جودوکار ایرانی در آلمان، پرچم ترکیه در تبریز و سوالات بی‌جواب

نشانه‌های روزهای اخیر زیاد امیدوارکننده نیست. آنها را در حد یک نشانه می‌گیریم. اما نشانه‌ها وقتی زیاد شوند دیگر نشانه نیستند. اتفاق‌اند.

خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ

اتفاقات عجیب این روزهای جامعه ایران شگفتی‌آور است. سرعت اتفاقات به قدری بالاست که هضم کردن و توقف بر روی هر کدام از آنها منجر به از دست دادن بعدی می‌شود. همین سرعت بسیار بالای اتفاقات اجتماعی که به مدد شکل‌گیری فضای مجازی باورنکردنی شده منجر به بی‌نظری و بی‌تحلیلی درباره  این اتفاقات شده و نتیجه تلنباری از اتفاقات اجتماعی و رسانه ای این سالهاست که فقط  دیده و شنیده شده است و معلوم نیست از کجا شکل گرفته و به کجا منجر شده است؛ چه تاثیری در جامعه ایران گذاشته  و حالا ردش را باید در کجا دید و در کدام موقعیت اجتماعی به دنبال تبعاتش بود. 

در سایه جامعه پراتفاق ایران در سالهای انتهای دهه ۹۰ به نظر می‌رسد که سرعت تحولات ما را مجبور به پذیرش بی‌طاقت آنها کرده است. اتفاقی که به زودی به خلع سلاح همه تحلیلگران فرهنگ عمومی جامعه منجر خواهد شد. ما درباره چیزهایی حرف خواهیم زد که زمانشان گذشته است.

 دیروز عصر خبر قبول شدن پناهندگی یک جودوکار ایرانی از سوی کشور آلمان رسانه‌ای شد. جودوکاری که به واسطه عدم اجازه مسابقه دادن با جودوکار رژیم صهیونیستی قهر کرده بود و روانه کشور آلمان شده بود و حالا از این به بعد قرار است زیر پرچم کشوری دیگر؛ برای کشوری دیگر مسابقه دهد و افتخار بیافریند.

این البته اتفاق تازه و جدیدی نیست؛ فقط صراحت آن است که عجیب و جدید به نظرمان می‌آید. یک ورزشکار ایرانی می‌خواسته با یک ورزشکار متعلق به اراضی اشغالی قدس مسابقه دهد؛ آن دیار را به رسمیت بشناسد و به مدالی فکر می‌کرده که قرار بوده است به آن برسد. مانعش شده‌اند؛ مسیر دیگری کشف کرده و در نهایت اساسا از ملیت ایرانی فرار کرده است.

توالی این اتفاق با آنچه در جریان مسابقات این هفته لیگ برتر صورت گرفت شاید بی‌ربط به نظر برسد؛ اما اگر معیاری به نام تعلق به سرزمین جغرافیایی ایران را وسط بگذاریم آن وقت خیلی هم بی‌ربط نیست. عده معدودی از تماشاگران تیم تراکتور شعارهای تجزیه طلبانه‌ای در ورزشگاه یادگار امام می‌دادند. صداها آنقدر واضح بود که کارگردان تلویزیونی مسابقه هر چه سعی می‌کرد بالاخره به گوش همه تماشاگران تلویزیونی فوتبال رسید. 

مدیریت رسمی کشور فعلا درباره اولی سکوت کرده است، واکنش به دومی هم طبق پیش‌بینی صورت گرفته است. گویا چند نفر دستگیر شده اند و کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال در بیانیه‌ای اعلام کرده است: "عبور از خطوط قرمز اسلامی و ایرانی در حوزه ورزش که می بایست الگویی از اخلاق مداری و حفاظت از ارزش ها در جامعه باشد به هیچ عنوان قابل چشم پوشی نبوده و کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال پس از بررسی دقیق مستندات ، گزارش ها و کلیه مدارک لازم در این حوزه اقدامات لازم را با تشکیل پرونده و اتخاذ تصمیمات مناسب صورت می دهد."

