پیام‌نما

وَلَنْ تَرْضَى عَنْكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ * * * یهود و نصاری هرگز از تو راضی نمی شوند تا آنکه از آیینشان پیروی کنی. بگو: مسلماً هدایت خدا فقط هدایت [واقعی] است. و اگر پس از دانشی که [چون قرآن] برایت آمده از هوا و هوس های آنان پیروی کنی، از سوی خدا هیچ سرپرست و یاوری برای تو نخواهد بود. * * * از تو کی خوشنود گردند ای ودود! / از رهی، هرگز نصاری و یهود؟

۲۴ مرداد ۱۳۸۶، ۱۷:۳۴

فریتز والتر از اسارت در جنگ جهانی تا قهرمانی در جام جهانی

فریتز والتر از اسارت در جنگ جهانی تا قهرمانی در جام جهانی

فریتز والتر یکی از نام‌آورترین و محبوب‌ترین بازیکنان فوتبال آلمان در دهه‌های 40 و 50 میلادی بود. وی به عنوان کاپیتان تیم ملی فوتبال آلمان با این تیم در سال 1954 به مقام قهرمانی جهان در سوییس دست یافت.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از صدای آلمان، قهرمانی در جهان بزرگ‌ ترین افتخار ورزشی والتر بود. والتر در سال ۱۹۲۰ در کایزرسلاترن آلمان زاده شد. هفت ساله بود که فوتبال را با تیم خردسالان این شهر آغاز کرد. نخست به عنوان مدافع سمت راست بازی می‌کرد  اما بعدها به خط میانی و حمله منتقل شد. در 17 سالگی مهاجم ثابت تیم اول کایزرسلاترن بود. فریتس والتر همواره به تیم باشگاهی خود وفادار ماند.

 در روزهای اوج فعالیت ورزشی والتر، باشگاه‌های صاحب‌نام اروپا چون اینترمیلان ایتالیا و راسینگ پاریس فرانسه پیشنهاد خرید او را دادند. راسینگ برای خرید او ۲۵۰ هزار مارک و آتلتیکو مادرید حتی 500 هزار مارک پیشنهاد کرد. این ارقام در آن زمان ارقامی نجومی به شمار می‌رفت. اما والتر به همه‌ پیشنهادها پاسخ منفی داد و در کایزرسلاترن ماند.

  فریتس والتر ۶۱ بازی برای آلمان انجام داد و ۳۳ گل برای کشورش به ثمر رساند. او 20 ساله بود که از طرف «سپ هربرگر» مربی پرآوازه‌ آلمان به تیم ملی فراخوانده شد. والتر نخستین بازی خود را در 14 ژوییه 1940 مقابل تیم ملی رومانی انجام داد و در پیروزی 9 بر 3 آلمان بر این تیم، 3 بار موفق شد دروازه‌ حریف را فروریزد.

 والتر در جنگ جهانی دوم، به خدمت نظام فراخوانده و سرباز توپخانه شد. وی در ارتش از فعالیت ورزشی خود دست نکشید و جزو تیم فوتبال سربازان بود. اما در جریان جنگ به اسارت ارتش شوروی درآمد. اینکه به سیبری فرستاده نشد، به معجزه‌ای می‌ماند که خود داستانی شنیدنی است.

 والتر که در اردوی اسیران جنگی در رومانی به تب مالاریا دچار شده بود، گاهی با نگهبانان مجاری و اسلواکی اردوگاه که یک تیم فوتبال تشکیل داده بودند بازی می‌کرد. هم آنان بودند که او را به عنوان بازیکن تیم ملی فوتبال آلمان بازشناختند  و به فرمانده روس اردوگاه «سرهنگ شوکف» معرفی کردند. این سرهنگ روس که خود نیز شیفته‌ ورزش فوتبال بود، از تبعید فریتز والتر و برادرش لودویگ به سیبری ممانعت به عمل آورد.

