۱۷ دی ۱۳۸۷، ۱۴:۱۰

تحلیلگر لبنانی تاکید کرد:

مقبولیت و مشروعیت؛ دو مولفه اصلی شکست ناپذیری حزب الله و حماس

مقبولیت و مشروعیت؛ دو مولفه اصلی شکست ناپذیری حزب الله و حماس

"رامی خوری" نویسنده لبنانی و سردبیر روزنامه دیلی استار در مقاله ای به بررسی مؤلفه های شکست ناپذیری جنبشهای حماس و حزب الله پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری مهر، رامی خوری در تحلیلی از اوضاع و احوال اخیر در نوارغزه و ماشین جنگی اسرائیل در مقاله ای تحت عنوان " شکست حماس و حزب الله کاری دشوار است" می نویسد: قیاس های های زیادی بین حملات اخیر اسرائیل علیه غزه و حمله اسرائیل در تابستان سال 2006 به لبنان صورت می گیرد که به نظر من دلایل بسیاری مهمی برای آن وجود دارد.

نخستین دلیل آن مربوط به "منشا" این جنگ هاست. حماس و حزب الله بعد از سال 1982 در پاسخ به اشغالگری اسرائیل و سیاستهای جنگ طلبانه آن در فلسطین و لبنان بوجود آمدند.

وی می نویسد: حزب الله و حماس در تقابل با ایدئولوژی حزب لیکود و به ویژه آریل شارون بوجود آمدند که سیاست خشونت و نژاد پرستی را به عنوان ابزار اصلی تعامل با اعراب مناطق اشغالی در پیش گرفته بود که نهایتاً مقاومت را ایجاد کرد. ایهود اولمرت، ایهود باراک و زیپی لیونی به عنوان سه مقام هم اکنون میراث شارون را انجام می دهند که به نظر می رسد چشمهای خود را به این حقیقت بسته اند که هرچه بیشتر از زور و خشونت علیه اعراب استفاده کنند پاسخها در شکل مقاومت مؤثر جنبش ها خواهد بود و حمایت گسترده را به همراه خواهد داشت.

نویسنده در ادامه می نویسد که دومین دلیل قیاس این دو تهاجم "کارایی و تبحر" آن است: حزب الله و حماس به طور مرتب عزم و توانایی خود را برای استفاده از موشکها و راکتهای گوناگون علیه اسرائیل افزایش داده اند. مهمتر اینکه آنها قادر بوده اند تا از موشک اندازهای خود در قبال حملات اسرائیل حفاظت کنند.

وی در ادامه می نویسد: گرچه تعداد کشته های اسرائیل در روزهای اخیر نسبت به شهدای فلسطینی بسیار پائین بوده، اما تخریب و کشتار مفید ترین معیار برای استفاده در تحلیلها نیست.

این نویسنده فلسطینی الاصل در ادامه می نویسد: بمباران اهداف سهل الوصول، دانشگاه اسلامی غزه و ساختمان پارلمان آن به عنوان نمادهای مدرن و دموکراسی که رژیم اسرائیل و آمریکا ادعا می کنند به دنبال ترویج آن در جهان عرب هستند به نوعی بیانگر و منعکس کننده یاس در رژیم اسرائیل است.

رامی خوری سومین قیاس را درباره همگرایی دینی، ناسیونالیسیم، حکومت و سیاست می داند و می نویسد: هم در لبنان و هم در فلسطین نظام سیاسی غالب نظام سکولار ناکارآمد، فاسد و ناتوان از حفاظت از جامعه در مقابل تجاوز اسرائیل یا جنایات داخلی بوده است و این در حالی است که جنبشهای حماس و حزب الله بسیار موفق بوده اند.

وی عقیده دارد: تلاش برای بی اعتبار کردن این جنبش ها با متهم کردن آنها به تروریسم، حمله به شهروندان، حمل اسلحه و یا همکاری با سوریه و ایران، نه آنها را بی اعتبار و نه آنها را تخریب خواهد کرد و این به خاطر ساختاری است که آنها دارند. این گروهها نقش های چند وجهی ایفا می کنند و به نیازهای واقعی شهروندان و رای دهندگان در حوزه های حکومتی، امنیت محلی و خدمات عمومی پاسخ می دهند.

رامی خوری در پایان می نویسد: ترکیب این گرایش، شکست جنبش هایی حزب الله و حماس را بدون توجه به کشته و تلفاتی که آنها می دهند، از سوی اسرائیل سخت می کند. این جنبشها منعکس کننده فهرستی طولانی از خواسته های مشروع در منطقه هستند.

کد خبر 812292

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha