مبعث پایه‌گذار تمدن جدید در تاریخ بشریت است/ نجات انسان از جاهلیت

قم - استاد حوزه علمیه قم گفت: بعثت پیامبر اکرم(ص) پایه‌گذاری یک تمدن جدید در تاریخ بشریت بود تا انسان‌ها را از انحراف و جاهلیت نجات دهد.

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: از طلوع خورشید اسلام و انقلابِ عظیم پیامبر آن، حضرت محمد (ص)، بیش از هزار و چهارصد سال می‌گذرد. امروز ۲۷ رجب سالروز آخرین پیغام دار، خاتم نبوت، محمد مصطفی (ص) است که می‌گوئیم «سلام بر تو ای فرستاده خوبی‌ها، ای مهربان‌ترین فرشته خاک، تو از ملکوت آسمان به زمین فرا خوانده شدی تا انسان را با معنای واقعی عدالت و توحید آشنا کنی».

به گفته مورخان، واقعه مبعث، در روز ۲۷ رجب سال چهلم عام الفیل روی داده است؛ وقتی پیامبر اکرم (ص) در غار حرا به عبادت مشغول بود با نزول نخستین آیات سوره علق، بعثت او آغاز شد.

خداوند در سوره آل عمران یادآور می‌شود که یکی از انگیزه‌های بعثت رسول اکرم (ص)، تلاوت آیات و آموختن احکام شریعت بر مردم است. یعنی پیامبر (ص) مبعوث شد تا آیات و احکام قرآن را بر مردم تلاوت کند و واسطه فیض از سوی ذات اقدس ربوبی بر بندگانش باشد تا حجت را بر مردم تمام گرداند و مجالی برای بهانه و عذرهای سست و واهی نماند. از این رو خداوند هم قرآن را فرستاد و هم قرآن‌شناس را؛ هم آیاتش را فرستاد و هم کسی را که آیاتش را بر مردم ابلاغ کند تا آنان را از برگزیدن راه انحرافی و جهالت باز دارد.

آیت الله العظمی جوادی آملی به مناسبت مبعث پیامبر اکرم (ص) در گفتاری هدف نهایی بعثت این گونه اظهار داشته است:

علی بن ابی طالب (ع) فرمود: «مردم! ما هرگز شما را به امری وادار نکردیم، مگر اینکه قبل از شما آن امر را عمل کردیم.»

انبیا آمدند، گفتند: «انسان در درون خود یک قلب دیگری دارد، یک چشم دیگری دارد، یک گوش دیگری دارد.» این را اولاً تفسیر کردند، بعد آمدند این را تغییر دادند. فرمودند چه فرد یا جامعه‌ای مریض است، چه فرد یا جامعه‌ای سالم! آنها را که فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ بود درمان کردند، به جایگاه إذا جآءَ رَبَّهُ بِقَلبٍ سَلِیمْ رساندند، یا إلا مَنْ أتَی اللهَ بِقَلْبٍ سَلِیمْ رساندند و مانند آن. این کار انبیا باعث می‌شود که جهان و انسان درست تفسیر شود و درست تغییر پیدا کند.

انبیا اعلام کردند: «مَنْ ذَا الَّذِی ذاقَ حَلاوَهَ مَحَبَّتِکْ فَرامَ مِنکَ بَدَلاً. خدایا! آنکه لذّت مناجات تو را چشید، آن را با چه عوض می‌کند؟» آنکه لذّت مناجات با خدا را در کامش زمزمه کرد، او هرگز این لذّت را به چیز دیگر تبدیل نمی‌کند. و این اختصاصی به انبیا ندارد، چون شاگردان انبیا هم به جایی رسیدند که می‌گفتند: «کَأنّی اَنظُرُ إلی عَرشِ الرَّحمنِ بارِزاً.» آن مرحله‌ی والا و بَرین برای انبیا است، این مرحله‌ی نازل یا متوسط برای شاگردان آن هاست. اگر بشر و انسان درست تفسیر شد و درست تغییر پیدا کرد، یعنی انسان تحقیق شد که این مهم‌ترین رسالت انبیای مبعوث است؛ جهان هم تغییر پذیر است، درست تفسیر می‌شود و درست تغییر پیدا می‌کند.

