به گزارش خبرنگار مهر، فرهاد مهران فر، کارگردان «سرزمین رها» شامگاه سه شنبه پس از نمایش این اثر صحبتهایش را با تشکر از مخاطبانی آغاز کرد که فیلم را تحمل کردهاند.
وی در ادامه بر این نکته تاکید کرد که سینمای او، عامه پسند نیست و صبر و درایت مخاطب را در همراهی فیلم میطلبد، گفت: این سینما، سینمایی است که حیات آن وابسته به مخاطب است؛ مخاطبی که بتواند با تامل و تحمل، همذات پنداری کند و با تداوم حضور خود در پای اکرانِ فیلم دلیل ادامه حیات آن باشد.
وی، افزود: برخی این سینما را سینمای مخاطب خاص میدانند اما من چندان به این واژه معتقد نیستم؛ چرا که باور دارم جریانی هوشمند که هم در جستوجوی بازار و سرمایه است و هم سودای قدرت دارد، ذائقه عمومی مخاطبان سینما را با حجمی قابل توجه از تولید ابتذال تخریب میکند و تلاش دارد بدنه سینما را به سمت وسویی ببرد که مخاطب رغبتی به نشستن در پایِ اکران یک موضوع جدیتر نداشته باشد.
مهران فر، در ادامه عنوان کرد: پس از انقلاب تعداد کثیری را از فیلمهای اینچنینی داریم که هرگز فرصت اکران نیافتهاند؛ چرا که باور القا شده این جریان مبتذل به غلط براین است که این دسته از فیلمها برای مخاطب غیرایرانی ساخته شده است.
مهران فر در ادامه به روند شکلگیری ایده فیلم پرداخت و آنرا نتیجه مشاهداتی شخصی در زندگی خود بیان کرد و افزود: طرح اولیه سرزمین رها را الهام گرفته از زندگی امیر بدر طالعی، بازیگر و کارگردان تئاتر گیلان است؛ تلاش گروه بر این بود که ماحصل فیلم القای مفاهیمی از جنس امید باشد؛ این که هر فرزند هرچند درگیر با مشکلات جسمی یا ذهنی، از یک خانواده، بالقوه انسانی است که می توان با اتخاذ رفتار مناسب، از او انتظار شکوفایی را داشت.