به گزارش خبرنگار مهر، میثم جعفرزاده، در جمع خبرنگاران با بیان اینکه بازار جهانی انرژی وارد دورهای شده که در آن امنیت عرضه دوباره به اولویت اول اقتصاد جهانی تبدیل شده است، اظهار کرد: جنگ اوکراین، بحران انرژی اروپا، رقابت فزاینده بر سر LNG و تنشهای ژئوپلیتیکی منطقهای، باعث شده نگاه جهان به خلیج فارس و مسیرهای انتقال انرژی مجدداً تشدید شود.
وی با اشاره به جایگاه راهبردی ایران در این معادله افزود: ایران تنها یک دارنده ذخایر نفت و گاز نیست؛ بلکه در مرکز یکی از مهمترین گرههای ژئوپلیتیکی انرژی جهان قرار گرفته است. ترکیب موقعیت جغرافیایی، دسترسی به آبهای آزاد، همسایگی با بازارهای بزرگ مصرف و قرارگرفتن در مسیر کریدورهای ترانزیتی، به ایران یک مزیت ساختاری داده است.
مدیرعامل گروه نفت و گاز لاوان با بیان اینکه اهمیت ایران برای بازار جهانی انرژی صرفاً به حجم ذخایر محدود نمیشود، بلکه به نقش آن در ثبات منطقهای و امنیت جریان انرژی نیز وابسته است، تصریح کرد: بخش مهمی از تجارت دریایی نفت جهان از تنگه هرمز عبور میکند و هرگونه تنش در این منطقه مستقیماً در قیمت نفت، هزینه بیمه، بازار حملونقل و حتی شاخصهای تورمی جهانی منعکس میشود.
جعفرزاده با اشاره به روند گذار انرژی در جهان گفت: اگرچه توسعه انرژیهای تجدیدپذیر با سرعت در حال افزایش است، اما واقعیت این است که نفت و گاز همچنان طی دو دهه آینده نقش اصلی را در امنیت انرژی جهان ایفا خواهند کرد؛ بهویژه در آسیا که همچنان موتور اصلی رشد تقاضای انرژی باقی مانده است.
وی معتقد است ایران همچنان یکی از بزرگترین ظرفیتهای توسعهنیافته انرژی جهان به شمار میرود، اما تحقق این ظرفیت نیازمند بازتعریف مدل سرمایهگذاری و توسعه صنعت انرژی است.
این کارشناس ارشد حوزه انرژی گفت: صنعت انرژی ایران اکنون وارد مرحلهای شده که بدون سرمایهگذاری گسترده، نوسازی زیرساختها و دسترسی به فناوریهای پیشرفته، حفظ مزیت رقابتی در بازار جهانی دشوار خواهد بود.
جعفرزاده با اشاره به چالشهای داخلی صنعت گاز، اظهار کرد: موضوع تنها افزایش تولید نیست. ایران همزمان با رشد سریع مصرف داخلی، افت طبیعی فشار در برخی میادین و نیاز به حفظ ظرفیت صادراتی مواجه است. این سه متغیر آینده صنعت گاز کشور را تعیین خواهند کرد.
به گفته وی، پارس جنوبی اکنون به یکی از مهمترین نقاط استراتژیک انرژی ایران تبدیل شده است.
این کارشناس ارشد حوزه انرژی توضیح داد: بخش عمده امنیت انرژی کشور به این میدان وابسته است و بدون اجرای پروژههای فشارافزایی و سرمایهگذاریهای جدید، در سالهای آینده حفظ سطح فعلی تولید با چالش روبهرو خواهد شد.
جعفرزاده همچنین به تحولات بازار جهانی گاز اشاره کرد و گفت: بازار جهانی گاز طی سالهای اخیر بهسرعت حول محور LNG بازآرایی شده است. آمریکا، قطر و استرالیا ساختار تجارت جهانی گاز را تغییر دادهاند و در چنین شرایطی، عدم حضور ایران در بازار LNG به یکی از خلأهای استراتژیک صنعت انرژی کشور تبدیل شده است.
به گفته وی حتی با وجود ذخایر عظیم گاز، بدون ورود به زنجیره LNG، نقش ایران در تجارت جهانی گاز محدود باقی خواهد ماند.
مدیرعامل گروه توسعه نفت و گاز لاوان درباره اثر تحریمها بر صنعت انرژی ایران گفت: تحریمها از یکسو موجب محدودیت در تامین مالی و انتقال فناوری شدند، اما از سوی دیگر بخشی از توان مهندسی داخلی را تقویت کردند. تصویر واقعی صنعت انرژی ایران، ترکیبی از تابآوری داخلی و همزمان افزایش هزینههای توسعه است.
جعفرزاده با بیان اینکه رقابت آینده منطقه صرفاً بر سر صادرات نفت خام نخواهد بود، گفت: کشورهای منطقه طی سالهای اخیر سرمایهگذاری سنگینی در پتروشیمی، تجارت انرژی، LNG، انرژیهای تجدیدپذیر و زیرساختهای مالی انجام دادهاند. رقابت آینده بیشتر بر سر کنترل زنجیره ارزش انرژی خواهد بود تا اینکه تمرکز بیشتر صرفاً تولید هیدروکربن باشد .
وی با بیان اینکه ایران امروز صرفاً یک دارنده منابع هیدروکربوری نیست، بلکه طی سالهای گذشته توانسته بخش قابل توجهی از ظرفیت مهندسی، طراحی، اجرا و بهرهبرداری پروژههای بزرگ انرژی را در داخل توسعه دهد، گفت : تجربه عبور از تحریمها موجب شکلگیری بخشی از توان فنی و صنعتی بومی در حوزه نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاه شده و این موضوع یکی از مزیتهای مهم صنعت انرژی ایران محسوب میشود.
این کارشناس ادامه داد: با این حال، تبدیل این ظرفیت فنی به قدرت اقتصادی پایدار در مقیاس جهانی، نیازمند ترکیبی از سرمایهگذاری، دسترسی به فناوریهای پیشرفته، توسعه دیپلماسی انرژی، اصلاح ساختار مصرف، اصلاح حکمرانی و سیاستگذاری انرژی و کاهش ریسکهای ژئوپلیتیکی خواهد بود.
به گفته جعفرزاده آینده انرژی ایران نه صرفاً به منابع زیرزمینی، بلکه به توان کشور در ایجاد توازن میان ظرفیت داخلی و اتصال موثر به زنجیره جهانی انرژی وابسته است.
نظر شما