مجيد فدايي منش درباره دلايل وارد نشدن رشته خوشنويسي به دانشگاهها گفت: "ورود هنر خوشنويسي به چرخه آموزشي دانشگاهها در درجه اول نيازمند بسترسازي و تفكرات جدي است. البته در سال هاي اخير گريزهايي در اين زمينه زده شده، اما هرگز به شكل جدي مسئله قرارگرفتن اين هنر در دانشگاه مطرح نشده است."
مدير آموزش انجمن خوشنويسان شميرانات افزود: "تصور مي كنم دست اندركاران امور اجرايي انجمن هاي مرتبط با خوشنويسي مي توانند با برخورداري از حمايت ها و كمك هاي دولتي به اين آرزوي ديرين تحقق بخشند. همچنين برگزاري نشست هاي كارشناسي در اين زمينه مي تواند در ارتقا هنر خوشنويسي نقش عمده اي ايفا كند. فراموش نكنيم كه اين هنر به لحاظ برد آموزشي و علمي مي تواند در دانشگاههاي ما نقش مهمي ايفا كند."
وي درباره اينكه چرا انجمن هاي مرتبط با اين هنر نتوانستند خوشنويسي را دانشگاهي كنند گفت: "شايد به اين دليل كه بسياري از استادان پيشكسوت خوشنويسي تحصيلات دانشگاهي نداشتند. با اين وجود مسئله ورود خوشنويسي به دانشگاه چيزي در حدود هشت سال است كه افكار خوشنويسان را به خود مشغول كرده و تصور مي كنم براي عملي كردن اين تفكر بايد دقت نظر و كارشناسي شود. يكي از اين ارگان ها مي تواند وزارت ارشاد باشد كه با تعامل انجمن خوشنويسان به نتايج رضايت بخشي برسد."
فدايي منش تصريح كرد: "اگر خوشنويسي مثل يك رشته مستقل وارد چرخه آموزشي دانشگاهها شود، استاداني نيز در اين حيطه هستند كه مي توانند با توانايي هاي خود اين شاخه هنرهاي تجسمي را تدريس كنند. نسل دوم و سوم اين هنر را تماما هنرمنداني تحصيل كرده تشكيل داده اند. به اين ترتيب ضرورت وجود هنر خوشنويسي به شكل آكادميك در دانشگاهها كاملا حس شده و از طريق رايزني با سازمان هاي ديگر مي توان هاله هاي بي توجهي به خوشنويسي را زدود و متولي دلسوزي براي آن انتخاب كرد."
نظر شما