به گزارش خبرگزاری مهر، درادامه گزارش جدید مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی به نکاتی در مورد موضوع آلودگی و توضیحات فنی مربوط به همکاریهای ایران وسایر مسائل پرداخته شده است:
الف.1.1 . استفاده از تجهیزات و منبع آلودگی
8. به گفته ایران، تجهیزات خلاء در سال 1990 از طرف دانشگاه فنی از سوی رئیس سابق مرکز تحقیقات فیزیک به دلیل تخصص وی در اجرای تدارکات و ارتباطات تجاری مرکز تحقیقات فیزیک تهیه شد. هدف از ارائه این تجهیزات، این بود که در بخش فیزیک دانشگاه فنی، برای آغشته کردن موارد از جمله آئینه های چشمی، لیزرهای چشمی،آئینه های لیزری،لایه های مقاومتی برای سلولهای خورشیدی و آئینه های برای استفاده در نمایشهای عملیاتی پزشکی استفاده شود.
9. ایران اعلام کرد به محض رسیدن تجهیزات در سال 1991 ، اطلاع داده شد که این تحویل ناقص بوده و اینکه برخی بخشهای ناقص تهیه شده است. بنابراین، این تجهیزات در این دانشگاه در انبار گذاشته شد. ایران بار دیگر گفت که چند نامه اعتراض آمیز برای شرکت تهیه کننده درایران،در این بین تا سال 1994 نوشته، اما سودمند نبوده است.
10. به گفته ایران، برخی قطعات اختصاصی این تجهیزات هم در داخل و هم در خارج دانشگاه در طول دوره 1994 تا 2003 در فعالیتهای تحقیقات،عملیات و نگهداری از جمله شرایط خلاء مورد استفاده قرار گرفت، اما بخشهای دیگر محموله هرگز مورد استفاده واقع نشد. ایران در توضیح خود درباره اینکه این آلودگی چگونه وارد شده است، گفت که در سال 1998،فردی که اجزای استفاده شده سانتریفیوژ از پاکستان را در آزمایشگاه میدان ونک برای AEOI (GOV/2004/34), para. 31 آزمایش می کرد، از سرویس خلاء دانشگاه خواسته بود تا بیاید و پمپ را تعمیر کند. ایران اعلام کرد که برخی موارد تجهیزات خلاء که در بالا به آن اشاره شد برای این فعالیت تعمیر مورد استفاده قرار گرفت و اینکه وقتی این آیتمها در نهایت به دانشگاه بازگردانده شد؛ آنها آلودگی ذره اورانیوم را پخش کردند.
11. برای ارزیابی اطلاعات تهیه شده از سوی ایران،آژانس با فردی از آزمایشگاه میدان ونک و تکنیسین خلاء از این دانشگاه که این تعمیرها را انجام داده بود، صحبت کرد. همچنین به آژانس، این پمپ که با استفاده از تجهیزات مربوطه تعمیر شده بود، نشان داده شد.
آژانس یک تحلیل مفصل از علائم آلودگی این تجهیزات ارائه کرد و آنها را با نمونه های گرفته شده از اجزای سانتریفیوژ در ایران که منبع آنها در پاکستان بوده، مقایسه کرد. آژانس به این نتیجه رسید که توضیح و سند سازی تاییدی تهیه شده از سوی ایران در رابطه با منبع احتمالی آلودگی از طریق اجزای اورانیوم در دانشگاه در تناقض با اطلاعاتی نیست که هم اکنون در اختیار آژانس است. آژانس این مسئله را دیگر در این مرحله،یک مسئله باقیمانده تلقی نمی کند و آن را پایان یافته می داند. با این حال، آژانس بر طبق رویه ها و اقدامهای خود برای جستجوی تایید یافته خود و راستی آزمایی این مسئله به عنوان بخشی از راستی آزمایی پایان اعلامیه های ایران ادامه می دهد.
الف.1.2: فعالیتهای تهیه شده از سوی رئیس سابق PHRC
12) بنا بر گزارش ایران،هدف هیچ کدام از تجهیزات خردیداری شده و مورد بازرسی قرار گرفته درباره رئیس سابق PHRC ، برای استفاده در غنی سازی اورانیوم با فعالیتهای مربوط به تبدیل چه برای تحقیق و توسعه و چه برای فعالیتهای آموزشی در این حوزه ها نبوده است. تلاشها برای تهیه و تدارک از سوی رئیس سابق PHRC به نمایندگی از افرادی ایرانی بوده است که در ذیل درباره آنها گفته خواهد شد.
