-
«مقایسه» سم مهلک رضایتمندی است/کمالگرایی در جامعه ما بیداد میکند
پژوهشگر اخلاق کاربردی گفت:وقتی جامعهای اصلا رفاه و امکانات نداشته باشد، افراد جامعه انتظاری ندارند یا انتظارشان کم است اما اگر رفاه و امکانات ناقص یا کم داشته باشد میگویند چرا کم است.
-
توسعه ایرانی/۱۱؛
جنگ و مذاکره حکم از پیش تعیینشده ندارد/«ایران قدرتمند» رویای ملی ماست
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی گفت: یک حکم از پیش تعیینشده برای جنگ و مذاکره وجود ندارد و ما باید ببینیم در این شرایط، قدرتمند شدن ایران از کدام کانال عبور میکند.
-
نخبگان باید «افقگشایی» کنند/لزوم ارتقای سطح پرسشگری در جامعه
در هر جامعهای که در مسیر گذار به مدرنیته قرار دارد، نخبگان و روشنفکران به مثابه «سیستم عصبی» عمل میکنند که وظیفهی تشخیص فرصتها، هشدار نسبت به تهدیدها و تبیین تغییرات را برعهده دارند.
-
زیستمؤمنانه در دنیای امروز در معامله شفاف و وفای به عهد تجلی مییابد
زیستمؤمنانه در دنیای امروز به این معناست که ایمان فرد در «انصاف» او در معاملات، «شفافیت» در مدیریت و «وفای به عهد» در قراردادهای حرفهای تجلی یابد.
-
چگونه اقتصاد از «سوداگری» فاصله می گیرد؟/ اعتماد زیربنای پیشرفت است
«اعتماد عمومی» به عنوان پول رایج در تعاملات اجتماعی و سیاسی، زیربنای هرگونه نظم پایدار و پیشرفت همهجانبه است.
-
بدون استقرار چه عقلانیتی جامعه به توسعه نمیرسد؟/معجزه حاکمیت قانون
توسعهیافتگی در جهان امروز، دیگر تنها به معنای افزایش نرخ رشد اقتصادی یا انباشت سرمایههای فیزیکی نیست.
-
در جامعه آموزشدیده،مشارکت مدنی افزایش مییابد؛مسئله کار دانشآموختگان
نسبت میان این سرمایه و توسعه اقتصادی و اجتماعی، رابطهای متقابل، پویا و همافزاست که در آن، انسان هم «هدف» توسعه و هم «ابزار» اصلی تحقق آن تلقی میشود.
-
توسعه بر بستر «سرمایه اجتماعی» میروید/ قطبیشدن،توسعه را مختل می کند
جوامع در طول حیات خود ممکن است با چالشی روبرو شوند که فراتر از اختلافات سیاسی معمول، به لایههای عمیق هویت، فرهنگ و معیشت نفوذ کند.
-
بحران «توسعهنیافتگی شخصیتی» چیست؟/ فاصله میان آموزش رسمی و واقعیتها
اگر فرآیند آموزش نتواند تفکر نقادانه و خلاقیت را در کودکان بارور کند،جامعه در بزرگسالی با بحرانِ «توسعهنیافتگی شخصیتی» مواجه خواهد شد.
-
حاکم شدن ناامیدی جامعه را به «حالگرایی افراطی» میکشاند؛ توسعه و امید
توسعه در معنای کلاسیک خود غالباً با شاخصهای اقتصادی سنجیده میشود اما نگاهی جامعهشناختی به این پدیده، نشان میدهد که پیشرفت مادی بدون یک زیربنای اجتماعی به نام «امید» امکان پذیر نیست.
-
آسیبپذیری«عدالت بدون توسعه» زیر فشار خارجی/نقش امیرکبیر در تحدید قدرت
امیرکبیر تنها به دنبال وارد کردن ابزارهای تکنولوژیک نبود، بلکه به «خرد خودبنیاد» و ضرورت تحول فکری جامعه نیز باور داشت و سعی کرد از «تصلب سنت» و آشفتگیهای ناشی از ارادههای فردی بکاهد.
-
معمای توسعه در ایران از رؤیای ناتمام تا ضرورت بازآفرینی؛ نخستین انحراف
از انقلاب مشروطه که سودای قانون و عدالتخانه داشت تا نوسازیهای آمرانه عصر پهلوی و آرمانهای استقلالطلبانه انقلاب ۱۳۵۷، نخ تسبیح تمام این رویدادها، تمنای «توسعه» و پیشرفت بوده است.