به گزارش خبرنگار مهر، شب گذشته در سالن تئاتر غوغایی بر پا بود به طوری که همه درهای سالن در طول اجرای برنامه باز بود تا دیگر رهگذران و مخاطبان غیر موسیقی نیز برای ارضا کردن حس کنجکاوی خویش به داخل سالن سرک بکشند تا از موضوع و صحنه مورد توجه ازدحام کنندگان ایستاده بر آستانه درمطلع شوند.
مخاطبان حاضر در صحنه لحظه به لحظه با مجریان روی صحنه بویژه با میاندار برنامه که محسن شریفیان بود همراه بودند و با ریتم های متنوع موسیقی پاپ شده بوشهر دست زنان جلو می رفتند.
شریفیان با توجه به کثرت اجرای صحنه ای اش، راه و روش ارتباط با مخاطبان و نحوه جلب رضایت آنها را دریافته است؛ او در کنار اجرای موسیقی بوشهری به مسائل و موارد جذاب و گیرایی چون حرکات موزون بدن، نحوه پوشش اعضا، درگیر کردن مخاطبان با قطعات برنامه و به اشتراک گذاشتن ریتم های قطعات و هماهنگ شدن با ریتم دست زدن مخاطبان و مسائلی از این دست اهمیت داده است ؛ در اینجا لازم است از سلف او که سعید شنبه زاده (نوازنده نی انبان و موسیقیدان بوشهری) است و در اینگونه مسائل از مبتکران خوش قریحه به شمار می رود نیز یادی بکنیم.
به هرحال شریفیان معمولا در اجراهای خود طول و عرض صحنه اجرا را در طول برنامه بارها در می نوردد و گاه به گاه جملاتی که اغلب واجد طنزهایی نیز هست به زبان می آورد که برای حاضران در صحنه جلب توجه می کند و کشش لازم را برای همراه شدن تا آخر برنامه ایجاد می کند.
برنامه شامگاه گذشته گروه لیان در سالن تئاتر شهر نیز واجد چنین ویژگی هایی بود و این گروه در کنار نمایش های پرشور صحنه ای قطعاتی از موسیقی های محلی بوشهر همچون دی زنگرو، دلشوره، نی مه، تینا، فایز و مفتون و خیام را در بخش نخست و بعد از دقایقی استراحت قطعات جنگ نامه، عشق و دریا، سی ناخدا، جزیره،کوید غلام و واسونک را اجرا کرد. امیدواریم توجه به این المان های نمایشی -که در جای خود واجد ارزش و زیبایی است- محسن شریفیان را از اصل موضوع که همانا اعتلای موسیقی ارزشمند بوشهری است غافل نکند.
در کنسرت گروه ده نفره لیان که شب گذشته اجرا شد محسن شریفیان به عنوان سرپرست گروه و نوازنده نی انبان، نی جفتی و فلوت و حضور داشته و آکا صفوی نیز خوانندگی گروه را برعهده داشت.
نظر شما