مجید نبی بیدهندی در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: این موسسه از یک طرف همانند دانشگاه های دیگر دارای فعالیت های آموزشی و پژوهشی است و از طرف دیگر دارای سه مرکز ملی شامل مرکز لرزه نگاری کشوری، مرکز مطالعات پیش نشانگر های زلزله و مرکز تقویم است که این سه مرکز وظایف سنگینی را به عهده دارند.
وی گفت: در حال حاضر در مجموع ۱۰۷ ایستگاه لرزه نگاری در اقصا نقاط کشور داریم که قرار است این تعداد را در سه سال دیگر به ۱۵۰ ایستگاه برسانیم.
نبی بید هندی اظهار داشت: در بعضی نقاط کشور، پوشش کافی از منظر ایستگاههای لرزه نگاری خصوصا در نواحی سیستان و بلوچستان نداریم. البته اخیرا موفق شدیم که ۲ ایستگاه لرزه نگاری را در این استان راه اندازی کنیم.
رئیس موسسه ژئو فیزیک دانشگاه تهران عنوان کرد: قدمت زلزله نگاری دستگاهی در ایران به سالهای آخر دهه ۱۳۳۰بر می گردد که در آن زمان ۵ ایستگاه لرزه نگاری در شهرهای تهران، تبریز، کرمانشاه، مشهد و شیراز وابسته به موسسه ژئوفیزیک راه اندازی شده بود. اما در سال ۱۳۸۲ مرکز لرزه نگاری کشوری در موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران تاسیس شد و شبکه های لرزه نگاری در چندین استان کشور دایر کرد.
وی در ادامه افزود: در حال حاضر در تهران، تبریز، مشهد، قوچان، بیرجند، سمنان، اصفهان، شیراز، کرمان، میناب، اهواز، کرمانشاه، خرم اباد، بروجرد،ساری، طبس، یزد، قزوین، شهر کرد و قوچان شبکه لرزه نگاری وجود دارد و در مینو دشت، بندر عباس، جهرم،بروجن، مهاباد، قمصروقلعه قاضی پایگاههای تک ایستگاهی وجود دارند.
وی در خصوص فعالیت های ایستگاههای لرزه نگاری توضیح داد و گفت: اطلاعات ایستگاهها از طریق سیستم رادیویی به مرکز شبکه منتقل می شود و از آنجا یا از طریق سیستم مخابراتی و یا سیستم ماهواره ای به مرکز پایش در تهران منتقل می شود.
نبی بید هندی در ادامه اظهار داشت: این اطلاعات در مرکز پایش پردازش می شود و ظرف حداکثر پانزده دقیقه، زلزله، مکان یابی شده و بزرگی آن مشخص می شود و از طریق اس ام اس به مراجع ذیربط مانند سازمان مدیریت بحران، هلال احمر، اتش نشانی و استانداری ها اطلاع داده می شود.
نظر شما