فقه الصادق شامل همه علوم می شود/ مدرسه بی نظیر امام صادق(ع)

حجت الاسلام فاطمی نیا گفت: فقه صادق (ع) همه علوم را شامل می شود و به معنای همه علوم است.

به گزارش خبرنگار مهر، حجت الاسلام «سید عبدالله فاطمی نیا» از اساتید برجسته اخلاق و عرفان شهر تهران شامگاه جمعه ۷ تیرماه ۱۳۹۸ بعد از مدتها که جلسات وی به علت بیماری تعطیل شده بود، به مناسبت شهادت رئیس مذهب حضرت امام جعفر صادق (ع) در مسجد جامع اُزگل تهران سخنرانی کرد.

فاطمی نیا در اولین سخنرانی خود بعد از دوران بیماری، ضمن تقدیر و تشکر از کسانی که برای بهبودی وی دعا کردند، در این جلسه درباره مقام علمی امام صادق (ع) و چگونگی تشکیل مدرسه تربیتی حضرت سخن گفت.

گزیده ای از این سخنرانی را در ادامه می خوانید؛

جوانان بدانید که معلومات ارزش دارد و این معلومات آسان به دست نیامده است. ما بچه و نوجوان بودیم به ما می گفتند فقه صادق (ع) ولی نمی دانستیم مقصود از آن چیست؟ اصلاً وقتی می گویند فقه صادق (ع) این فقه صادق (ع) چیست؟ فقه صادق (ع) همه علوم را شامل می شود و به معنای همه علوم است.

یکی از شیعیان عراق کتابی درباره امام صادق (ع) نوشته است و در پایان جمع بندی نموده است و آورده که درباره امام صادق (ع) چگونه می توان حرف زد؟ اصلاً از کجا می توان شروع کرد؟ آیا از علمش صحبت کنیم؟ آیا از شخصیت ایشان حرف بزنیم؟ آیا از اخلاق ایشان سخن بگوییم؟ و هزاران چیز دیگر، اصلاً از کجا صحبت کنیم؟ امام صادق (ع) همان شخصیتی است که علم او امروز دنیا را پر کرده است.

مدرسه امام صادق (ع) در تاریخ بی نظیر بود و در دنیا دیگر چنین مدرسه ای پیدا نمی شود. درباره مدرسه امام صادق (ع) یک نکته وجود دارد و آن اینکه مشهور است که این مدرسه چهار هزار شاگرد داشته است اما این تعداد قید زده شده است. شیخ مفید در کتاب ارشاد می نویسد این چهار هزار شاگرد فقط از ممتازان این مدرسه بوده اند نه اینکه کل شاگردان این مدرسه چهار هزار نفر باشند.

حالا این مدرسه امام صادق (ع) چگونه تشکیل شد؟ موسس این مدرسه جد مظلومشان حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) هستند که این مدرسه با شهادت امام حسین (ع) شروع و تاسیس شد.

حضرت سجاد (ع) با اینکه در دوران فشار حاکمان ظالم بود ولی این مدرسه را اداره می کردند. بعد از ایشان حضرت باقر (ع) این مدرسه را ادامه دادند ولی ایشان هم در فشار بنی امیه بودند و با این شرایط این مدرسه تشکیل شد.

ابن حجر یک عالم سنی متعصب درباره امام باقر (ع) می گوید: حضرت باقر (ع) شکافنده علم و پرچمدار علم در جهان است، چون ایشان نفسش پاکیزه است.

امام باقر (ع) که یکی از اساتید این مدرسه است در مقامات عارفین مقاماتی دارد که زبان از وصف آن عاجز است. او باقر و شکافنده است. می گویند این مدرسه با مدرسه های دیگر فرق داشت برای اینکه در این مدرسه امام گنج های دفن شده معارف را بیرون می آورد و این مدرسه را حضرت باقر (ع) تحویل امام صادق (ع) دادند.

در این مدرسه فقه، حدیث، تفسیر، قرآن و حتی اخلاق تدریس می شد. در گذشته اخلاق را کنار گذاشته بودند و فکر می کردند که اخلاق یک چیز جزئی است در صورتی که بعضی همه علم های دنیا را بدست می آورند اما اخلاق ندارند و نمی دانند هر چه هست در اخلاق است. علمای نجف علمای بزرگی بودند و فقط با فقه و اصول به آنجا نرسیدند، بلکه همه اخلاق و کرامت داشتند.

در این مدرسه حتی فلسفه هم گفته می شد آن هم فلسفه به معنای واقعی آن و همینطور طب هم گفته می شد و علم کیمیا که شیمی است نیز در این مدرسه تدریس می شد. به طور کلی تمام علم ها و فن های عالم در این مدرسه گفته می شد.

گفته شده شاگردان امام صادق (ع) شب ها دفتر و قلم خود را بالای سرشان می گذاشتند و منتظر بودند صبح شود و به مدرسه بروند، این قدر به این مدرسه عشق و علاقه داشتند. شوخی نیست، امام صادق (ع) کسی نبوده که عاشق او نشود.

این شاگردان تا از خواب بیدار می شدند به سوی این مدرسه حرکت می کردند. اما یک روز از خواب بیدار شدند دیدند جو مدینه فرق می کند و همه خبر از شهادت امام صادق (ع) می دهند.

شیخ محمد زهره کتابی دارد که درباره امام صادق (ع) نوشته است که امام صادق (ع) در مدینه بود اما هر کس در هر کجای دنیا مشکل علمی داشت به مدینه می آمد و از حضرت می پرسید و جوابش را می گرفت و می رفت. ابن حدید سنی هم می گوید: نه ایران و عراق، نه شام و بغداد بلکه مردم همه دنیا علم را از دو نفر امام صادق (ع) و امام باقر (ع) گرفتند و امروز ما شیعه به امامان عزیزمان افتخار می کنیم اما یک عده چگونه جواب زحمات امام صادق (ع) را دادند؟ رفتند بقیع و قبر ایشان را تخریب کردند.

سفیان ثوری می گوید وارد محفل امام صادق (ع) شدم، دیدم حضرت ناراحت هستند و پرسید چه شده است؟ حضرت فرمودند: من نهی کرده بودم که کسی از اهل خانه و خانواده روی پشت بام نروند. اما یک دفعه دیدم کنیزی از اهل خانه یکی از بچه هایمان را بغل گرفته و روی نردبان در حال بالا رفتن به پشت بام است و تا مرا دید این کنیز به خودش لرزید و متحیر شد و بچه از بغل او افتاد و مُرد.

ناراحتی من برای مرگ بچه ام نیست، بلکه این ناراحتی به خاطر این است که چرا این کنیز رعب و ترس مرا در دل داشته است! از این ناراحت هستم و بعد فرمودند این کنیز را آزاد کردم و سند آزادی اش را دادم.

منصور دوانقی به امام صادق (ع) خیلی جسارت کرد که آدم دلش نمی آید این جسارت ها را نقل کند، الان هم حتی قبر ایشان یک سایبان ندارد. در شهادت امام صادق (ع) قیامت دومی در مدینه برپا شد و مدینه بهم ریخت.

کد خبر 4654031

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 4 + 0 =