واکنش‌ها در فضای مجازی نسبت به این اتفاق نیز قابل‌توجه است: از پیشنهاد ممنوعیت تراکتور از داشتن تماشاگر در همه بازی‌های خانگی گرفته و شناسایی این معدود تماشاگران که با پلاکاردهای رسما تجزیه طلبانه به ورزشگاه آماده بودند و شعار می‌دادند تا قائل شدن حق برای ابراز رسمی تجزیه طلبی.

در میانه همه این این حرف‌ها و حدیث‌ها اما سوالاتی اساسی باقی می‌ماند. مشخص است که این پرسش‌ها مخاطبان خاصی دارند که باید پاسخگو باشند؛ اما به نظر می‌رسد که طرح عمومی این پرسش‌ها به «مسئله» شدن آنها در جامعه ایران منجر شود. از این رو برخی از این سوالات را طرح می‌کنیم:

۱) هویت ایرانی در طول قرن‌ها و سده‌های مختلف و در جریان جنگ‌ها و انقلاب‌ها و زیروزبر شدن‌های بزرگ اجتماعی در طول تاریخ ایران یک اصل ثابت‌مانده بوده است. امروز  چه بلایی بر سر هویت ملی ایرانی آمده است که یک جودوکار با از دست دادن شانس یک مدال این چنین از آن عبور می‌کند و در فضای مجازی نیز به صرف مقایسه امکانات و شرایط پیشرفت در آلمان و ایران، این ورزشکار حق به جانب جلوه داده می‌شود؟

۲) همه تبلیغات و جریان‌سازی‌ها و اقدامات فرهنگی درباره هویت غیرانسانی رژیم صهیونیستی چگونه برای برخی از شهروندان ایرانی بی‌کارکرد بوده است که در فضای مجازی حق به جودوکار ایرانی داده می‌شود و بحث کلی مسابقه ندادن ایرانی‌ها با ورزشکاران رژیم صهیونیستی اینگونه بی‌رمق دنبال می‌شود و فقط از جانب تریبون‌های دولتی حمایت می‌شود؟

۳) در زمانه‌ای که بایکوت رژیم صهیونیستی به عنوان یک حرکت روشنفکرانه در سراسر جهان از سوی فرهیختگان و پیشروان فضای فرهنگی دنبال می‌شود چگونه است که در ایران به عنوان یک حرکت تبلیغاتی رسمی و غیرمردمی در نظر گرفته می‌شود؟

۴) چه اتفاقاتی برای تعلق جمعی ایرانی‌ها به سرزمین ایران رخ داده است که تماشاگران یک مسابقه ورزشی چنین شعارهای تجزیه طلبانه صریحی می‌دهند و پرچم کشوری دیگر را بلند می‌کنند؟

۵) چگونه است که این شعارها و پلاکاردها و پرچم‌های تجزیه‌طلبانه با واکنشی از سوی تماشاگران دیگر هم قوم و قبیله در ورزشگاه مواجه نمی‌شوند وخبری از درگیری بین تماشاگران بر سر این‌ها دیده نمی‌شود؟

کد خبر 4762096

برچسب‌ها

مطالب بیشتر

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 6 + 1 =

    نظرات

    • نظرات منتشر شده: 17
    • نظرات در صف انتشار: 0
    • نظرات غیرقابل انتشار: 5
    • IR ۱۳:۱۷ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      49 0
      یک نکته از نظر اینان که گفتی "ایران" "تضعیف" شده است پس "آینده ای" ندارد در نتیجه به "قوی تر" رجوع می کنیم. این "باور" در آحاد جامعه بارور شده است.
    • مصطفی ۱۳:۲۵ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      15 47
      آدم خوبه اصالت داشته باشه
    • مادرومعلم مدرسه IR ۱۴:۳۴ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      16 54
      اينها به دلیل تبلیغات گسترده فرهنگی دشمنان ایران و ضعف مدیریتی شدید ما درتمامی ابعاد فرهنگی ورزشی است.
    • IR ۱۶:۲۲ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      68 0
      جواب سوالات را مسئولان باید بدهند نه مردم
    • IR ۱۷:۰۵ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      7 63
      جدایی طلبان با جون خودشون بازی میکنن
    • وطن پرست IR ۱۷:۲۵ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      57 0
      اين سوال را بايد از مسئولين محترم بكنيد كه چرا عرق ملي از بين رفته ؟
    • DE ۱۷:۳۱ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      58 2
      هنگامیکه مردم میبیند آنهاییکه سنگ هویت ملی را به سینه میزنند سراپا غرق در فساد و اختلاسند و بخشی از آنها جاسوس همان رژیمها، سنگ روی سنگ نمیماند! نگران ایرانم!
    • حميد رضا جعفري IR ۱۷:۵۷ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      21 58
      فكر نكنم هيچ جاي دنيا در يك ورزشگاه عليه تماميت ارضي آن كشور شعار بدهند به نظر من فدراسيون فوتبال بايد با شديدترين روش ممكن جواب اين بي قانوني را بدهد
    • IR ۱۸:۰۹ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      15 42
      این تجزیه طلبو نباید رحم کرد و سریعا باید بازداشت بشن
    • raoof IR ۱۹:۴۰ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      0 0
      کسی که ملیت و اصالت خودش رو قبول نداره و دست به دامان بقیه کشورها بشه که دیگه آدم نیست چون هیچی نداره و سابقه نشون داده که پشیمانی بدنبال داره ولی کو انسان عبرت بین؟!
    • saeed IR ۲۰:۴۹ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      0 0
      در جامعه نه. در منفعت طلبان بی تکلف. که زیاد هم هستند.
    • منوچهر GB ۲۲:۳۸ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      0 0
      بسیار نگران کننده است. بطور کلی بنظر می آید که سیاست هایی که در سالهای اخیر سعی دارد هویت ملی و تاریخی این سرزمین را یا با ستیز به عقب براند و یا از حافظه جمعی خارج کند به این ناهنجاریها منجر شده باشد
    • منوچهر GB ۲۲:۴۱ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      0 0
      اتفاقات فوتبال در تبریز نباید در حد مسوولیتهای فدراسیون فوتبال باقی بماند. باید با بیگانه پرستان بصورت قانونی (البته بدون خشونت) برخورد جدی شود.
    • IR ۲۳:۱۶ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
      1 0
      درود به شرفت چه کسی پاسخگوی این همه بی مبالاتی به انسجام ملی و میهنی ست .چرا بلندگوهای قدرت و ثروت در این خصوص سکوت اختیار کرده اند؟چگونه است که این همه امکانات تبلیغی ضد وطنی وارد ورزشگاه می شود!!!
    • مهدي IR ۰۰:۱۰ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۳
      1 0
      سلام وقتي تو بازي مهم مثل فينال باشگاه های آسيا همين تماشاگران كه بعد فينال پرچم ژاپن رااوردن و اقدامي علیه این کار صورت نگرفت امروز بايد پرچم تركيه را بيارن
    • mitra IR ۰۷:۱۸ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۳
      1 0
      چه جالب! خوب شد در بازی با استقلال این شعارها مسئولان را به فکر فرو برد و به فکر چاره افتادند! کجا بودند وقتی پرچم ژاپن در بیشتر استادیوم هامون بود. من که فکر میکنم هدف زدن تراکتور و طرفداری از استقلاله
    • سعید IR ۰۸:۲۴ - ۱۳۹۸/۰۸/۱۴
      0 0
      جواب میخای هشتادوپنج درصد بودجه کشور خرج تهران میشه تبریز از مقام سوم صنعتی کشور شده یازدهم سه تا قهرمانی تراکتور تو روز روشن خورده شده