سیده عذرا موسوی در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، کتاب‌های «اسپاگتی با سس قرمز» و «باغ خرمالو» نوشته هادی حکیمیان و مجموعه «سرگذشت استعمار» نوشته مهدی میرکیایی را برای مطالعه نوجوانان در زمینه دشمن‌شناسی پیشنهاد کرد و درباره دلایل معرفی آن‌ها گفت: در «اسپاگتی با سس قرمز»، نویسنده در بستر داستانی طنز و با خلق شخصیت‌هایی جذاب و به‌کارگیری زبانی شیرین، بدون اینکه دست به شعار بزند، به ترسیم چهرة استعماری آمریکا در دست‌درازی به منابع طبیعی ایران و کُرنش و تواضع حکومت در برابر ایشان پرداخته است. در این اثر مردم درمی‌یابند، آنچه اسباب نجات آن‌ها را فراهم می‌کند، تکیه به نیروی خود و ارادة مردم است. سوژة تازه، زبان طنز، شخصیت‌پردازی، فضاسازی، پرداخت مناسب و پیرنگ قابل قبول از ویژگی‌های ممتاز اثر است.
این نویسنده درباره ویژگی‌های متمایز کتاب «باغ خرمالو» نیز بیان کرد: در این کتاب، نویسنده اتفاقات تاریخی شهریور ۱۳۲۰ را به تصویر کشیده است. رضاشاه که زمانی با هیبتش لرزه بر تن مردم و فرمانبران می‌انداخت، حال در شمایل پیرمردی رنجور که نمی‌تواند لرزش دست‌ها، درد کمر، لنگیدن پا، تب و عطش و عرق سرد را از چشم شخصیت‌های نوجوان داستان دور نگه دارد، در مسیر تبعید از ایران است. باید هرچه زودتر خود را به بندرعباس برساند و حتی برای مداوا هم امکان تعلل و توقف ندارد. ماشین شاه در یزد متوقف شده، ولی طبیبی که برای درمان دندان‌درد رضاشاه، اتفاقی به سراغش رفته، دستور کنسولگری انگلیس را زیر گوشش زمزمه می‌کند. اینکه اگر هرچه زودتر به‌سمت بندرعباس حرکت نکند، انگلیس دیگر امنیتش را تضمین نخواهد کرد. این نقل و انتقال آن‌چنان سریع و بی‌توجه به حال جسمانی و مزاج شاه اتفاق می‌افتد که هیچ‌کس فرصت نمی‌کند از حلیمی که پخته شده بخورد.
او افزود: ماجرای حضور روسیه و انگلیس در ایران چندان در داستان پررنگ نیست، ولی مخاطب نوجوان از همان پرداخت کم هم به قدرت استعماری دشمن در به خفت کشاندن شاه مملکت پی می‌برد.
این کارشناس و پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان در توضیح دلایل پیشنهاد مجموعه «سرگذشت استعمار» عنوان کرد: در مجموعة پانزده جلدی «سرگذشت استعمار»، مخاطب، پای کشورهای کوچک و کم‌جمعیت پرتغال، اسپانیا، انگلیس، فرانسه، ایتالیا و... را بر گرده و گلوی ملت‌های نجیب آفریقا، آسیا، آمریکای جنوبی و... به‌خوبی می‌بیند. کشته‌شدن سرخ‌پوست‌ها و بومیان کانادا و استرالیا، به تاراج رفتن ثروت کشورهای آفریقایی، به استثمار کشیده شدن مردم هندوستان و جای‌جای دنیا را می‌بیند و با خوی استعماری کشورهای متجاوز که قصد دارند با ابزار دانش و تکنولوژی دنیا را به زانو دربیاورند آشنا می‌شود. شاید به‌این‌ترتیب آن تصویر اتوکشیدة موقرِ متمدنِ فرهیخته که همواره غرب از خود ساخته و منتشر کرده، کمی اصلاح و واقعی‌تر شود.
موسوی در پاسخ به این سؤال که «چرا جنایت دبستان شجره طیبه میناب، با هیچ توجیه نظامی و سیاسی قابل چشم‌پوشی نیست و مردم به‌ویژه نوجوانان و جوانان باید دشمن‌شناس باشند؟» گفت: در زمانه‌ای که غرب همواره تلاش کرده تسلط خود را بر زمین، جَو، زیر آب‌ها و حتی دل زمین به رخ دنیا بکشد و به همه بقبولاند چیزی وجود ندارد که از چشم‌های تیزبین او دور بماند، در زمانه‌ای که برای ترساندن ملت‌ها از نفوذ اطلاعاتی و هک سامانه‌ها و نظام‌ها خبر می‌دهد و هرچند وقت یک بار از ابزارهای جاسوسی که به تلویزیون خانه‌ها، رایانه‌ها و گوشی‌های تلفن همراه نفوذ کرده‌اند خبر می‌دهد، حقنه کردن این پیام که اطلاعات دربارة مدرسه «شجرة طیبه» قدیمی بوده و آن‌ها نمی‌دانستند که به یک مدرسه حمله کرده‌اند، ابله فرض‌کردن دنیاست.
او افزود: اگر روزی این تصویر را القا می‌کردند که جنگ به جبهه‌ها و سربازان و فرماندهان محدود است و اگر فلان سردار و سرباز را ترور کردند، چاره‌ای نداشته‌اند و در حال مبارزه با دشمن بوده‌اند، حالا نوجوان ایرانی می‌داند که هدف فقط نظامی‌ها نیستند. هرکس در هر جا هدف مشروع دشمن برای کشته‌شدن است؛ حتی اگر دختر و پسر دبستانی باشد. حالا نوجوان ایرانی به درک روشنی از جنگ وجودی دست یافته است و می‌داند که جنگ، جنگ «بودن یا نبودن» است، نه جنگ بازی‌های سادة سیاسی. این دشمن به هیچ‌کس رحم نمی‌کند و آیندة کشورها و آینده‌سازان آن‌ها را هدف قرار داده است.
سیده عذرا موسوی در پایان بیان کرد: بنابراین جنگ با دشمنی که ابزار دانش و تکنولوژی را در دست دارد و اتفاقاً اخلاق هم ندارد، جنگ ساده‌ای نیست. هم نیاز به شناخت دشمن دارد و هم نیاز به شناخت توانایی‌ها و ابزار او. این را نوجوان‌ها که بهتر از ما بزرگ‌سالان در فضای بازی‌های رایانه‌ای بوده‌اند، می‌فهمند. فقط امیدوارم درک کنند که در دنیای واقعی مثل بازی نمی‌توان برگشت و بازی را از اول شروع کرد.
نظر شما