13) ایران اعلام کرده است که تجهیزات خلاء از سوی رئیس PHRC هدفش برای اهداف آموزشی در آزمایشگاه تکنیکی خلاء دانشگاه، به ویژه برای استفاده در آزمایشها از سوی دانش آموختگان در تولید لایه باریک، استفاده در تکنیکهای خلاء و تبخیر، پوشش، و استفاده سیستمهای خلاء و بازرسی نشت در سیستمهای خلاء بوده است.
ایران برای تایید بیانیه های خود، آموزش دستی مربوط به آزمایشهای گوناگون،ارتباطات داخلی درباره تهیه تجهیزات و نقل و انتقال اسناد را ارائه کرد. بازرسان آژانس از آزمایشگاه تکنیک خلاء بازدید کرده و وجود تجهیزات را در آنجا تایید کردند.
14) ایران اعلام کرده است که برخی از مگنت ها به وسیله رئیس PHRC به نمایندگی از بخش فیزیک دانشگاه برای اهداف آموزشی در " آزمایشهای لنز فارادی" خریداری کرده است.برای حمایت از این بیانیه، ایران چند سند ارائه کرد: آموزشهای دستی مربوط به آزمایشها؛ درخواستها برای سرمایه گذاری، که نشان می دهد تصمیمات به پیشنهاد رئیس PHRC به منظور خرید قطعات و صورت حساب برای خریدهای نقدی از تهیه کننده بوده است. ایران اعلام کرده است که مگنتها پس از اینکه مورد استفاده قرار می گیرند، دور انداخته می شوند.
15) به گفته ایران، رئیس PHRC دوبار - یکبار موفقیت داشته- تلاش کرده تا یک ماشین بالانس برای دانشکده مهندسی برای اهداف آموزشی، نظیر تدابیر نیروها و لرزشها در چرخش ترکیبات به سبب نبود توازن خریداری نماید. ایران برای حمایت از بیانیه خود، به آژانس شیوه های آزمایش آزمایشگاه، درخواستها درباره تهیه و تایید یک نامه تکمیل خرید داده را نشان داده. بازرسان آژانس از دانشکده مهندسی مکانیک بازدید کرده و وجود ماشینهای بالانس را در آنجا مورد تایید قرار دادند.
16) به گزارش ایران، رئیس PHRC همچنین تلاش کرد تا 45 سیلندر گاز هر کدام شامل 2/2 کیلو گرم فلورین به نمایندگی از دفتر روابط بین دانشگاهها خریداری کند. ایران اعلام کرده است که هدفش از خرید فلورین افزایش ثبات ظرفهای پلیمری بوده است. ایران برای دفاع از این بیانیه ها، درخواستی را برای خرید فلورین و یک ارتباط بین رئیس PHRC و رئیس دانشگاه درباره تهیه کننده پیشنهاد شده برای تحویل کالاها ارائه داده است.
17) ایران اعلام کرد که AEOI به خاطر اعمال تحریمهای بین المللی بر کشور با روند تهیه مشکلاتی داشته است و به این دلیل بود که AEOI درخواست کرده بود تا معاون دانشگاه در تهیه اسپکترومتر جرمی UF6 کمک کند. به گفته ایران در سال 1988 ،معاون دانشگاه به رئیس کارگاه مکانیک یک گروه صنعتی پیشنهاد کرده و از او خواسته است تا پروژه را اداره کند. به گزارش ایران، اسپکترومترهای جرمی هرگز تحویل نشده است.
18- آژانس به اطلاعات ارائه شده از سوی ایران توجه کرده و از مدارک ارائه شده از سوی تهران همچون اظهارت صورت گرفته از سوی رئیس سابق PHRC به آژانس را مورد حمایت قرار داده و اینطور نتیجه گیری کرد که یافته های آژانس با پاسخ های ارائه شده از سوی ایران درباره این تجهیزات همخوانی دارد. نقش و اشخاص PHRC در ادامه گزارش و در ارتباط با تحقیقات مرتبط توضیح داده می شوند.
