حمید رضا محمودی قوژدی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: در نامه کودکان روستای هدف گردشگری ریاب «جادوی کلمات» است که با «شکوه تاریخ» ملاقات میکند تا فرآیند گردشگری کودک به شکلی هیجانانگیز تجربه شود.
رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گردشگری گناباد افزود: ما میخواستیم در این روز، یادگیری تجربهمحور و واقعی داشته باشیم. هدف ما این نیست که فقط یک برنامه ساده اجرا کنیم، بلکه میخواهیم با اجرای این رویداد، قدم بزرگی در مسیر دهکده جهانی برای روستای ریاب برداریم. ما میخواهیم روستای ریاب با کمک آرزوهای کودکان، به عنوان یکی از بهترین روستاهای گردشگری جهان شناخته شود.
وی با بیان اینکه این برنامه در فضای بسیار دوستداشتنی «خانه کودک و گردشگری ریاب» (منزل حاج شیخ عباسعلی علیزاده ریابی، روحانی فقید و مهربان روستا) برگزار شد، افزود: ما در این خانه تاریخی، میخواهیم از مفهوم آموزش میراث استفاده کنیم. یعنی کودکان نه فقط با کتاب، بلکه با لمس کردن تاریخ و بازی در این فضا، عاشق میراث خودشان بشوند.
محمودی قوژدی افزود: کودکان ریاب با قلمهای رنگی خود، نامههایی نوشتند که انگار از میان ابرها آمده بود. این کودکان در قالب یک نشست تعاملی و با زبانی بسیار شیرین و معصومانه، برای دبیرکل یونسکو نوشتند که چطور میتوان زمین را زیباتر کرد و چطور باید از خانههای قدیمی و قناتها مراقبت کرد.
رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گردشگری گناباد افزود: این نامهها، فقط چند خط نوشته ساده نبودند؛ آنها «پرواز آرزوها» بودند. هر کودک، آرزوی خود را بر روی برگی نوشت و آن برگ را به «درخت آرزوها» بر روی دیوار خانه تاریخی سپرد. این کار، در واقع یک تمرین عالی برای ایجاد همدلی در قلب کودکان بود؛ تا آنها یاد بگیرند که هر آرزوی کوچک، میتواند تغییر بزرگی در جهان ایجاد کند.
وی یاد آور شد: این جشن بزرگ و علمی، با همکاری دوستان در کتابخانهها، دهیاری و انجمن میراث فرهنگی برگزار شد تا نشان دهد وقتی همه با هم همکاری میکنند، میتوان به توسعه پایدار رسید.
محمودی قژودی تصریح کرد: در روستای ریاب، امروز کودکان یاد گرفتند که میراث جهانی، فقط یک کلمه در کتابها نیست؛ بلکه خانهای است که آنها باید با عشق و آرزوهایشان، آن را برای همیشه حفظ کنند.
در متن این نامه آمده است:
خانم اودری آزولای دبیرکل محترم سازمان یونسکو(UNESCO)
موضوع: نامهای از قلب کویر ایران، از زبان کودکان دهکده ریاب
خانم دبیرکل عزیز؛ ما کودکان کوچک دهکده «ریاب» در شهرستان گناباد ایران هستیم. ما در خانههایی زندگی میکنیم که پدران و جدان ما از خاک و خشت و آفتاب ساختهاند. کوچههای ما بوی تاریخ میدهند و دیوارهای خانههایمان، قصههای قدیمی را برای ما تعریف میکنند.
ما شنیدهایم که شما در یونسکو، «نگهبان خاطرات جهان» هستید و مراقب گنجینههایی میباشید که نباید هرگز از بین بروند. ما هم در ریاب، گنجینهای داریم؛ خانههایی که با طبیعت یکی شدهاند و سنتهای عجیبی که فقط در روستای ماست. ما هر روز در این کوچهها بازی میکنیم و آرزو داریم وقتی بزرگ شدیم، هنوز این خانهها سر جایشان باشند تا ما هم بتوانیم آنها را به فرزندانمان نشان دهیم.
ما میترسیم که اگر این خانههای خشتی قدیمی خراب شوند، بخشی از خاطرات ما و هویت روستایمان برای همیشه گم شود. خواستاریم از شما خواهیم که به روستای کوچک ما نگاهی بیندازید.
ما دوست داریم ریاب در لیست گنجینههای جهانی شما باشد تا تمام دنیا بدانند در گوشهای از کویر ایران، کودکانی هستند که عاشق میراث پدرانشان هستند و میخواهند آن را حفظ کنند. ما منتظر پاسخی از سوی شما هستیم تا بدانیم دنیای بزرگ، صدای ما کودکان کوچک را شنیده است.
با عشق و امید، کودکان دهکده ریاب، گناباد، ایران
نظر شما