تغییر جهان و تفسیر جهان را قرآن به عهده گرفته است. فرمود: «این عالم اگر بخواهد درست حرکت کند، زمستانش زمستان باشد، پاییزش پاییز باشد، تابستانش تابستان و… شما باید انسان خوبی باشید! اگر جامعه جامعه خوب بود، قَدَّرَ أقواتَها فِی أربَعَهِ أیام جامه عمل می‌پوشاند.» یک ارتباط تنگاتنگی بین عالم و آدم در قرآن کریم برقرار است. فرمود: «اگر این مردم درست حرکت کردند، ذات أقدس إله نظام آفرینش را به سود انسان‌ها تغییر می‌دهد. و اگر خدای ناکرده مردم درست حرکت نکردند، خداوند نظام آفرینش را به سود اینها تغییر نمی‌دهد.» اینکه فرمود: «وَ لُو أنَّ اَهلَ القُری آمَنُوا وَاتَّقُوا لِفَتَحْنا عَلَیهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماء وَالأرض،» یعنی اگر جامعه درست تفسیر شد و درست تغییر پیدا کرد، درست در مسیر حرکت کرد، کلّ نظام عوض می‌شود. یعنی این ابرها که حرکت می‌کنند، به موقع باران حمل می‌کنند و به موقع می بارند و به جا می‌بارند، نه بی جا!

وجود مبارک رسول گرامی (ص) که این ایام، مبعث آن حضرت است، فرمود: «وقتی ذات أقدس إله در معراج فیض و فُوز خاصش را به گوش من رساند، فیضش به گوش من رسید، من خنکی او را در دلم احساس کرده‌ام.» این لامسه است، این لامسه‌ی دل است نه لامسه‌ی پوست! این لَمس بدن نیست، لمس جان است.

معجزه انبیا این بود که ما را تغییر بدهند، ما را اصلاح کنند، ما را معالجه کنند

مرحوم کُلینی از معصوم (ع) نقل می‌کند که بشرهای اوّلی خواب نمی‌دیدند. کم کم رؤیا را خدا نصیب اینها کرد. اینها به انبیا شأن می‌گفتند: «ما وقتی خوابیدیم، چیزهایی را در عالم رؤیا می‌بینیم، اینها چیست؟» می‌فرمودند: «این ها از سنخ همان حرف‌هایی است که ما به شما می‌گوئیم. ما می‌گوئیم در درون انسان یک چشمی هست، یک گوشی هست، نمونه اش را شما در عالم خواب می‌بینید.» کسانی که بیداری حالت منامیه دارند، همان وضعی که دیگران در عالم رؤیا دارند، رؤیای صادق، اینها در حالت بیداری دارند.

اولیا هم کار انبیا را کردند. وجود مبارک امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید: «من این حکومت را پذیرفتم، برای اینکه لِتَساطُنَّ صُوتَ القِدرْ لِتُغَربِلُنَّ غَربَلَه.» فرمود: «من آمدم، یک حرارتی در جامعه ایجاد کردم. آن جامعه‌ی افسرده ی یخ بسته را که سرد بود، جوشاندم.» فرمود: «من حکومت را پذیرفتم، برای اینکه همگان بجوشند. شما باید گرم شوید و باید جای تان عوض بشود.» این خافِضَهٌ رافِعَه کار همه انبیا است، و این کار در قیامت ظهور می‌کند و انبیا عهده دار این بودند. در حقیقت اگر کسی بخواهد جهان را تفسیر کند و جهان را تغییر بدهد، باید خود را تفسیر کند و خود را تغییر بدهد.

انسان گاهی خیال می‌کند از خاک است و به خاک! این بینش یک انسان مُلحد است. می‌گوید: «ما از خاک برخاستیم، دوباره خاک می شویم و دیگر هیچ! إنْ هِی إلا حَیاتُنَا الدُّنیا نَمُوتُ وَ نَحیی. ما از خاک بودیم، دوباره خاک می شویم و خبری نیست.» ولی یک انسان ولی و عارف می‌گوید: «من نه از خاکم که به خاک برگردم که حرف مُلحدان است، نه از خاکم که به خدا برسم که حرف متوسّطان است؛ بلکه من از خدایم و به سوی خدا می‌روم، إنّا للهِ وَ إنّا إلِیهِ راجِعُون.»