 بعدها هر گاه از والتر می‌پرسیدند که آیا بازی نهایی جام جهانی مقابل مجارستان که به قهرمانی آلمان منجر گردید مهم‌ترین بازی زندگی او بوده یا نه، در پاسخ می‌گفت: «نه! من مهم‌ترین بازی زندگیم را در آن اردوگاه اسیران جنگی انجام داده‌ام».

 والتر با رژیم نازی میانه‌ای نداشت. همبازی‌های او در تیم باشگاهی می‌گفتند که هرگز برای ادای احترام، به سبک نازی‌ها با حرکت دست به پیش سلام نمی‌داد و نامه‌هایش را با «هایل هیتلر» امضا نمی‌کرد. والتر پس از پایان جنگ، از اسارت آزاد شد و به آلمان بازگشت. در کایزرسلاترن فوتبال را از سر گرفت و با این تیم در سال‌های 1951 و 1953 قهرمان آلمان شد.

 والتر پس از وقفه‌ ناشی از جنگ، در سال 1951به تیم ملی فوتبال آلمان بازگشت. سه سال بعد، آلمان در رقابت‌های جام جهانی سال 1954 در سوییس به بازی نهایی راه یافت. حریف این تیم، تیم ملی فوتبال مجارستان بود که بخت مسلم قهرمانی به شمار می‌رفت. اما تیم آلمان که بعدها به نام «تیم والتر» معروف شد، «معجزه‌ برن» را آفرید و مجارستان را با نتیجه‌ 3 بر 2 شکست داد و قهرمان جهان شد.

 چهار سال پس از آن، والتر دوباره با تیم آلمان راهی مسابقات جام جهانی در سوئد شد. آلمان در دیدار نیمه نهایی مقابل سوئد میزبان مسابقات قرار گرفت. اما این تیم نتوانست موفقیت دوره‌ قبل خود را تکرار کند و نه تنها در این بازی با نتیجه‌ 3 بر یک شکست خورد و از راهیابی به بازی نهایی بازماند، بلکه کاپیتان خود والتررا نیز به دلیل آسیب‌دیدگی شدید از دست داد. آلمان در آن دوره از مسابقات به مقام چهارم بسنده کرد و فریتز والتر نیز پس از آن، کناره‌گیری خود را از تیم ملی اعلام نمود.

 والتر روی هم 61 بازی برای تیم ملی فوتبال آلمان انجام داد و 33 گل برای این تیم به ثمر رساند. او در سطح باشگاهی نیز روی‌هم 379 بازی انجام داد و 306 گل به ثمر رساند. استادیوم فوتبال کایزرسلاترن که «بتسن‌برگ» نام داشت، در نوامبر سال 1985به احترام این ستاره‌ پیشین فوتبال آلمان، به «استادیوم فریتز والتر» تغییر نام یافت.

  خود او در باره‌ این نامگذاری گفت: «من در 8 سالگی آنجا آغاز کردم و در 39 سالگی فعالیت خود را پایان دادم. این استادیوم برای من «بتسه» (بتسن‌برگ) است، اما اینکه حالا استادیوم فریتز ‌والتر نام دارد هم مورد مخالفت من نیست و حتی کمی به آن افتخار می‌کنم».

 والتر نخواست فعالیت ورزشی خود را از راه مربیگری دنبال کند و دو بار دعوت برای جانشینی سپ هربرگر و مربیگری تیم ملی فوتبال آلمان را رد کرد. او به فعالیت‌های اجتماعی روی آورد و نماینده‌ «بنیاد سپ هربرگر» شد. کار این بنیاد، کمک به جوانانی بود که در نتیجه‌ خلافکاری به زندان افتاده بودند و پس از آزادی می‌خواستند به زندگی عادی بازگردند. فریتز والتر در 17ژوئن 2002در سن 81سالگی چشم از جهان فروبست.  

کد خبر 535266

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha