خبرگزاری مهر؛ گروه استانها: غروب بیجار چهرهای آرام داشت، خیابانها در جریان عادی زندگی میدیدند و شهر بیخبر از آنچه در پیش بود، نفس میکشید، مردم در رفت و آمدهای معمول، مغازههای روشن و گفتوگو ها جاری بود، هیچ نشانی از التهاب در سیمای شهر دیده نمیشد.
اما سرمای بیجار، در غروب ۱۸ دی، با حرارتی ناخواسته در بیجار در هم آمیخت، شهر، از سکون خود بیرون کشیده شد؛ نه توسط اهالی، بلکه توسط عناصری که سایهوار وارد شده بودند، تجمعات اغتشاشگران، با هدفی مشخص، نظم شهر را هدف قرار دادند و این رویارویی، در تاریکی هوا به اوج خود رسید.
آتش، زبان مشترک آشوبگران شد، ساختمان فرمانداری در میان شعلهها قرار گرفت حمله این ساختمان نه فقط تعرض به یک بنا بلکه هجوم به نماد نظم، قانون و خدمترسانی بود.
در کنار این ویرانی، سه دستگاه خودروی متعلق به فرمانداری و یک دستگاه خودروی سپاه نیز به هدف حمله اغتشاشگران اضافه شدند؛ تخریبی که عمق کینهتوزی را نشان میداد و در این میان، برخی گزارشها از حملاتی جزیی به آموزش و پرورش شهر نیز حکایت داشت.
اما آن روز، فراتر از یک تراژدی، صحنه نمایش غیرت بود، در لحظهای که تجمعات شکل گرفت، فرماندار بیجار خود را به صحنه رساند و در کنار او، نیروهای امنیتی با اقتدار وارد عمل شدند و مهمتر از آن، مردم غیور با حس مسئولیتپذیری، با هرگونه تحرک بیشتر مزدوران مقابله کردند.
این اتحاد نیرومند بود که مانع از تبدیل شدن بحران به فاجعهای پایانناپذیر شد، با تلاش، شعلهها فرونشست و بیجار، هرچند زخمی، اما سرافراز از آزمون سختی که با موفقیت پشت سر گذاشته بود، نفس کشید.
آن روز، هرچند با آتش همراه بود، اما با نور همدلی خاموش شد و ۱۸ دی برای بیجار یادآور حقیقتی تلخ شد حقیقتی که نشان میدهد امنیت، سرمایهای شکننده اما حیاتی و حفظ آن نیازمند هوشیاری، همدلی و مسئولیتپذیری جمعی است.
غروبی که گذشت، اما اثرش باقی ماند تا هشداری برای بازگشت به قانون و پرهیز از خشونت باشد.
نظر شما