کار انبیا این است که درست تفسیر کنند و به ما گوشی بدهند که بشنویم سنگ تسبیح می‌کند. معجزه انبیا این نبود که شجر و حَجر را گویا کنند! معجزه انبیا این بود که ما را تغییر بدهند، ما را اصلاح کنند، ما را معالجه کنند؛ یعنی آن شنوایی درونی را به ما بدهند، آن گوش بسته را باز کنند، چشم بسته را باز کنند، آن گاه از ما سوال کنند: «چه می‌بینید؟» می‌گوئیم: «کَأنّی أنظُرُ إلی عَرشِ الرَّحمنِ بارِزاً.» از ما سوال می‌کنند: «چه می شنوی؟» می‌گویند: «ما می‌شنویم فرشته‌ها تسبیح می‌کنند، سنگ‌ها تسبیح می‌کنند، درخت‌ها تسبیح می‌کنند.»

... شما هر چه مبعث را خوب بررسی کنید، نبوّت را خوب بررسی کنید، امامت را خوب تشریح کنید، می‌بینید هدف همه آنها این است؛ این بیان روشن علی بن ابی طالب است؛ فرمود: «مردم! ما هرگز شما را به امری وادار نکردیم، مگر اینکه قبل از شما آن امر را عمل کردیم. شما را از هیچ چیزی باز نداشتیم، مگر اینکه قبلاً دست خودمان را از او کشیدیم.» اگر این است، پس معلوم می‌شود خدا دارد حکومت می‌کند، دین خدا دارد حکومت می‌کند؛ یعنی فقه دارد حکومت می‌کند و عدالت دارد حکومت می‌کند.

عید مبعث؛ هم سو با فطرت انسانی

عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به اینکه پیام عید مبعث هم سو با فطرت انسانی است، اظهار داشت: محتوای دین پیامبر هماهنگ با فطرت است هم فطرت عقل هم فطرت دل؛ قرآن کریم نیز اشاره دارد که دین حنیف مطابق با فطرت الهی است.

حجت‌الاسلام محسن غرویان ادامه داد: رمز ماندگاری دین اسلام و رمز خاتمیت پیامبر اسلام همین است که به ریشه‌ای‌ترین اصول اخلاقی و انسانی در این دین اشاره شده است.

بعثت پیامبر گرامی اسلام (ص) پایه‌گذار یک تمدن جدید در تاریخ بشریت شد

وی افزود: ارزش‌هایی که در بعثت پیامبر مطرح شده‌اند ثابت، مطلق و جاودانه‌اند از قبیل عدالت و آزادی انسان از غل و زنجیر خرافات.

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه پیامبر اسلام انسان‌ها را از پیروی خرافات و اساطیر غیرعقلانی نجات دادند، بیان کرد: با توجه به زنده به گور کردن دختران در جزیره‌العرب و پرستش بت‌ها و چوب‌ها در جزیره‌العرب، پیامبر (ص) برای زنان در کنار مردان احترام و ارزش والایی را مطرح کردند و مشرکان را به توحید فرا خواندند.

وی یادآور شد: بعثت پیامبر (ص) پایه‌گذار یک تمدن جدید در تاریخ بشریت شد و امروزه قرآن کریم پرتیراژترین کتاب کره زمین است.

درک پیام بعثت توسط تمام جوامع بشری

یکی دیگر از اساتید حوزه علمیه قم نیز به خبرنگار مهر گفت: با توجه به اینکه ادیان توحیدی و یکتا پرستی رنگ باخته بودند و بت پرستی و پیروی از هوای نفسانی زمین را در بر گرفته بود، رسول خدا برای نجات جامعه بشری از سوی خدا فرستاده شد.

حجت‌الاسلام سید محمد واعظ موسوی با تأکید بر اینکه تمام جوامع بشری پیام بعثت را درک کنند، ادامه داد: جوامع بشری باید از خرافات و ظلم و تعدی نسبت به هم دیگر دست بردارند.

وی بیان کرد: رمز موفقیت اسلام، مقاومت و پایداری بر اراده و مرام حق‌طلبانه رسول خدا و بهره بردن از اخلاق سنجیده پیامبر (ص) است.

استاد حوزه علمیه گفت: رسول خدا برانگیخته شد تا حق و نورانیت اسلام، جامعه انسانیت را در برگیرد و اسلام به عنوان دین آسمانی بین بشریت نجات گری خود را به جهانیان نشان دهد.

کد خبر 4580230

برچسب‌ها

شهر خبر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 2 + 2 =