مهناء صادقی در گفتوگو با خبرنگار مهر، درباره ایده نگارش داستان «پروژه سالاد شیرازی» گفت: سوژه این کتاب، تکلیف کلاسی بود که من در حوزه هنری شرکت میکردم: کلاسهای آقای ساکی در سال ۱۴۰۱. تکلیف این بود که راجعبه شخصیتی که به ما معرفی میکردند چند فصل داستان بنویسیم. من آنموقع ۱۳ فصل نوشتم. وقتی آقای ساکی متن را خواندند به من گفتند که قابلیت کتابشدن دارد. من در آنزمان خیلی جدی نبودم ولی من را خیلی تشویق کردند و تأکید کردند که حتما بنویسم.
او افزود: من نوشتم و بهتدریج به متن اضافه کردم تا ۴۵ فصل شد و شخصیتها کاملا شکل گرفت. در ابتدا در ذهنم این سوژه نبود ولی وقتی آقای ساکی تلنگری زدند و شخصیتی را به من گفتند، متوجه شدم که چنین قصهای ۱۰ سال پیش در رؤیا و خیال من ایجاد شده بوده ولی من فرصت آوردن روی کاغذ را نداشتم. انگار شخصیت کتاب از لابهلای تمام خاطرات من بیرون کشیده شده است. مثلاً در آنزمان شخصیت اصلی جوانتر بود و بچههایش کوچک بودند؛ اما بعد ۱۰ سال که میخواستم دربارهاش بنویسم، فکر کردم اینها هم بزرگ شدهاند و حالا حتما بچههایش دبیرستانی شدهاند و خودش هم مسنتر شده است. بنابراین قصه به سمتی رفت که من احساس کردم میخواهم یک زندگی را از اول تعریف کنم.
صادقی در ادامه بیان کرد: شخصیتی که در ابتدا در ذهن من بود بالاجمال بود و درباره جزئیات خودش و زندگیاش فکر نکرده بودم. کلیاتی مثل یک شبح انسانی بود که از دور نگاهش میکنم و تعریفی ازش دارم؛ اما وقتی خواستم مفصل دربارهاش بنویسم، مثل یک نقاشی شروع کردم به کشیدن جزئیات تصویر زندگیاش و تعریف پرده پرده صحنههای یک زندگی خیلی خیلی معمولی و ایرانی.
نویسنده کتاب «پروژه سالاد شیرازی» با اشاره به اینکه این اثر، اولین داستان چاپشدهاش است، گفت: من اصلا کار نویسندگی جدی به این معنا نکرده بودم. قبلا کار مطبوعاتی میکردم و طنز مطبوعاتی مینوشتم؛ اما هیچوقت جدی نبود یا شعر طنز هم میگفتم ولی هیچوقت اینطور نبود که حاصلش کتاب یا یک اثر مستقل باشد.
او در مورد اینکه چرا داستان طنز نوشته است، عنوان کرد: من سه سال قبل از اینکه با آقای ساکی همکاری کنم، کار طنز انجام میدادم. طنز علاقه شخصیام است. فکر میکنم در کشور و فرهنگ ما خیلی حرفها را با طنز راحتتر میتوان گفت. شخصیت هر نویسندهای هم روی اثرش تأثیر دارد؛ من آدم شوخی هستم و خیلی از مسائل را ظریف میبینم و ممکن است در یک دعوا، به خنده هم بیفتم.
مهناء صادقی در پاسخ به این سؤال که «موضوع کتاب برای مخاطب امروز بهخصوص خانمها ملموس است. در ساخت و پرداخت اتفاقها و جزئیاتشان چقدر از تجربیات خود و اطرافیان بهره بردید؟» توضیح داد: قطعا خیلی از این توصیفها، صحنهها، استدلالها و جزئیات را من تجربه کردهام؛ یعنی هیچکس نمیتواند بگوید که تجربه زیستهاش را کنار میگذارد و شروع میکند به نوشتن کتاب یا گفتن قصه. همه آدمها با تجربه زیستهشان میتوانند قصه تعریف کنند ولی به این معنا نیست که اینها خاطرات من یا کسی دیگر است. همه اینها تخیل من است و فقط موضوع یا سوژهاش یا کنایاتش و بعضی شخصیتهایش، برگرفته از زندگی شخصی یا شنیدهها و خواندههای من است. همانطور که گفتم هیچ نویسنده و هنرمندی در جهان، از دنیای خود فارغ نمیشود و با توجه به دنیای اطرافش به خلق اثر جدید میپردازد.
گفتنی است، داستان طنز «پروژه سالاد شیرازی» به قلم مهناء صادقی در ۲۳۹ صفحه و بهای ۳۲۵ هزار تومان از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شده و در مدت کوتاهی به چاپ دوم رفته است.
نظر شما