ستاره‌هایی که با شرایط متفاوت برگشتند/ از «زیزو» تا «ال چولو»

ستاره‌هایی که روزگاری نه چندان دور در تیم‌هایشان درخشیدند و در زمین از مردان تاثیرگذاری بودند، پس از پایان دوره فوتبال‌شان در قامتی جدید به تیم‌های خود بازگشتند.

به گزارش خبرنگار مهر، امسال دنیای فوتبال یک بازیکن دیگر را هم روی نیمکت مربیگری می بیند. فرانک لمپارد نامی است که به چلسی برگشته ولی این بار به عنوان سرمربی این تیم و قرار است از فصل آینده روی نیمکت مربیگری این تیم لندنی قرار بگیرد. در این گزارش مروری کردیم بر بازیکنانی که به تیم سابق خود در جایگاهی به عنوان «سرمربی» بازگشتند.

دیگو سیمئونه؛ «ال چولو»
از همان روزهایی که در زمین سبز دنبال آرزوهای خود بود، شخصیتی یاغی داشت. فوتبالیستی چغر که سر سازگاری با هیچ تیمی نداشت. در دوران بازیگری خود در هیچ تیمی بیش از ۳ فصل حضور نداشت. سارسفیلد، پیزا، سویا، اتلتیکو، اینتر، لاتزیو و باز هم اتلتیکو و در نهایت راسینگ کلاب تیم هایی بودند که «ال چولو» دوران حرفه ای خود را در آن ها سپری کرد. این بازیکن سختکوش در مجموع ۵۱۳ بازی با پیراهن این تیم ها انجام داده و در نهایت هم ۸۴ بار برای آن ها گلزنی کرده است.

مربی محبوب این روزهای مادرید، در حال حاضر روی نیمکت تیم فوتبال اتلتیکو مادرید قرار دارد. تیمی که تا قبل از حضور سیمئونه فاصله بسیار زیادی با رقیب دیرینه خود یعنی رئال داشت، اما از زمان حضور سیمئونه روی نیمکت این تیم، به پیشرفت چشمگیری دست یافته است که خلاصه آن یک لالیگا و دو نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان فوتبال اروپا است.

بازیکنان مشهور و زیادی بودند که زمان مربیگری سیمئونه به اتلتیکو آمدند و رفتند. فالکائو داوید ویا، کورتوا، میراندا، گودین و ... از جمله این بازیکنان بودند اما مساله ای که در تیم «ال چولو» تغییر نکرد، جنگندگی و شور بی اندازه آنها برای کسب جام های متوالی بود؛ به نوعی می توان حضور سیمئونه از سال ۲۰۱۱ روی نیمکت اتلتیکو را شروعی دوباره برای تاریخ این تیم مادریدی دانست.

آنتونیو کونته؛ درخشش «پدرخوانده» در فوتبال ایتالیا
معمولا مربیان ایتالیایی را به شور و هیجانی که در کنار زمین به بازیکنان انتقال می دهند، می شناسیم. کونته هم از قاعده مستثنی نیست؛ «پدر خوانده» فوتبال ایتالیا که سابقه درخشانی را چه در عرصه بازیگری و چه در عرصه مربیگری، در این لیگ دارد، امسال به میلان سفر کرده و قرار است سال آینده روی نیمکت تیم فوتبال اینتر این شهر بنشیند.

این مربی ایتالیایی که اکثر دوران بازی خود را در یوونتوس سپری کرده، امسال قرار است تیمی را هدایت کند که جزو دشمنان درجه یک، تیم قبلی خود است. کونته با پیراهن یووه ۲۹۶ بازی انجام داده و ۲۹ گل هم به ثمر رسانده است.

وی همراه با این تیم به افتخارات بسیار زیادی رسیده است و به نوعی می توان او را در دسته بازیکنان پر افتخار فوتبال ایتالیا قرار داد؛ پنج قهرمانی در لیگ ایتالیا، یک قهرمانی در جام حذفی، یک قهرمانی و سه نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و یک سوپرجام اروپا از جمله افتخارات «پدرخوانده» فوتبال ایتالیا با پیراهن یوونتوس است.

اما باید برای دستپخت این مربی ایتالیایی در اینتر، باید صبر کرد تا ببینیم بالاخره بعد از چندین سال تیمی موفق به پایین کشیدن یوونتوس از سکوی قهرمانی می شود یا خیر؟

اوضاع تیم کونته در حال حاضر چندان ایده آل نیست و به نظر او برای رقابت با تیم پر ستاره مائوریتسیو ساری در یووه، نیاز به جذب بازیکن دارد.

زین الدین زیدان؛ ثبت رکوردی به یاد ماندنی در مادرید توسط «زیزو»
زمانی که پرز در تصمیمی ناگهانی او را جانشین رافا بنیتز کرد، عده ای به این مدیر ۷۰ ساله معترض شدند که چرا فردی را روی نیمکت مربیگری رئال مادرید نشانده که تجربه هدایت هیچ تیمی را نداشته است. اما درست سه سال بعد تمام منتقدان و هواداران مادریدی متقاعد شدند که «زیزو» همان فردیست که شایسته هدایت قوهای مادریدی است.

به کارنامه این ستاره فرانسوی که نگاه می کنیم پر است از افتخار و کسب جام ها و عناوین معتبر. این هافبک فرانسوی سال ۲۰۰۱ با قراردادی ۷۴ میلیون یورویی به رئال مادرید پیوست و تا سال ۲۰۰۶ در این تیم اسپانیایی مشغول بازی بود.

«زیزو» پس از خداحافظی با پیراهن رئال به مربیگری در این تیم اسپانیایی روی آورد و مشغول کار در تیم های پایه رئال شد. این تازه شروع افتخار آفرینی های ستاره فرانسوی برای مادرید بود. زیدان تنها پس از ۵ ماه هدایت رئال موفق به کسب یازدهمین عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا شد. وقتی که او به رئال آمد اختلاف با رقیب سنتی یعنی بارسلونا ۱۱ امتیاز بود اما در پایان فصل این اختلاف به ۲ رسید.

اما فصل رویایی رئالی ها با زیدان فصل ۲۰۱۶-۱۷ بود؛ فصلی که آن ها موفق به کسب لیگ قهرمانان اروپا برای دومین سال متوالی و همچنین قهرمانی در لالیگا پس از سالها شدند و اگر نمایش ضعیف دنیلو در خط دفاعی نبود شاید در جام حذفی هم قهرمان می شدند.

زیدان فصل بعد هم موفق به کسب قهرمانی با رئال در لیگ قهرمانان اروپا شد تا با ثبت آماری شگفت انگیز این تیم کهکشانی را در پایان فصل ترک کند. این دوری تنها نیم فصل دوام آورد و پس از کسب نتایج ضعیف با لوپتگی و سولاری، پرز به فکر برگرداندن زیدان شد.

با توجه به خریدهای رئالی ها به نظر سال آینده باید مجددا شاهد درخشش «زیزو» در مادرید باشیم.

اوله گونر سولشیر؛ «ذخیره طلایی» باز هم می درخشد؟
فارغ از یازده بازیکنی که مربی به زمین می فرستد، معمولا سه بازیکن هستند که می توانند سرنوشت یک بازی را رقم بزنند؛ بازیکنانی که نه آنقدر خوب هستند که در میان یازده بازیکن اصلی باشند و نه آنقدر بد که سرمربی تیم، حتی دقایقی اندک هم به آنها فرصت بازی ندهد.

اوله گونر سولشیر، بازیکنی با همین خصوصیات بود. در دوره ای که اندی کول و دوایت یورک مهاجمین اصلی فرگی بودند، او بود که اجازه ناامیدی به هواداران منچستری نمی داد. فرگوسن در وصفش گفت: «اوله» چارچوب شناس ترین مهاجمی است که تا به حال در تیم من بوده است.

«ذخیره طلایی» تیم رویایی یونایتد، شش سال قبل و در مصاحبه ای بیان کرده بود که آرزویش رسیدن به نیمکت تئاتر رویاها است. شاید خود این مرد نروژی هم تصور نمی کرد آنقدر زود به رویایی که تا شش سال قبل در سر می پروراند، برسد.

اما حالا وقتی به نیمکت منچستریونایتد نگاه می کنیم، فردی را می بینیم که در دورانی که فوتبالیست هم بود، معمولا با کمی تغیر در همین جایگاه قرار می گرفت.

سولشیر در ۲۳۵ دیداری که پیراهن یونایتد را بر تن کرد، موفق به زدن ۹۱ گل شد. او که پیش از یونایتد سابقه هدایت ناموفق کاردیف سیتی را هم داشته است، پس از کسب ۱۴ برد از ۱۹ دیدار ابتدایی اش، رسما به عنوان سرمربی منچستر یونایتد انتخاب شد.

سولشیر که جایگزین ژوزه مورینیو شده است، این فصل کار سختی برای موفقیت در الوتدرافورد دارد. هرچند که هنور چند روزی به پایان فصل نقل و انتقالات مانده است اما اگر یونایتد قصد جنگیدن برای قهرمانی در لیگ انگلیس را دارد، هنوز نیاز به تقویت به خصوص در خط دفاع دارد.

فرانک لمپارد؛ قمار بزرگ سران چلسی روی «لمپارد»
بهانه نوشتن این گزارش او است، گلزن ترین هافبک تاریخ دنیای فوتبال: فرانک لمپارد. آمارش بی نظیر است. با ۱۴۷ گل نه تنها گلزن ترین هافبک دنیا است، بلکه بهترین گلزن تاریخ باشگاه بزرگ لندنی یعنی چلسی هم است؛  بالاتر از دروگبا و بسیاری از ستاره های بزرگی که در خط حمله چلسی به میدان رفتند.

تنها یک سال سابقه مربیگری دارد آن هم مربوط به لیگ دو انگلیس یا همان «چمپیون شیپ» است. در این یک سال موفق به رساندن دربی کانتی به فینال پلی آف شد. هر چند که در نهایت نتوانست این تیم را به سطح اول لیگ انگلیس بیاورد اما نمی توان از کار بزرگی که در این تیم انجام داد، چشم پوشی کرد.

«فرانکی» در حالی با یک سال سابقه مربیگری به چلسی پیوست که این تیم لندنی هم دوران چندان خوبی را سپری نمی کند. آن ها به تازگی از حضور در ۲ پنجره نقل و انتقالاتی محروم شدند و نمی توانند بازیکنی را جذب کنند. این موضوع زمانی سخت تر می شود که بدانیم این تیم در فصل نقل انتقالاتی فعلی، ادن هازارد ستاره چند فصل اخیرش را هم از دست داده است و باید بعد از چند فصل، با چالشی بزرگ روبرو شوند.

شاید انتخاب بحث بر انگیز آبراموویچ برای سپردن هدایت چلسی به لمپارد جوان، ریسکی بزرگ باشد اما اگر این ریسک موفقیت آمیز باشد می توان تا سالها لمپارد را روی نیمکت چلسی تصور کرد؛ تیمی که چندان علاقه ای به فرصت دادن به مربیان ندارد. مثال بارز آن هم آنتونیو کونته و ژوزه مورینیو هستند که تنها بعد یک فصل بعد از اینکه چلسی را در لیگِ سخت جزیره قهرمان کردند، از هدایت این تیم اخراج شدند.

البته بازیکنان دیگری هم بودند که می شد در این فهرست ۵ نفره قرار بگیرند. مربیانی مانند: تیری هانری، جولن لوپتگی، سانتیاگو سولاری، لوییس انریکه، جناره گتوزو و ...

کد خبر 4682428

برچسب‌ها

مطالب بیشتر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 5 + 5 =