دعوت فخاری برای پیوستن به پویش کمک به کم توانان جامعه

رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران گفت: به جای خریدن لباس نو به پویش کمک به کم‌توانان جامعه بپیوندیم.

به گزارش خبرنگار مهر، الهام فخار ی در جلسه علنی روز سه شنبه در نطق پیش از دستور گفت: می‌توان امسال در یک پویش سراسری از خریدن و برتن کردن تن‌پوش و پای‌پوش نو خودداری کرد و پول آن را برای بخش‌های کم‌توان جامعه سفره و جامه‌ی نو هزینه کرد.
مشروح نطق وی به شرح زیر است:

امید هدیه بدهیم

به نام پروردگار

دشت فروردین ایران روشن و سرزنده باد
مهر و آبادی‌اش اندر فزون همواره باد

تکه‌های ابر پراکنده اند، جا به‌جای شهر بر خاک باریده‌اند. با هر شکوه بامداد، از نو گیاه بیدار می‌شود و هر نسیم، درودی سرشارِ تابش خورشید پر امید است.

امید به روزگار نو برای سرزمینی که مردمانش خسته از رنج‌ها، تاراج‌ها، پلشتی‌ها و بازدارنده‌های گوناگون هستند، با نوروز پیوند خورده است.

بهاری که برایش سفره می‌گستریم و به پیشوازش خانه‌تکانی می‌کنیم تا جان‌مان به برکتش تازه شود و بر تیرگی و پلیدی و دشواری‌ها چیره شویم.
سفره‌های آیینی‌مان را رنگ‌رنگ می‌آراییم. برای شادباش نوروز دانه‌های روینده را سبز می‌کنیم و غبار می‌زداییم.

از میان همه‌ی جشن‌های نیاکان‌مان، که همگی در پیوند با زمان و زمین، باد و آب و خاک و آتش، در ستایش آفریننده و به پاسداشت آفرینش بوده‌اند، امروز برایمان جشن نوروز است که هنوز پابرجاست. با دریغ بر کم‌فروغ شدن آئین‌های مهربانانه‌ی پارسی، باید برای نگهداشت جشن نوروز هم بیش از گذشته هوشیار باشیم.

در دهه‌های گوناگون تاریخ کهن سرزمین‌مان، بیگانگانی بر ایران جفا کردند، برای نوروززدایی، از میان بردن جشن‌ها و ارزش‌های دیرین و به‌فراموشی سپردن انگاره‌ها و کنش‌های گروهی و مردمی و باستانی‌مان، از هیچ کاری فروگذار نکردند. با این‌همه نوروز و جشن بهاران پابرجا ماند، چون خانواده و شبکه‌های پویای خویشاوندی نوروز را در خانه و کوی و برزن زنده‌نگاه داشتند.

کاسته شدن از جمعیت روستایی، دگرگون شدن شهرهای کوچک به شهرستان، دگرگونی ساختار کلانشهرها، از یک‌سو و از سوی دیگر دگرگونی خانواده گسترده و خوشه‌های پرشاخه‌ی خویشاوندی به خانواده هسته‌ای و تُنُک شدن خوشه‌های نسبی و سببی و کاهش میانگین فراوانی اعضای خانواده ایرانی بر چگونگی نکوداشت و برگزاری آئین‌ها اثرگذار است.

امروزه در کلانشهرها نوشدن سال بر سفره‌ی فامیلی بزرگ و گسترده کم‌یاب است، بسیاری از شهروندان کلانشهرها نوروز را در سفر می‌گذرانند و دیدوبازدید نوروزی رونق گذشته را کمتر دارد.

از این‌رو جامعه‌پذیری کودکان و نوجوان برای شناخت و نکوداشت جشن‌های اسفندماه و جشن بزرگ نوروز دچار کاستی تدریجی است. از نوروز بیش‌تر تعطیلی دوهفته‌ای اش برجامانده و آن را نگه‌داشته است و شماری از جوانان از چگونگی کنش‌های آئینی جشن نوروز ناآگاه هستند. هم‌چنین شتاب دگرگونی‌های اجتماعی به دشواری نهادینه‌شدن ارزش‌ها و باورها، آئین‌ها و نقش‌های کهن انجامیده است.

از سوی دیگر بالارفتن هزینه‌ی زندگی در شهرها، نابسندگی درآمد بسیاری از خانواده‌های طبقه متوسط و تهی‌دستان و فشار شرایط اقتصادی این سال‌ها، مردم را برای برگزاری جشن بزرگ نوروز دچار گیروگره کرده‌است.

