پاسخ تبریز به حرمت‌شکنی؛ از دل زخم زمستان، صدای قرآن برخاست

خبرگزاری مهر، گروه استان ها- زهرا ژرفی مهر: عصر بیست‌وپنجم دی‌ماه، مساجد تبریز شاهد سکوتی بودند که از هر فریادی رساتر بود. مردمی که قدم به این خانه‌های امن می‌گذاشتند، اندوه روزهای گذشته را در نگاه خود حمل می‌کردند؛ نه هیاهویی بود و نه شعار، فقط حضوری آرام و معنادار، برای پاسداشت حرمت قرآن و یاد شهدای مدافع امنیت بود.

با آغاز تلاوت قرآن، فضا رنگ دیگری گرفت؛ نه از جنس هیجان، بلکه آرامشی ریشه‌دار که در جان جمعیت نشست؛ آیه‌ها میان صفوف مردم جاری شد و پیوندی نانوشته میان دل‌ها ساخت؛ پاسخی روشن به جنایتی که مساجد و مقدسات را نشانه گرفته بود. این حضور، نشان می‌داد ایمان با آتش خاموش نمی‌شود.

حضور مسئولان تراز اول استانی در کنار مردم، به مجلس معنایی فراتر از یک برنامه رسمی داد. نشستن بی‌واسطه آنان در میان جمعیت، پیام همراهی و مسئولیت‌پذیری داشت؛ پیامی که از همدردی می‌گفت و از ایستادن کنار مردمی که این روزها استوارتر از همیشه هستند.

مجلس تذکر، به مناسبت هفتمین روز جنایت بی‌سابقه سوزاندن مساجد و قرآن، فرصتی بود برای تأمل و تجدید عهد با میثاق انقلاب اسلامی ایران؛ یاد شهدای مدافع قرآن و امنیت، در دل آیه‌ها زنده شد و سکوت مسجدها، لبریز از معنا گشت. این مجلس، بیش از هر چیز یادآور شد که حرمت‌شکنی قرآن و مساجد، اگرچه درد می‌آفریند، اما باور را از میان نمی‌برد.

با پایان مراسم، کسی عجله‌ای برای ترک مسجد نداشت. نگاه‌ها آرام و مطمئن از کنار هم عبور می‌کرد؛ گویی فهمی مشترک میان همه شکل گرفته بود. زمستان هرچقدر هم سخت باشد، صدای قرآن در دل این شهر خاموش نمی‌شود. تبریز در آن عصر دی‌ماه نشان داد که «زخم زمستان» می‌تواند نشانه‌ای از ایستادگی و نه نشانه‌ای از شکست باشد.