کتاب «رمانتی‌سیسم ایرانی» با رویکرد بررسی جریان رمانتیک در شعر امروز فارسی نوشته بهزاد خواجات است که به همت نشر بامداد نو منتشر و راهی بازار نشر شده است.

به گزارش خبرنگار مهر، شاید بتوان رمانتیسم را یکی از مهم‌ترین سبک‌های ادبی دانست که از درون خود سبک‌های متعدد دیگری را شکل داده و پیش می‌برد. حتی سبک‌هایی که به ظاهر ارتباطی با رمانتیسم ندارند، گویی در بعضی از اصول و رویکردهای خود با این مکتب، قرابتی پیدا می‌کنند. ورود رمانتیسم به ایران تقریباً از اوان جنبش مشروطه آغاز شد و با اولین ترجمه‌هایی که در نشریات آن عهده از شاعران غرب به خصوص رمانتیک به چاپ رسید. از سوی دیگر شکست آرمان‌های مشروطیت، زمینه‌های مساعدی برای شکل‌گیری این‌گونه تفکرات در عرصه ادبیات ایران به وجود می‌آورد.

در کتاب پیش رو، ابتدا به رمانتیسم و سیر آن در اروپا به طور مختصر پرداخته شده است. سپس زمینه‌های اجتماعی ظهور رمانتیسم در ایران مورد بررسی قرار گرفته است و شاخص‌ها و مولفه‌های شعر رمانتیک در عرصه معاصر با نگرشی به شاعران و آثار این جریان ادبی زمینه بحث و ارزیابی کیفی این جریان قرار گرفته است. نکته‌ای که مولف اثر بر آن تاکید دارد، آکادمیک بودن و ساختاردهی به تعاریف و شاخصه‌های این جریان است.

کتاب دارای 4 فصل است که فصل اول آن به «رمانتی‌سیسم، تعاریف و اصطلاحات» اختصاص دارد. معنایابی برای رمانتیسم، اصطلاح رمانتیسم و تاریخچه، زمینه‌های پیدایش رمانتیسم و اصول رمانتیسم از مطالبی هستند که در این فصل آمده‌اند. «پیدایش رمانتیسم در شعر امروز فارسی» عنوان دومین فصل کتاب است که در آن رمانتیسم ایرانی، زمینه‌های بروز رمانتیسم در ایران، رمانتیسم‌یابی در عصر مشروطه و نخستین رمانتیک‌سرایان ایران مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

«بلوغ شعر رمانتیک در شعر امروز ایران» موضوع سومین فصل از کتاب است. در این فصل مطالبی درباره فریدون تولّلی پیشوای شعر رمانتیک، پس از توللی، بزنگاه شعر رمانتیک و ویژگی‌های شعر رمانتیک ایران درج شده است. در فصل چهارم هم که «شاخه‌بندی شعر رمانتیک ایران» نام گرفته است، مطالبی از قبیل رمانتیسم تغزلی، رمانتیسم اجتماعی انقلابی، رمانتیسم فلسفی، رمانتیسم شهودی و اکنون شعر رمانتیک چاپ شده است.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:

پس از کودتای مرداد 1332 است که رمانتیسم انقلابی به عنوان جریانی متشخص و متعین پدیدار می‌شود و از قضا تا مدت‌ها از همان عناصری شعر می‌سازد که دلمشغولی رمانتیک‌هاست، منتها با مضامینی انقلابی و سیاسی. «ایراد شاعران رمانتیک جامعه‌گرای دهه سی به شعرای برهنه‌گرا و سیاه بین رمانتیک این دهه، نه در نظام زیبایی‌شناسی که به موضوعات و مفاهیم شعری بود. آنان ایراد داشتند که به جای معشوق فی‌المثل، خلق و به جای میکده کارخانه باشد. در حقیقت سوء تفاهمی که غالبا در ذهن روشنفکران ما ایده‌آلیسم را با رئالیسم اشتباه می‌گیرد و بی‌اعتنا به شاخصه‌های بومی جامعه ایرانی، در پی تطبیق آن با الگوهای مبارزاتی و انقلابی میان دیگر جوامع است، نمی‌تواند با موقعیت‌یابی خود، به واقعیتی ایرانی دست پیدا کند و یا به ورطه‌ گنده‌گویی و بی‌عملی می‌افتد و یا به دام واخوردگی و انفعال ویرانگر.

طنز ماجرا بیشتر از آن‌جاست که وقتی شاعران انقلابی شعر عاشقانه سرودند، از گرایش سیاسی خود نیز فارغ ماندند، در سرایش شعر عاشقانه دقیقا به شیوه و گرایش بخش نخست رفتار کردند، یعنی در شعر عاشقانه اینان نیز شاعر که در این‌جا مبارزی مردانه و مردسالار است، چنان سخن می‌گوید که انگار عشق و معشوق هیچگونه رابطه اندیشگی یا احساسی یا مصنوعی با جامعه و سیاست ندارد. معشوق در این‌جا نیز تنها به درد معاشقه و رقص و نوشانوش حرم‌سرایی می‌خورد...

این کتاب با 240 صفحه، شمارگان هزار و 650 نسخه و قیمت 10 هزار تومان منتشر شده است.