دشواری‌های مالی و ناهماهنگی درآمد-هزینه‌ی خانوارها به دوری‌گزینی از یکدیگر و ترس از ناتوانی در پرداخت هزینه‌های برپایی مهمانی و دورهمی‌های خرد و کلان می‌انجامد. سفره‌هایی کوچک در گوشه‌ها و خانه‌هایی خلوت و دوری‌گزینی از رفت‌وآمدهای خویشاوندی، گذشته از پیامدهای منفی بر پیوندهای بزرگسالان، به کاستی و مساله در فرایند جامعه‌پذیری و درونی‌کردن باورها، ارزش‌ها، نقش‌ها و کنش‌های اجتماعی کودکان و نوجوانان می‌انجامد. پیامد این کاستی افزایش گسست اجتماعی میان نسل نو با پیشینه‌ی فرهنگی خود، گسست میان کودک و نوجوان با بزرگسالان و سالمندان هم خواهد بود.

در بازه‌های تاریخی سخت ایران، این خود مردم بوده‌اند که برای دشواری‌ها چاره‌جویی کردند و چه بسیار نوروزها که مردم با هم‌یاری روزگار تازه‌ای رقم زدند.

امسال با دشواری و فشار اقتصادی برای بسیاری از مردم ایران به پایان می‌رسد. کلانشهرها درگیر حاشیه‌های پرچالش و مدیران شهری درگیر کمبودهای درآمدی و بدهی‌های گذشته‌اند.

کاهش توان اقتصادی و افزایش حاشیه‌نشینان، دست‌خالی ماندن برخی بخش‌های کارگری و کمبود درآمدهای روستاییان همه واقعیت هستند. با این همه، نسیم نوروز و باران بهار و جوانه‌های سرشاخه‌ها نویدبخش هنگام جشن نوروز است.

می‌توان از این سرمایه‌ی فرهنگی نیاکان برای مهرگستری و مهربانی میان مردم سرزمین و هم مردمان سرزمین‌های هم‌پیوند و خویشاوند بهره‌گرفت.

می‌توان به پایکوبی و دست‌افشانی برای بهار، از خانواده‌های کم‌توان و کهنسالان برای خانه‌تکانی احوال‌پرسی کرد و به برپاکردن سفره نوروز در خانه شأن شتافت.

می‌توان جشن باستانی دیرین را با ساده‌تر ولی درکنارهم‌آوردن خرد و کلان، تهی‌دست و پرتوان، سالمند و کودک بر سر سفره‌هایی به روشنای مهر. و با برکت هفت سین پارسی زنده نگاه داشت.

می‌توان امسال در یک پویش سراسری از خریدن و برتن کردن تن‌پوش و پای‌پوش نو خودداری کرد و پول آن را برای بخش‌های کم‌توان جامعه سفره و جامه‌ی نو هزینه کرد. آئین‌های جشن بزرگ نوروز سرمایه و گنج بی‌مانند ما است. به پی‌جویی دلشکستگان خواهیم شتافت و شانه‌به‌شانه‌ی یکدیگر برای بازآفرینی خانه و محله و میهن پرامید تلاش خواهیم کرد.

روزگاری نو را می‌توان با هم ساخت و روشنای امید را در خانه خانه‌ی ایران‌زمین زنده نگهداشت.

نوروز روشنای امید است
از ورای تاریکی و سرما سربرمی‌کشد
جان می‌بخشد،
بر دشت و کوه سبکبار می‌وزد،
سرود شادمانه‌ی زندگی سرمی‌دهد،
رشته‌های سرد زمستان را پنبه می‌کند.
نوروز نوای امیدِ هستی است
امید به چیرگی بر رنج و دل‌مردگی
نوروز سرمایه‌ی جاودانه‌ی ما است
نوروز روشنای امید است،
خجسته باد پیروزی نوروز، فرخنده باد زندگی
از این فرصت استفاده می‌کنم و به همه دوستان پیشنهاد می‌کنم در روزهای باقی مانده از سال ۹۷ با حضور در کتاب فروشی‌ها عید امسال کتاب و اشتراک نشریات را برای شادباش نوروز در اولویت قرار بدهند. با توجه به بحران و وضعیت کاغذ و نشر این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

کد خبر 4570086

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 4 + 4 =