پیام‌نما

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ * * * جنگ [با دشمن] بر شما مقرّر و لازم شده، و حال آنکه برایتان ناخوشایند است. و بسا چیزی را خوش ندارید و آن برای شما خیر است، و بسا چیزی را دوست دارید و آن برای شما بد است؛ و خدا [مصلحت شما را در همه امور] می‌داند و شما نمی‌دانید. * * * بس بود چیزی که می‌دارید دوست / لیک از بهر شما شرّی دو توست

۴ اردیبهشت ۱۳۸۶، ۱۷:۰۰

/ بررسی سیر کیفی موسیقی ایرانی در یک قرن گذشته / 2- محمد جلیل عندلیبی:

قالی ابریشم را به فرش ماشینی تبدیل کردیم

قالی ابریشم را به فرش ماشینی تبدیل کردیم

باز سازی موسیقی ها و کارهای قدیمی شبیه تبدیل قالی ابریشم کاشان به فرش ماشینی بود و به عنوان حرکتی مخرب در موسیقی ملی ایران تاثیر داشت.

محمد جلیل عندلیبی، آهنگساز در گفتگو با خبرنگار مهر، ضمن بیان این مطلب گفت : موسیقی اصیل ایرانی ، که من همواره آن را موسیقی ملی ایران می نامم – چرا که نشانگرهویت ملی ماست – در طول تاریخ خود، دستخوش فراز و فرودهای فراوانی بوده است و طبعا ماندگاری هر ملتی بسته به حفظ فرهنگ و سنن آن قوم در طول تاریخ است.

سرپرست گروه مولانا در تشریح وضعیت موسیقی یک دهه گذشته گفت : یکی از اشتباهات بزرگ دراین مقطع بازسازی قطعات و آهنگهایی بود که به هیچ عنوان نمی بایست بازسازی می شدند،حتی تغییر اشعار این آثار از جمله بزرگترین لطمات به میراث فرهنگی موسیقایی ما محسوب می شد؛ آثاری از قبیل آثار شیدا، عارف و ... که جزئی از میراث فرهنگی ما است به گونه ای نامناسب بازسازی و تنظیم شدند. برای مثال، تغییر شعر "ای بت چین"از ساخته های شیدا- که خودش شعر و آهنگ آن را ساخته است- از اشتباهات فاحش این دوران محسوب می شود.

سرپرست ارکستر سنتی دفترموسیقی با اشاره به فرهنگ غنی ایران گفت :خوشبختانه ملت ما در عرصه فرهنگ بخصوص در حیطه موسیقی ملتی با ذوق وشناخت هستندوهنرمندان ایرانی به خوبی از عهده ارائه آثار ماندگاربر آمده اند. وجود موسیقیدانانی چون فارابی، ابن سینا، جامی و ... در گذشته دور، و هنرمندانی چون ابوالحسن خان صبا، وزیری ، میرزا عبد الله، شیدا، عارف و ...در یک قرن اخیر، گویای این مطلب است.
این نوازنده سنتوردر ادامه افزود: موسیقی ملی ایران، در دهه 40 تا 50 ، موسیقیدانان برجسته ای چون فرامرز پایور، علی اکبر گلپایگانی، فاخته ای، حسین خواجه نوری (ایرج)، و ... را به خود دیده است، که موجب رشد و اعتلای موسیقی ملی ایران، در آن دوران شدند. پس از پیروزی انقلاب، همچنانکه در مورد هر انقلابی صادق است، به همراه تحولات فرهنگی، موسیقی دستخوش رکودی یکی دو ساله شد.

وی ادامه داد: از سال 60 به بعد، موسیقی ملی ایران، با نگرش و موجی جدید، حیات دوباره را آغاز کرد. در این دوران نسل جدیدی از موسیقیدانان جوان تحصیل کرده دانشگاه، همچون حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، محمد رضا لطفی، و ... به صحنه موسیقی ملی آمدند و رشد مطلوبی را در موسیقی اصیل ایران ایجاد کردند.
عندلیبی اضافه کرد: موسیقی ملی ایران، تا سال 75، از اعتلای چشمگیری برخوردار بود. از سال 75 به بعد به دلیل عدم اطلاع و آگاهی مسئولین موسیقی در مهمترین رسانه ملی، مشکلاتی در موسیقی ملی  پدید آمد. در آن سالها، پخش موسیقی یکنواخت از صدا و سیما، نتوانست با هجوم موسیقی بیگانه، مقابله کند.

وی در پایان تصریح کرد:خوشبختانه امروزه، با تصدی مسئولین جدید بخش موسیقی صدا و سیما وضعیت رو به بهبود است و تلاش بر این است تا مرکز موسیقی وزارت ارشاد نیزبا این جریان همگام باشد.

کد خبر 475531

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha