به گزارش خبرنگار مهر، مرتضی پرنیان مجری تلویزیون با اشاره به ۴۰ روز جنگ تحمیلی و بلوغ مردم در کف میدان از این ایام نوشت و در یادداشتی اختصاصی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داد به ملاحظات پس از جنگ پرداخت.
وی در یادداشتی آورده است:
«نوشتن در مورد شرایط حساس و پرالتهاب فعلی، نیاز به ظرافت و در عین حال واقعبینی دارد. از آنجایی که موضوع «آتشبس» و تنشهای سیاسی، همواره با ابهام و امیدهای متناقض همراه است، و البته نیاز به تخصص دارد سعی می کنم با لحنی متفکرانه، همدلانه و در عین حال امیدوارانه و بر مبنای مشاهدات، تجربیات و دانش محدودم بنویسم.
در انتظار آرامش؛ در میانه تلاطم و ابهام
در این ایام، عبور از روزها برای ما ایرانیها، فراتر از یک گذر ساده زمان است؛ ما گویی در میانه یک طوفان ایستادهایم که هر بار جریانی از اتفاقات، با نسیمی از امید یا خبرهایی از «آتشبس» و آرامشِ موقت، برخورد میکند. سایه سنگین تنشها و ابهام درباره آینده، بر زندگی روزمره ما سایه انداخته و این سوال همواره در ذهنها میچرخد: «چه میشود؟»
موضوع آتشبس یا هرگونه توافق و کاهش تنش، برای ما تنها یک خبر سیاسی نیست و در این بین، میان خبرهای ضد و نقیض، یافتنِ ثباتِ روحی و روانی و گرفتن تصمیم درست دشوار است. در طول این نزدیک به چهل روز جنگ تحمیلی، برخلاف روال معمول جهان نهتنها خسته نشدیم بلکه قویتر و بزرگتر شدیم. این بلوغ را از کف میدان میتوان فهمید. به هر حال آتشبس دو هفته ای اعلام شد و این ابهام و تعلیق همچنان برقرار است.
حال در چنین شرایطی، چه باید کرد؟
شاید احساس کنیم در برابر این جریانهای عظیم، کوچک هستیم، اما مدیریتِ خودمان، بزرگترین کار ممکن است:
۱. پرهیز از غرق شدن در سیل اطلاعات: در دنیای امروز، اخبار (و گاهی شایعات) مانند امواج سهمگین هستند. باید تلاش کنیم تا میان «آگاهی از واقعیت» و «غرق شدن در اضطراب ناشی از اخبار» مرز بگذاریم. جستجو برای حقیقت لازم است، اما مصرف بیرویه اخبار منفی، توانِ زندگی کردن را از ما میگیرد.
۲. تمرکز بر «دایره تأثیرگذاری» خودمان: ما شاید نتوانیم فوراً تصمیمات بزرگ سیاسی را تغییر دهیم، اما میتوانیم روی محیط کوچک اطرافمان اثر بگذاریم. مراقبت از خانواده، حمایت از دوستان، حفظ سلامت روان خودمان و تکیه بر همدلی با اطرافیان، در این روزهای سخت، از بزرگترین کارهای قهرمانانه است.
۳. حفظ امیدِ واقعبینانه: امید نباید به معنای انکار واقعیت باشد، بلکه باید به معنای آمادگی برای مواجهه با هر شرایطی، با حفظِ ایمان به اینکه «این روزها هم خواهند گذشت» و انشاءالله با پیروزی و موفقیت و سربلندی مردم و کشور هم خواهد گذشت، باشد.
در این روزهای پر فراز و نشیب، دارایی مهم ما، همدلی با یکدیگر و تلاش برای حفظ آرامش جامعه است. که این حفظ وحدت، همدلی و آرامش مردم قطعا میتواند به نیروهای مسلح غیور کشور جهت دفاع همهجانبه و تیم دیپلماتهای مجرب کشور جهت مذاکره شجاعانه و بر مبنای منافع و عزت ملی نیز منتقل شود و مثمرثمر باشد. پس بیایید در میانه این تلاطم، تکیهگاهِ آرامشِ یکدیگر باشیم.»
نظر شما