به گزارش خبرگزاری مهر آنا در یادداشتی به نقل از حجتالاسلام والمسلمین داود مهدویزادگان، پژوهشگر علوم سیاسی نوشت: آن کنشگر سیاسی که میگوید او و هم مسلکانش «عمری را صرف خواندن، نوشتن و گفتن درباره دموکراسی و سیاست و مدیریت غیرخشونتآمیز کرده است» ولی از پی غائله دی ماه در بُهت و حیرت فرو رفته میگوید: «ما شکست خوردیم». البته تردیدی در این شکست نیست. باید ثمره این عمری خواندن و نوشتن و گفتن در وقت وقوع فتنه و آشوب خیابانی دیده شود و بتواند اغتشاشگر را به خشونت پرهیزی و نا فرمانی مدنی متقاعد و بسنده کند. ولی چنین نشد و شد آنچه که نباید میشد.
اما حقیقت آن است که این شکست، در فتنه دی ماه ۴٠۴ اتفاق نیافتاده است بلکه شکست ایشان خیلی زودتر از این به آن صحنه مناظره انتخاباتی سال گذشته در سیما باز میگردد که در برابر دیدگان ملت میکروفن را به سمت نامزدی که برای همراهی با او در مناظره شرکت کرده بود پرتاب کرد و خشمگینانه مجلس را ترک کرد. این اقدام زشت در برنامهی زنده تلویزیونی مصداق بارز خشونت و آموزش خشونت است. خشونت از همین نا توانی از کف نفس و خویشتن داری بر میخیزد.
آن کس که به گمان خود عمری را با گفتن و نوشتن صرف دموکراسی و جامعه مدنی و خشونت پرهیزی کرده است، قادر به کف نفس نیست و برابر چشمان تیز بین ملت چنین خشونت میورزد، طبیعی است که در دعوت خود محکوم به شکست است.
آری، در روز فتنه بر عموم مردم معلوم گشت که همه آن گفتنها و نوشتنهای چنین جماعت پر طمطراق پوچ و تو خالی بوده است و فقط برای کسب زر و زور است و نه آگاهی بخشیهای صادق. روز شکست در دی ماه ۴٠۴ رقم نخورد بلکه مکشوف شد. روز شکست در وقتی بود که میتوانستند خویشتنداری کنند ولی نکردند؛ و البته اگر از ریشههای خشونت خیابانی پرسشی به میان آید تردیدی نیست که یک دلیل آن همین گفتنها و نوشتنهای تو خالی است. جامعه همواره از معلمان اخلاق بی عمل، همان کسانی که مردم را دعوت به خشونت پرهیزی میکنند ولی به وقتش خلاف آن عمل میکنند، ضربه خورده است.
نظر شما