بدیع الزمان فروزانفر

شفیعی کدکنی، ذوالفنون زمانه ما

به گفته دستغیب، شفیعی کدکنی با پیوند بلاغت سنتی و زبان علمی نو، سدّی استوار در برابر نقدِ نظریه‌زده ساخت؛ دانشمندی ذوالفنون که جامعیت علمی و فروتنی اخلاقی را با اصالت پژوهش درآمیخته است.

بخشی از عظمت خراسان؛ مکتب پژوهشی و زیست‌جهان استاد شفیعی کدکنی

از نگاه یاحقی، راز ماندگاری و نفوذ شفیعی کدکنی در شعر و پژوهش، تعلق خاطر عمیق به زادبوم است؛ هویتی بالنده که با پیوند سنت و نوآوری، از او نماد درخشان فرهنگ و مکتب خراسان را ساخته است.

یاد برادر، شمه‌ای از سرگذشت، منش و کارنامه علمی عبدالحسین زرین‌کوب

عظیم زرین‌کوب در یادداشتی صمیمانه، به روایت زندگی، مسیر علمی و میراث ماندگار برادر خود، عبدالحسین زرین‌کوب، می‌پردازد؛ از کودکی در بروجرد تا جاودانگی در فرهنگ ایران.

یادداشت مرتضی اخوان کاخی در زادروز بدیع الزمان فروزانفر

 تأملاتی در اجتهاد علمی و طنز نجیب بدیع‌الزمان فروزانفر

فروزانفر می‌گفت: «من خود دکتر نیستم، اما هیچ‌کس در این مملکت دکتر نمی‌شود مگر آنکه من رخصت دهم»، و به‌راستی دریافت دکتری از او، شایستگی علمی خارق‌العاده‌ای می‌طلبید.

یادداشت منصور رستگار فسایی، در زادروز بدیع الزمان فروزانفر

شاهین بلندپروازِ آسمانِ فرهنگ؛ فروزانفر، اجتهاد و شکوه‌آفرینی ادبی

بدیع‌الزمان فروزانفر در نیم قرن آغاز سده چهاردهم، یکه‌تاز بی‌بدیل ادب و معرفت و تحقیق بود. لقب «بدیع‌الزمان» به راستی شایسته او است، چرا که او پدیده‌ای استثنایی در زمانه ما به شمار می‌رفت.