مجری نباید وارد تحلیل شخصی شود؛ بازخورد مثبت از اجرا در جشنواره فجر

سونیا پوریامین مجری نشست‌های پرسش و پاسخ فیلم‌های چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر، درباره تجربه اجرا در جشنواره به خبرنگار مهر اظهار کرد: سال گذشته بعد از چندین سال، اولین باری بود که به عنوان یک خانم اجرای نشست‌های رسانه‌ای جشنواره را بر عهده داشتم.

وی ادامه داد: بازخوردها بسیار مثبت بود و بسیاری این پرسش را مطرح می‌کردند که چرا این اتفاق در سال‌های گذشته نیفتاده است. واقعاً هم جای این سوال وجود داشت، چرا که تفاوتی میان مجری زن یا مرد وجود ندارد؛ مهم این است که مجری تسلط کافی داشته باشد و بتواند جلسه را به‌درستی اداره کند.

پوریامین اظهار کرد: این اعتماد از سوی دبیرخانه جشنواره و مسعود نجفی صورت گرفت و امسال نیز با توجه به بازخوردهای مثبت سال گذشته، مجددا از من دعوت شد تا این تجربه تکرار شود و من به تیم اجرای نشست‌ها اضافه شدم.

پوریامین با اشاره به کیفیت آثار امسال جشنواره گفت: تا امروز که روز هشتم جشنواره است تقریباً همه فیلم‌ها را دیده‌ام و به نظرم امسال اتفاق بسیار خوبی در سینمای ایران رخ داده است. حتی فیلمسازانی که اولین اثر خود را ساخته‌اند، آثار قابل‌توجهی ارائه داده‌اند؛ چه از نظر فرم و چه محتوا. تسلط به مسائل تکنیکی، طراحی صحنه و لباس، میزانسن‌ها، فیلمبرداری‌های درخشان و همچنین بازی‌های بسیار خوب از نقاط قوت آثار امسال است و این‌ها نوید آینده‌ای روشن برای سینمای ایران می‌دهد.

وی ادامه داد: امسال فیلم‌های خوبی از جمله «قمارباز»، «خیابان جمهوری»، «نیم شب»، «سرزمین فرشته‌ها»، «حال خوب زن»، «پل»، «جانشین»، «بیلبورد»، «اسکورت» را دیدم. این‌که از میان حدود ۳۰ فیلم بتوان به‌راحتی ۱۲ یا ۱۳ فیلم قابل‌قبول نام برد، آن هم در حالی که هنوز همه آثار را ندیده‌ایم، به نظر من اتفاق بسیار خوبی است.

این مجری نشست‌های جشنواره درباره نقاط قوت جشنواره تصریح کرد: فیلم‌هایی که امسال در سینما می‌بینیم، برخاسته از بطن جامعه است و سوژه‌های اجتماعی جذابی دارند. تنوع ژانر و جسارت فیلمسازان هم قابل‌توجه است؛ برای مثال، یک کارگردان جوان به‌راحتی از ساخت اثری در قالب رئالیسم جادویی صحبت می‌کند و کارگردان دیگری مدعی است گونه‌ای تازه را وارد سینمای ایران کرده است. این جسارت و دفاع تمام‌قد از اثر، نکته مثبتی است.

پوریامین با اشاره به اهمیت نشست‌های رسانه‌ای گفت: حسن این جلسات این است که فیلمسازان متوجه ایرادات و باگ‌های آثارشان می‌شوند. به اعتقاد من، فیلم نباید ده‌ها سوال بی‌پاسخ در ذهن مخاطب ایجاد کند؛ مهم‌تر این است که در پایان بتواند این پرسش‌ها را به شکلی منسجم پاسخ دهد. مخاطب نباید سردرگم از سالن سینما خارج شود. این نشست‌ها کمک می‌کند فیلمسازان پیش از اکران عمومی، اشکالات آثارشان را شناسایی و اصلاح کنند و از این جهت نقطه قوت مهمی برای سینمای کشور به شمار می‌آید.

وی درباره فضای احساسی این روزهای جامعه و تأثیر آن بر نشست‌ها بیان کرد: هیچ‌کدام از ما نمی‌توانیم ادعا کنیم که ناراحت نیستیم. شرایط به‌گونه‌ای است که حتی دیدن فیلم هم آن اندوه پنهان را از بین نمی‌برد. از طرفی همان‌طور که یکی از روزنامه‌نگاران گفت، حضور در جشنواره هم در ادامه کار و وظیفه ماست. اگر کار نکنیم، زندگی هم نمی‌چرخد. از سوی دیگر، در این رویداد ملی اتفاق غیرمتعارفی نمی‌افتد؛ فیلمسازان یک سال زحمت کشیده‌اند تا آثارشان دیده شود. این‌جا محل تفریح نیست؛ دیدن چند فیلم در روز و حضور در نشست‌ها، ذهن و روان را خسته و فرسوده هم می‌کند.

پوریامین تأکید کرد: همه ما در این اندوه جمعی شریک و همدل هستیم. اگر تصور شود که این فعالیت‌ها به معنای شادی یا بی‌تفاوتی است، برداشت درستی صورت نگرفته است. من شخصاً با همین روحیات، با همین همدلی و با درک شرایط، کارم را انجام می‌دهم و داغدار مردم و مادرانی هستم که این روزها عزادارند.

وی در پاسخ به پرسشی درباره حد و مرز دخالت مجری در نشست‌ها گفت: به‌عنوان فردی علاقه‌مند به سینما، نظرات شخصی خودم را دارم، اما وقتی در جایگاه مجری می‌نشینم، نباید وارد قضاوت یا تحلیل شخصی شوم؛ چرا که این کار هم به سوال خبرنگار اجحاف می‌کند و هم به فیلم. وظیفه من دسته‌بندی پرسش‌ها، جلوگیری از تکرار سوالات و اداره درست جلسه است.