الف.2 . مدارک فلز اورانیوم
19- در 8 نوامبر 2007، آژانس کپی یک مدرک 15 صفحه ای را که مربوط به شیوه های تقلیل UF6 به فلز اوارنیوم و تبدیل فلز اورانیوم به نیمکره ها که از اجزاء سلاح های هسته ای محسوب می شوند، از ایران دریافت کرد. ایران این نکته را تکرار کرد که این مدارک به همراه اسناد سانتریفیوژهای P-1 در سال 1987 در اختیار تهران قرار گرفته و ایران آنها را درخواست نکرده است. آژانس هنوز منتظر آن است تا پاسخ پاکستان درباره روند تحویل این اسناد به ایران را با هدف فهم کامل ماجرا و جزئیات این پیشنهاد که توسط شبکه در سال 1987 انجام شده بود را دریافت کند (GOV/2006/15, paras 20–22).
الف.3. پلونیوم 210
20- پلونیوم 210 بواسطه آنکه علاوه بر استفاده در مقاصد صلح آمیز ( از جمله باتریهای رادیو ایزوتوپ ) در ارتباط با فلز بریلیوم برای مقاصد نظامی همچون چاشنی های نیوترونی در برخی از مدلهای سلاح های هسته ای نیز مورد استفاده قرار می گیرد، یکی از محورهای مورد علاقه آژانس بود. در 20 و 21 ژانویه 2008 ملاقاتی در تهران بین مقامات ایران و آژانس انجام گرفت و در این ملاقات مقامات ایرانی به پرسشهای آژانس که در نامه این نهاد به تهران در تاریخ 15 سپتامبر 2007 که درباره تحقیقات پلونیوم 210 بود پاسخ دادند (GOV/2007/58, para. 26). پرسشهای آژانس درخواست برای دیدن نسخه اصلی مدارک پروژه را در بر می گرفت.
21- بر اساس گفته های ایران، در دهه 1980، به دانشمندان مرکز تحقیقات هسته ای تهران ( TNRC ) پیشنهاد شد تا فعالیتهای تحقیقاتی جدیدی را انجام دهند. نام این پروژه "تولید پلوتونیوم 210 بوسیله پرتو افکنی بریلیوم 209 در راکتور TNRC" بود که ارائه شد و در سال 1988 بوسیله کمیته مشورتی TNRC تصویب شد. این پروژه از تحقیقات اصولی در جهت بالا بردن آگاهیها درباره این فرایند تشکیل شده بود. بر اساس گفته های ایران، این برنامه در جهت یک برنامه مشخص فوری کاربردی نبود. هر چند که اگر استخراج شیمیایی پلونیوم 210 با موفقیت انجام می شد امکان استفاده بالقوه آن صرفا در باتریهای رادیوایزوتوپی امکان پذیر می شد. به این موضوع در طرح اولیه اشاره شده است.
22- ایران این موضوع را تکرار کرد که این پروژه بخشی از یک پروژه بزرگتر تحقیق وتوسعه نیست بلکه یک ابتکار شخصی از سوی مدیر پروژه است. بر اساس گفته های ایران، شیمیدانی که در این پروژه کار می کرد پیش از آنکه پردازش کامل شیمایی انجام بگیرد ایران را ترک کرده، در نتیجه پروژه عقیم مانده و نمونه های فاسد شده به عنوان زباله دور ریخته شده اند (GOV/2004/11, para. 30).
23- در مقام دفاع از این اظهارات، ایران کپی های بیشتری از اسناد و تحقیقاتی که به عنوان پایه های این درخواست و برای تائید پروژه مد نظر بودند ارائه کرد. ایران همچنین اسنادی را درباره طرح پروژه به آژانس ارائه کرد، مدارکی درباره تائیدیه کمیته مشورتی TNRC همچون نسخه ای از گزارش روزانه راکتور درباره دوره کاملی که در آن نمونه ها در راکتور وجود داشتند.
24- براساس محک اطلاعات ارائه شده ازسوی ایران، آژانس نتیجه گیری کرد که اظهارت مربوط به میزان آزمایش پلونیوم 210 از سوی ایران، با یافته های آژانس در این باره و با سایر اطلاعات موجود درباره آن مطابقت دارد. آژانس این نکته را مد نظر قرار داد که این پرسش برای مدت طولانی بدون پاسخ باقی نماند. هر چند آژانس بر اساس روشها و شیوه های خود این مسئله رابرای تائید یافته های خود و بررسی آن با این موضوع به عنوان بخشی از تائیده خود اظهارات ایران ادامه داد.
ادامه دارد...
نظر شما