ایرانی مسلمان در شب عاشورایِ ابتلائات امام خویش را تنها نمی‌گذارد

به گزارش خبرنگار مهر، خانم سرباز مادر ۸ شهید جنگ رمضان در مراسم گرامیداشت هفته هنر انقلاب اسلامی که شامگاه پنجشنبه در عمارت هنر برگزار شد، اظهار کرد: هنگامی که از هنر سخن می‌گوییم، نگاه‌مان به قله‌ای است که پیش قراول آن، رهبر و امام شهیدمان است؛ هم او که پدر معنوی هنر این سرزمین بود.

مادر شهدا جنگ رمضان عنوان کرد: در کنار ایشان، یاد سید شهیدان اهل قلم، مرتضی آوینی می‌درخشد؛ مردی از سلاله زهرا (س) که با جادوی روایت و کلامی که به تایید رهبر، زمان و مکان را درنوردید، هنر را به ملکوت پیوند زد.

وی افزود: آوینی به ما آموخت که اگرچه زندگی زیباست، اما شهادت از آن زیباتر است. ما برای فرزندانمان همواره بهترین‌ها را جستجو می‌کنیم؛ از جامه و دفتر گرفته تا سرپناه، اما والاترینِ «بهترین‌ها»، شهادت است؛ گوهری که ما تنها می‌توانیم زمینه‌ساز تجلی‌اش در جان فرزندانمان باشیم تا خود، زیباییِ معراج را بر ماندن در خاک برگزینند.

این مادر شهید عنوان کرد: تاریخ انقلاب ما، سرشار از آزمون‌های دشواری است که کوه‌ها را ذوب می‌کرد، اما قامت این ملت را خم نکرد. یادمان نرفته است که در سال ۶۰، وقتی فاجعه هفتم تیر رخ داد، چگونه مظلومیت شهید بهشتی عالم‌گیر شد. در همان ایام، روایت مادر گرانقدر ایشان از مسیر تربیت آن مرد بزرگ، چراغ راه من در آغاز زندگی مشترکم شد.

وی ادامه داد: ایشان از مراقبت‌های دوران بارداری، تلاوت مدام قرآن و طهارت روح سخن می‌گفت؛ اصولی که امروز علم نیز بر تاثیر آن بر جنین صحه می‌گذارد. شهید بهشتی ثمره چنین تربیتی بود که در هامبورگ و قلب اروپا، نه تنها برای جهان اسلام، که برای بشریت تاثیرگذار شد و با اخلاص خویش، خار چشم دشمنان گشت.

این مادر تصریح‌ کرد: در روزگاری که غبار شایعات و شعارهای فریبنده علیه ایشان دیوارهای شهر را پر کرده بود، شاخص و معیار ما تنها کلام حضرت امام (ره) بود. ایمان داشتیم کسی که مورد اعتماد معمار انقلاب است، جانش لبریز از حق است. شهید بهشتی مظلومانه زیست و حتی در برابر تهمت‌های ناروا درباره نمازش، برای دفاع از خود برنخواست، چرا که تنها برای خدا کار می‌کرد. این زلالیِ روح، همان جوهره‌ای است که یک هنرمند واقعی را از زمین جدا کرده و به آسمان پیوند می‌دهد؛ هنری که امام عزیزمان آن را دمیدن روح تعهد در کالبد انسان‌ها می‌دانست.

وی افزود: امروز در مسیر پرورش فرزندانمان، گمنامی و اخلاص بزرگترین درس است. فرزندان ما در سایه همین تفکر بزرگ شدند؛ چنان که حتی نزدیکانمان از مدارج علمی و دکتریِ آنان بی‌خبر بودند، چرا که هدف، نه نام و نشان، بلکه فدا شدن در راه دین، میهن و امام بود.

خانم سرباز تصریح کرد: آنان میراث‌دار نگاهی هستند که میان «اسلامیت» و «ملیت» جدایی نمی‌بیند. هر که دل در گرو این آب و خاک دارد، می‌داند که هویت ایرانی ما با عشق به اباعبدالله (ع) و غیرت عاشورایی گره خورده است.

وی در پایان گفت: در شلوغ‌ترین کارزارهای نرم و سخت، ما همچنان بر عهد خود با شهیدان ایستاده‌ایم تا ثابت کنیم ایرانیِ مسلمان، در شب عاشورایِ ابتلائات، هرگز امام خویش را تنها نخواهد گذاشت.