به گزارش خبرنگار مهر، آیین رونمایی و نقد و بررسی کتاب «روزهی کلهگاوی» نوشته داوود امیریان در کافه کتابخونها و با حضور نوجوانان در رویداد اردیبهشت کتاب باغ کتاب برگزار شد. این نشست، باحضور داوود امیریان، نویسنده و سمیه جمالی، کارشناس،مجری درباره ادبیات کودک و نوجوان، روایت طنز در مذهب و جنگ و نقش تجربههای زیسته در خلق داستان، گفت و گو کردند.
سمیه جمالی، کارشناس برنامه، در ابتدای نشست ضمن خوشآمدگویی اظهار کرد: یاد کتابخوانترین رهبر و شهدایی که امروز در میان ما نیستند را در این برنامه گرامی میداریم.
وی ادامه داد: در این اثر، نویسنده بدون نصیحت مستقیم، از طریق یک داستان طنز و شیرین، کودک را به مفهوم روزه و شکرگزاری نزدیک میکند؛ چرا که کودکان دوست دارند مفاهیم را از دل قصه یاد بگیرند.
وی تأکید کرد: برای جا انداختن سنتها و مفاهیم مذهبی، باید آنها را شیرین روایت کرد و داستان، یکی از بهترین ابزارها برای این کار است.
چهره مهربان دین را نشان دهیم
نویسنده کتاب «روزه کله گاوی»، با ابراز خرسندی از حضور در جمع نوجوانان گفت: اگر زندگی حضرت علی(ع) را به صد قسمت تقسیم کنیم، ۹۹ قسمت آن زندگی، خانواده، کار، تلاش و علمآموزی بوده و فقط بخش کوچکی به جنگ و مبارزه مربوط میشود؛ اما ما معمولاً فقط همان بخش مبارزه را پررنگ میکنیم.
امیریان افزود: حضرت عباس(ع) معماری و بنایی میکردند، امام صادق(ع) تجارت داشتند و امام علی(ع) نخلستانهای بزرگی در مدینه داشتند، اما ما کمتر درباره این بخشهای زندگی ائمه صحبت کردهایم.
وی درباره ایده شکلگیری کتاب «روزهی کلهگاوی» گفت:هدفم این بود که چهره پنهان و مهربان مذهب را نشان بدهم. متأسفانه گاهی روزه و عبادت را آنقدر سخت و ترسناک معرفی میکنیم که کودک تصور میکند اگر روزه نگیرد، حتماً مجازات میشود؛ در حالی که روزه و نماز، نوعی شکرگزاری برای نعمتهای خداوند است.
خاطرهای کودکانه که تبدیل به داستان شد
امیریان در بخش دیگری از این نشست، به خاطرهای از کودکی خود اشاره کرد که الهامبخش این کتاب بوده است و گفت: وقتی ۱۱ یا ۱۲ ساله بودم، چون ما را برای سحری بیدار نمیکردند، به خواهرم سپردم اگر بیدار شدی، من را هم بیدار کن. او هم یک کاسه آب روی صورتم ریخت و دعوایمان شد. وقتی خواستم این کتاب را بنویسم، از همین خاطره شروع کردم.
امیریان با اشاره به تجربه روزهداری در نوجوانی گفت: روزه گرفتن در تابستانهای داغ برای ما سخت بود، اما هنگام افطار، حال خوبی داشتیم و همین حس خوب، مهمترین بخش عبادت است.
روایت جنگ با زبان طنز
در ادامه، جمالی با اشاره به آثار طنز امیریان درباره جنگ گفت: آقای امیریان در برخی آثار خود، خاطرات جنگ را با زبان طنز روایت کردهاند و همین موضوع آثارشان را برای نوجوانان جذابتر کرده است.
امیریان نیز درباره تفاوت روایت جنگ در گذشته و امروز اظهار کرد: ما امروز در دل داستان زندگی میکنیم و باید این اتفاقات را ثبت کنیم تا فراموش نشوند.
وی با یادآوری روزهای بمباران تهران گفت: در دوران جنگ، وقتی حمله میشد، مردم به جای پناهگاه رفتن، روی پشتبام میآمدند و اتفاقات را تحلیل میکردند. همه این تجربهها، داستانهایی هستند که باید نوشته شوند؛ از مدرسههایی که شهید دادند تا خانوادههایی که در موشکباران آسیب دیدند.
شوخطبعی بخشی از حقیقت جنگ است
در پاسخ به پرسش یکی از مخاطبان درباره ورود طنز در آثار جنگ، امیریان گفت: متأسفانه ادبیات ما گاهی بیش از حد عبوس است؛ در حالی که شوخطبعی بخشی از زندگی مردم ایران و حتی جبههها بوده است.
وی ادامه داد: در رسانهها بیشتر رزمندهها را در حال گریه و عزاداری نشان میدادند، اما در جبهه، شوخی و طنز هم جریان داشت و حتی رزمندهها در سختترین لحظات روحیه همدیگر را حفظ میکردند.
نویسندگی؛ استعدادی که باید کشف شود
امیریان در پایان نشست درباره مسیر نویسنده شدن خود گفت: نویسندگی مثل یک بیماری شیرین است. خداوند به هر انسانی استعدادی داده و مهم این است که آن استعداد را پیدا کند.
وی افزود: من از همان سالهای ابتدایی مدرسه کتابخوانی را شروع کردم و همین علاقه مسیر نویسندگی را برایم ساخت.
کتاب «روزهی کلهگاوی» نوشته داوود امیریان با تصویرگری ملیحه کامیاب در ۲۴ صفحه و برای گروه سنی ۷ تا ۹ سال توسط بهنشر وابسته به آستان قدس رضوی منتشر شده است. این اثر تلاش میکند با زبانی طنز، شیرین و صمیمی، مفهوم روزهداری و شکرگزاری را برای کودکان روایت کند.
نظر شما