خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: ایران سرزمینی است کهن و به حکم این دیرینگی، هم خودش هم مردمان ساکنش احوالی دارند که با دیگر سرزمینهای جهان متفاوت است. گردش زمان و گذراندن دورانهای مختلف، سختیها و گشایشها، بلایای طبیعی، جنگها و شکستها و پیروزیها، خشکسالیها و آبادانیها و… به مردم ایران شیوه خاصی از زیست و تعامل با سرزمین و جامعه را یاد داده که منحصربهفرد و یکتا و البته افتخارآمیز است. این شیوه و ویژگیها را گاهی خود ما حس نمیکنیم، چنانکه ماهی حضور آب را؛ اما اهمیت و ارزش آنرا از نگاه مردم دیگر کشورها میتوان بهتر دریافت.
جنگ ۱۲ روزهای که پشت سر گذاشتیم، بستری برای بروز بسیاری از این ویژگیها بود. به خاطر ماهیت خبری جنگ و بیمقدمه بودن هجوم و تجاوز اسرائیل به مرزهای کشورمان، ایران ناگهان به صدر اخبار جهان راه یافت و چشمها به این سرزمین دوخته شد. طبیعتاً فعالان رسانهای و کارشناسان غیر ایرانی نیز به بررسی رفتار ایران در سطح دیپلماتیک و نظامی پرداختند و البته اهالی فرهنگ و تاریخ نگاهشان معطوف به شیوه رفتار مردم ایران بود.
امروز که شش ماه از آتش بس جنگ ۱۲ روزه میگذرد، و کشور به تازگی یک اقدام تروریستی دیگر را پشت سرگذاشته؛ مرور این نظرات میتواند ماهیت و وزن فرهنگی و شیوه حل مسئله ایران را یادآوری کند. در یکی از این اظهار نظرها، لونت گولتکین نویسنده و تحلیلگر اهل ترکیه به شیوه رفتار مردم ایران و فرهنگ عمیق آن اشاره میکند و میگوید: در بین مردم ایران هیچ موجی فرار از کشور بهخطر جنگ وجود ندارد و آنهایی که قبلاً رفتهاند هم میخواهند برگردند.
در سخنانی دیگر، رفیق نصرالله درباره شجاعت و شیوه رفتار ایرانیان در دفاع از خود در برابر اسرائیل اشاره میکند، که جهانیان به ویژه جهان عرب را تحت تاثیر قرارداد و گفت: زمانی میرسد که باید حقیقت را به زبان آورد. این اولین بار است که ما از سال ۱۹۸۴ تاکنون جنین صحنهای (بمباران تلآویو) را میبینیم.
اما ایران چگونه ایران شده است؟ این پرسش ساده پاسخهای بسیاری دارد، هرکسی با توجه به تخصص و دانش خود میتواند پاسخی به این پرسش بدهد، که اینجا به دو نمونه از گفتگوهای منتشر شده از کارشناسان حوزه محیط زیست و انسان دیرینشناسی اشاره میکنیم. در ویدئوی نخست محمد درویش فعال محیط زیست با این پرسش مواجه میشود که چرا از ایران نمیروی؟ و پاسخ او این است که باید خیلی به خودمان افتخار کنیم و به شانس خودمان بنازیم که در همچین سرزمینی به دنیا آمدیم و زندگی میکنیم.
در دومین فیلم، که بخشی از گفتگو حامد وحدتینسب انسان دیرینشناس در یکی از برنامههای شبکه نمایش خانگی است، به موضوع دیرینگی ایران و اعتماد به نفسی که حاصل از رشد در این سرزمین کهن است اشاره میکند و میگوید: اینجا یک هویتی وجود دارد که خیلی قدیمی است. چون خیلی قدیمی است نقش پررنگی دارد.
او میگوید: دولتمردان و تصمیمگیران ما باید اعتمادبهنفس داشته باشند و به فرهنگ ایرانی اعتماد کنند.
ایرانی بودن شیوهای از زیست است، ترکیبی از مهر، احترام، سختکوشی، شجاعت و وفاداری. این شیوه زندگی اهلیتی ایجاد میکند که این سرزمین را با همه سختیهای زندگی در آن، با همه فرازوفرودها و بلاهای طبیعی و غیرطبیعی، و با همه آمدوشدها و آشوبها و یورشهای داخلی و خارجی برقرار و سربلند و زنده نگاه داشته است؛ کشوری که حوادث آن بر تمام جهان تاثیرگذار است، همانطور که نظامی گفته است:
«همه عالم تن است و ایران، دل»
نظر شما