به گزارش خبرنگار مهر، این مراسم در خلوت و سکوتی تعجب انگیز برگزار شد و به جز رضا جولایی هیچ کدام از نویسندگان و یا مسئولان فرهنگی در آن حاضر نبودند.
جولایی به عنوان تنها سخنران این مراسم، با تشکر از کسانی که به فصیح ارج نهادهاند، گفت: فصیح نمی میرد. نمرده .مگر نشنیدهاید که نویسندهها به راستی نمیمیرند، وانمود میکنند که مردهاند. بیهوده به اندوه نشسته اید،بی جهت آب در چشم می روید.
وی در بخش دیگری از سخنرانی خود یاد آور شد: فصیح نویسندهای سیاسی نبود.چهرهای بود دور از محافل ادبی وسیاسی که در انزوای ادیبانه خود می نوشت.اما همو خالق سیاسی ترین آثار دهههای 60 و 70 شد.
سپس پیکر وی در میان جمعیت اندک حاضر که تنها بهمن فرمانآرا و چند ناشر آثار فصیح در میان آنها به چشم میخورد به سمت قطعه نام آوران بهشت زهرا (س) تشییع شد.
زنده یاد فصیح جزو نویسندگان پرمخاطب ایران بود که همواره آثارش با استقبال خوانندگان فراوانی مواجه می شد.