به گزارش خبرنگار مهر، شماره جدید نشریه «سرزمین من» منتشر شد. این دوره نشریه به نوعی راهنمای جامع گشتوگذار در ۸۰ روستای زیبای جاده چالوس است که میتواند راهنمای مناسبی برای مخاطبان باشد.
عناوین این نشریه شامل جاده چالوس در ۸۰ روز، داستان تولد جاده ۵۹، فریب رستم در آزمون زندگی، راز ۵۵ ساله هلی کوپتر آویزان بالای سد کرج، بیلقان؛ اولین بهشت جاده چالوس، کندر؛ رمزگشایی از لالههایی که ناپدید شدند، آرنگه؛ از منبر ۷۰۰ ساله تا آبشار ۹۰ متری، خور؛ لذت چشیدن سیبهای خاص، آسارا؛ نگین البرز، کسیل؛ تق تق گردوها روی شیروانی، گچسر؛ زیباییهای بدون تکرار، کهنهده؛ سفر به اعماق تاریخ، دیزین؛ یک سفر گران، سیاهبیشه؛ عطر کباب و جگر در پیج جاده، سه ایستگاه آرامش در مسیر یوش - بلده، هریجان؛ دهکدهای کوچک با علفزارهای وسیع، ۵ روستای کوهستانی مرزنآباد، مرزنآباد - کلاردشت؛ زیباترین راه کوهستانی و کندلوس؛ روستای جهانی است.
یکی از نکات قابل توجه این شماره نشریه استفاده از عکسهای مختلف بوده که رنگ و لعاب بسیاری را به این شماره بخشیده است. همچنین در بخشی از این نشریه نکاتی در خصوص عکاسی در روستا را مطرح کرده که نکات جالب و قابل تأملی است. در این نکات عکاسی ارتباط گیری با مردم، پیدا کردن عناصر اصیل، عمق میدان، تأثیر رنگها و زمان طلایی طلوع و غروب از جمله مطالب مهم مطرح شده است.
در بخش دیگر این نشریه پیامهای مخاطبان در صفحات شخصی مجازیشان از روستاهای مختلف جاده چالوس منتشر شده که ویژگی خاصی به این شماره بخشیده است.
در پایان کتاب هم به معرفی کتاب «دایرةالمعارف نجوم پرداخته شده است. این کتاب نوشته دن گرین در موضوع نجوم و اخترشناسی است که مجید عمیق مترجم با سابقه کتابهای کودک و نوجوان، آن را به فارسی ترجمه کرده است. مخاطب این کتاب نیز نوجوانان میباشند و سطح محتوا و طرز بیان آن متناسب با این رده سنی تعریف شده است.
نکته جالب دیگر این نشریه انتشار شعری از امید مستوفیراد با عنوان «عاشقانه با جاده چالوس» بوده که در پشت جلد این کتاب آمده است.
نه سفر تمام میشود
نه ماجرای جاده چالوس!
بگذار در پیچ و خم موهایت
رویای رسیدن را
به دریا
تجربه کنم.....
همچنین در بخشی از این نشریه آمده است؛
در میان رشته کوه البرز مسیر پرپیچ و خمی وجود داشت که بعدها به یکی از زیباترین جادههای خاورمیانه بدل شد. جادهای حدود ۱۶۰ کیلومتر که کارگرانی از روستای کندوان و نواحی اطراف، با دستان خسته اما مصمم، تونلی در قلب کوه البرز کندند و نام خود را بر تاریخ این سرزمین نوشتند. از میان جنگلهای ۵۰ میلیون ساله هیرکانی، جادهای متولد شد که در ابتدا نامش ۵۹ بود و بعدها به جاده چالوس معروف شد مسیری که امروز، پس از نزدیک به یک قرن، هنوز شلوغترین جاده ایران است.
با آن که ترافیکش طولانی و طاقتفرساست، مسافران از ماندن در آن خسته نمیشوند. جاده چالوس برای بسیاری از ما خاطرهای است از سفرهای کودکی، از توقف کنار رودخانه و بوی تند کورههای گچپزی و مردمی که ماستهایشان را کیسه کردهاند.
نشریه «سرزمین من»، کاری از گروه مجلات همشهری در ۲۳۲ صفحه همراه با عکسهایی از عکاسان مختلف با بهای ۴۷۰ هزار تومان منتشر شده است.
نظر شما