دیوار تخریب شده بنای ذوالفقاری جزو آثار فرهنگی نبود

به گزارش خبرنگار مهر در زنجان، ناصر احمد صفا ظهر یکشنبه در جمع خبرنگاران افزود: این طرح در پی درخواست شهروندان و تصویب در ستاد عمران شهری اجرا شد، زیرا پیاده رویی که محل عبور و مرور بود حذف شده و منطقه بسیار حادثه خیز شده بود و در عمل به دلیل وجود دیوار پیاده رویی باقی نمانده بود.

وی ادامه داد: این طرح با هماهنگی میراث فرهنگی بوده و هیچگونه آسیبی به خود ساختمان وارد نشده است.

صفا افزود: تخریب این دیوار در جلسه ستاد عمران شهری که به ریاست دکتر محمد رئوفی نژاد استاندار زنجان برگزار شده بود به تصویب رسید.

میراث فرهنگی استان زنجان: هیچ گونه آسیب و صدمه ای به عمارت ذوالفقاری نرسیده است

همچنین پیش از این سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان اعلام کرده بود: برداشته شدن بخشی از دیوار‌های خانه ذوالفقاری که مردان نمکی در آن‌ نگهداری می‌شود به منظور ایجاد موزه باغ و تلفیق به صورت سایت پلان و محوطه سازی، درختکاری و فضای سبز صورت گرفته است.

همچنین این سازمان تاکید کرده بود که هیچگونه آسیب و صدمه ای به بنای عمارت ذوالفقاری نرسیده است و این دو بنا یعنی عمارت ذوالفقاری و عمارت دارایی که هم اکنون دارای کاربری موزه هستند در طرح سبزه میدان در قالب موزه باغ و تلفیق به صورت سایت پلان و محوطه سازی درختکاری، فضای سبز و ایجاد خیابانهایی مختص در شبکه لحاظ شده اند.

این سازمان همچنین مدعی شده بود که با توجه به اینکه دیواری که در جلوی عمارت ذوالفقاری کشیده شده بود، به صورت موقت و غیر همگون با بنا بود، (یک متر آجر، دو متر فنس کشی) جلوی دید نمای عمارت ذوالفقاری را از نظر چشم انداز گرفته بود.

سازمان میراث فرهنگی گفته بود که به جهت حفاظت از بنا در طراحی جدید دیوار (محافظ) بنا به صورت نرده های همگون، طراحی و اجرا خواهد شد که این طرح با نورپردازی فنی، موجبات دید بهتر و زیبایی بنا در مجموعه سبزه میدان را فراهم خواهد کرد.

عمارت تاریخی ذوالفقاری

عمارت تاریخی ذوالفقاری یکی از بناهای تاریخی استان زنجان است که به سبک معماری دوره قاجاریه بنا نهاده شده است. محل این بنا در مرکز بافت قدیمی شهر زنجان است و معماری آن به اواخر دوره قاجاریه نسبت داده می شود.

پلان این بنا ایرانی و سبک ساختمانی آن از بناهای گوتیک اروپایی تقلید شده است. این عمارت از ساختمانهای بیرونی، اندرونی و اداری تشکیل یافته و نمای آن با آجرهای قالبی و پیشبر تزیین شده است.

بنای بیرون عمارت که از دو طبقه و یک سردابه تشکیل شده، جالبترین قسمت آن است که در جریان احداث خیابان طالقانی، آسیب جدی دیده و بخشی از اهمیت خود را از دست داده است.

پیش از ساخت این خیابان ساختمانهای اندرونی و بیرونی و اداری عمارت از طریق شبکه ارتباطی طبقه همکف و زیرزمین به هم راه داشتند، ولی اکنون این قسمت تخریب شده است.

طبقه همکف که اکنون کاربرد اداری دارد با دو ستون و سقف سرپوشیده به هشتی منتقل می شود. طبقه دوم دارای دو راه پله است و تالارهای پذیرایی، اتاق خواب، اتاقهای نشیمن و  سرویسهای بهداشتی را شامل می شود.

هسته مرکزی بنای این عمارت به سبک چهار تاقی و با سقف گنبدی ساخته شده و سنگینی سقف را جرز و دیوارهای باربر تحمل می کنند. پوشش بیرونی بام ساختمان شیروانی است که البته تا زمان احداث  بنا سابقه ای در این شهر نداشت.

در بالای هسته مرکزی بنا، نور گیر زیبایی تعبیه شده که به کلاه فرهنگی معروف است. این نورگیر هشت ضلعی با روش گره سازی و به طرز زیبایی لمه کاری شده است.

از میان هنرهای بکاررفته در تزیینات داخل طبقه همکف بنا، می توان به کاشی کاری سبک دوره قاجار اشاره کرد که طرح معروف نیلوفرآبی (لوتوس) در آن اجرا شده است.

تزیینات نمای بنا بسیار جالب توجه است. قرینه سازیهای آن از هنر ایرانی و ستونهای آن از معماری قرن 19 اروپا تاثیر گرفته است. پنجره های بنا بیشتر از دو لنگه هستند، حاشیه مشبک دارند و با شیشه های رنگین تقارن جالبی را در داخل اتاقها به وجود آورده اند. این عمارت با شماره 1852 به ثبت رسیده است.

این بنا هم اکنون به موزه ای برای نگهداری از مردان نمکی مکشوفه ‌از معدن نمک روستای "چهرآباد"  تبدیل شده است، قدمت اجساد مکشوفه، مربوط به دو دوره زمانی 1700 تا 2300 ‬سال پیش برآورد شده است.

در حالیکه قرار بود این خانه به موزه باستان‌شناسی زنجان نیز تبدیل شود، شهرداری دیوارهای این بنا را با استناد به مصوبه اشاره شده برداشت.