانادا اطلاع رسانی چندانی نکردم و تنها از طریق مجلات هنری وروزنامه های ایرانی موجود درکانادا، برگزاری نمایشگاهم را به اطلاع مخاطبان ودوستداران هنررساندم.

کد خبر 421989

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 2 + 5 =