انقانی: طرح ملی سلسله اجراهای نمایشی «گلستان در آتش» در مرکزی آغاز شد

مرتضی انقانی در گفتگو با خبرنگار مهر، با اشاره به جایگاه رفیع مسجد در فرهنگ اسلامی-ایرانی اظهار کرد: مسجد در فرهنگ اسلام، تنها محلی برای خضوع و سجده و راز و نیاز با پروردگار عالم نیست بلکه محلی برای اجتماعات مردمی و عمل به وظایف اجتماعی مسلمانان است.

وی مسجد را مأمنی امن برای دینداران و دین‌دوستان دانست و افزود: از ترویج فرهنگ جهاد فی سبیل الله در دوران دفاع مقدس هشت ساله و ۱۲ روزه تا ورود به رفع نیازهای خرد جامعه و محله به واسطه همدلی و روحیه جمعی، همه نشان از نقش‌های گوناگون مسجد در حیات شخصی و اجتماعی همه اقشار جامعه دارد.

مدیر ستاد کانون‌های مساجد استان مرکزی درباره محور موضوعی این طرح با مشارکت حوزه هنری استان مرکزی گفت: طرح پیش رو با محوریت مساجد آتش گرفته و شهدای امنیت و مدافعان مساجد در اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴، سعی دارد ضمن پرداخت مستند به وقایع تلخ ۱۸ و ۱۹ دی ماه، به نقش کلیدی و کارکردهای مساجد در حل مسائل و مشکلات مردم بپردازد.

انقانی تصریح کرد: هدف ما این است که با روایت این وقایع، از کینه دشمنان خانه خدا نسبت به این مکان مقدس پرده برداریم.

وی افزود: مساجد مورد بحث در این سلسله اجراهای نمایشی، مساجدی هستند که مورد جسارت قرار گرفته‌اند و ما به نقش بی‌بدیل آنان در طول سال‌های انقلاب اسلامی و ایفای نقش‌های مؤثر در زندگی اجتماعی مردم محله و همسایگان خواهیم پرداخت.

وی در خصوص فرآیند تولید متون نمایشی این طرح گفت: برای تبدیل این موضوع به زبان درام، متونی متناسب با شرایط پیش آمده به شکل تک‌گویی (مونولوگ) توسط نویسندگان متعهد و حرفه‌ای نگارش خواهد شد و در اختیار گروه‌های تئاتری فعال در مساجد سطح کشور قرار می‌گیرد.

انقانی با تأکید بر مستند بودن این آثار افزود: این متون نمایشی با مطالعه دقیق و با استناد به روایت‌های شاهدان و مدافعان مساجد در شب‌های حادثه و همچنین تحقیقات میدانی در تاریخ هر مسجد نوشته خواهد شد.

مدیر ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان مرکزی درباره شیوه اجرایی این طرح بیان کرد: متون نمایشی تولید شده در اختیار گروه‌های منتخب تئاتر بچه‌های مسجد قرار خواهد گرفت و فرآیند تولید اثر آغاز می‌شود.

انقانی بیان کرد: این نمایشنامه‌ها وابستگی حداقلی به طراحی صحنه، اکسسوار و نور دارند که این ویژگی ضمن اینکه اجرای نمایش‌ها در مکان‌های مختلف را سهل‌الوصول‌تر می‌کند، بار مالی تولید هر اثر را نیز کاهش داده و گروه‌ها را به خروجی نهایی سریع‌تر آثار نزدیک می‌کند.