جمشید حقیقتشناس، استاد کارگاه نقاشی سیوسومین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران، در گفتگو با خبرنگار مهر با تأکید بر اهمیت بازنگری و اصلاح آثار در فرایند خلق هنری، بیان کرد: آنچه در کارگاههای تخصصی هنری بهویژه در جشنواره تجسمی جوانان اهمیت دارد، صرفاً اجرای یک اثر نیست، بلکه توانایی هنرمند در شناخت ظرفیتهای اثر خود و ایجاد تغییراتی است که بتواند کیفیت ارتباط آن با مخاطب را ارتقا دهد.
وی که پیش از این نیز در دورههایی از جشنواره بهعنوان داور حضور داشته و در ۲ دوره اخیر مسئولیت کارگاه نقاشی را برعهده گرفته است، درباره رویکرد کارگاه نقاشی در سیوسومین جشنواره هنرهای تجسمی جوانان ایران گفت: هنرمندانی که برای حضور در این کارگاه انتخاب شدهاند، آثاری ارائه کرده بودند که هنوز امکان تحول و تغییر در آنها وجود داشت. به بیان دیگر، در میان آثار بررسیشده، کارهایی مورد توجه قرار گرفتند که با اصلاحاتی محدود میتوانستند مسیر متفاوتی پیدا کنند و از نظر کیفیت هنری ارتقا پیدا کنند.
حقیقت شناس با تشریح شیوه فعالیت در این کارگاه توضیح داد: تلاش ما این است که هنرمند بتواند دوباره اثر خودش را ببیند، با آن ارتباط برقرار کند و وارد گفتگو با اثری شود که در حال خلق آن است. در واقع، موضوع اصلی کارگاه صرفاً اصلاح یک تابلو یا اضافه کردن جزئیاتی به آن نیست، بلکه هنرمند باید بتواند تشخیص دهد اثرش به چه تغییراتی نیاز دارد و چگونه میتواند آن را از سطح فعلی به کیفیت بالاتری برساند؛ کیفیتی که امکان برقراری ارتباط با مخاطب، خود هنرمند و هنر نقاشی را فراهم کند.
وی در ارزیابی سطح هنرمندان جوان، تعریف رایج از مفهوم جوانی در هنر نقاشی را نیازمند تأمل دانست و گفت: در نقاشی، جوان بودن الزاماً به معنای سن پایین نیست. هنرمند برای رسیدن به مرحلهای از بلوغ و پختگی هنری باید سالها تجربه و آموزش را پشت سر بگذارد. بنابراین، جوانی در این عرصه بیشتر به میزان تجربه، طی کردن مراحل آموزشی و ورود به دورههای جدیتر فعالیت هنری مربوط است تا صرفاً سن شناسنامهای.
این هنرمند نقاش با اشاره به انگیزه و توانمندی هنرمندان حاضر در جشنواره، سطح آثار آنها را قابل توجه ارزیابی کرد و افزود: هنرمندانی که در این دوره انتخاب شدهاند، با وجود تفاوت در تجربه و شیوه کار، انرژی و انگیزه خوبی دارند و انتخاب نقاشی بهعنوان مسیر فعالیت هنری، در آثار و تلاش آنها مشهود است.
وی در ادامه با اشاره به تفاوت فرایند خلق اثر در رشتههایی مانند نقاشی و مجسمهسازی با برخی دیگر از شاخههای هنرهای تجسمی، تصریح کرد: در این رشتهها، هنرمند باید تمام مراحل خلق اثر را از شکلگیری ایده و تفکر اولیه تا اجرا و اصلاح نهایی بهتنهایی پیش ببرد. او باید همزمان ایدهپرداز، مجری و ارزیاب اثر خود باشد و تحولات ذهنیاش را در قالب یک اثر هنری به اجرا درآورد.
حقیقتشناس درباره نقش استاد در این فرآیند نیز عنوان کرد: کمک من در کارگاه بیشتر از طریق گفتگوهای کوتاه و هدفمند است؛ گفتگوهایی که به هنرمند کمک میکند ذهن خود را آرامتر و مسیر کارش را روشنتر ببیند. مسئله این است که هنرمند بتواند تشخیص دهد چه چیزی در ذهن داشته، اکنون چه اثری پیش روی اوست و میان این ۲ چه فاصلهای وجود دارد.
وی، خوانش اثر را یکی از مهمترین مراحل تکمیل یک نقاشی دانست و بیان کرد: گاهی در یک تابلو، بخشهایی هنوز در مراحل ابتدایی اجرا قرار دارند، در حالی که قسمتهای دیگر چند مرحله جلوتر رفتهاند. چنین ناهماهنگیهایی در روند شکلگیری اثر وجود دارد و با تذکر و راهنمایی میتوان به هنرمند کمک کرد تا این بخشها را دوباره بررسی کند و به انسجام بیشتری در اثر برسد.
حقیقتشناس در پایان گفت: کارگاه نقاشی جشنواره تجسمی جوانان، فرصتی برای تجربه دوباره رابطه هنرمند با اثر خویش است. فرصتی که در آن، گفتگو و بازنگری میتواند مسیر یک اثر را تغییر دهد و به کیفیتی تازه در بیان هنری منجر شود.



نظر شما