خبرگزاری مهر؛ گروه استانها: در حالیکه بسیاری از نظامهای آموزشی در تلاش برای یافتن روشهای نوین و جذاب برای افزایش کیفیت یادگیری هستند، گاهی یک ایده ساده اما خلاقانه میتواند تحولی عمیق ایجاد کند.
در روستای گزان علیا از توابع سنندج، معلمی با نگاهی متفاوت، کلاس درس را از فضای بسته مدرسه خارج کرده و آن را به دل طبیعت برده است جایی که دانشآموزان علاوه بر یادگیری مفاهیم درسی، تجربهای زنده و ملموس از آموزش را نیز لمس میکنند.
این اقدام نمونهای عینی از پیوند آموزش با محیط واقعی زندگی است که میتواند الگویی برای سایر مناطق باشد.
وقتی کلاس درس از چهاردیواری بیرون میآید
در روستای گزان علیا، با آغاز فصل بهار، حال و هوای آموزش رنگ دیگری به خود میگیرد، سهند عزیزی، معلم این روستا، تصمیم گرفته است در روزهایی که هوا مساعد است، کلاس درس را به دل طبیعت ببرد؛ جایی که صدای پرندگان جای زنگ مدرسه را میگیرد و نسیم بهاری، فضای یادگیری را لطیفتر میکند.
وی با همراهی دانشآموزان، هر بار نقطهای از طبیعت اطراف روستا را برای برگزاری کلاس انتخاب میکند؛ از دامنه تپهها گرفته تا کنار درختان و فضای سبز، در این کلاسها دیگر خبری از نیمکتهای منظم و دیوارهای ثابت نیست دانشآموزان در میان طبیعت مینشینند، دفترهایشان را روی زانو میگذارند و درس را در فضایی متفاوت دنبال میکنند.
صدای باد، آواز پرندگان و نور طبیعی خورشید، جایگزین فضای رسمی و گاه خشک کلاسهای سنتی شده است.
آموزش در طبیعت تجربهای فراتر از کتاب
این شیوه تدریس، تنها جابهجایی مکان کلاس نیست، بلکه تغییری در شیوه یادگیری است،دانشآموزان در این فضا، مفاهیم را ملموستر درک میکنند وقتی درس علوم در میان گیاهان و خاک آموزش داده میشود یا مفاهیم محیطزیستی در دل طبیعت بیان میشود، یادگیری عمق بیشتری پیدا میکند.
طبیعت بهعنوان یک منبع در دسترس و رایگان، میتواند بهعنوان مکملی مؤثر برای آموزش رسمی مورد استفاده قرار گیرد. این الگو میتواند در سایر مناطق نیز اجرا شود و به بهبود کیفیت آموزش کمک کند
در چنین فضایی بسیار سادهتر و ماندگارتر میشود. حتی دروس دیگر نیز با مثالهایی از محیط اطراف، جذابتر و قابل فهمتر ارائه میشوند.
سهند عزیزی با این روش تلاش کرده است ارتباط دانشآموزان با محیط اطرافشان را تقویت کند؛ ارتباطی که در زندگی امروزی و با محدود شدن فضاهای آموزشی به کلاسهای بسته، کمتر مورد توجه قرار میگیرد.
شور و اشتیاقی که در چهره دانشآموزان پیداست
یکی از نتایج قابل توجه این تجربه، افزایش چشمگیر انگیزه در میان دانشآموزان است حضور در فضای باز و تجربهای متفاوت از کلاس درس، اشتیاق آنها را برای یادگیری بیشتر کرده است.
دانشآموزان روستای گزان علیا، حالا هر روز با انگیزهای متفاوت به مدرسه میآیند و برای آنها، کلاس درس دیگر فقط نشستن پشت نیمکت نیست، بلکه تجربهای تازه و جذاب است.

نشاطی که در چهره آنها دیده میشود، نشان میدهد این تغییر کوچک تا چه اندازه توانسته بر روحیه و انگیزه آنها تأثیر بگذارد.
حضور در فضای باز، آزادی حرکت و یادگیری در محیطی غیررسمی، باعث شده است دانشآموزان مشارکت بیشتری در کلاس داشته باشند.
خلاقیت معلم کلید تحول در آموزش
آنچه این تجربه را متمایز میکند، خلاقیت معلمی است که به امکانات محدود بسنده نکرده و با نگاهی متفاوت، راهی نو برای آموزش پیدا کرده است.
در شرایطی که بسیاری از مدارس با کمبود فضا و امکانات مواجه هستند این اقدام نشان میدهد میتوان با ابتکار، کیفیت آموزش را ارتقا داد.
سهند عزیزی بدون نیاز به تجهیزات خاص، تنها با تکیه بر محیط طبیعی اطراف، فضایی آموزشی خلق کرده که هم آموزنده است و هم لذتبخش.
یکی از ویژگیهای مهم این شیوه آموزشی، در دسترس بودن آن است طبیعت بهعنوان یک منبع آموزشی، همواره در اختیار است و میتواند بهعنوان مکملی برای آموزشهای رسمی مورد استفاده قرار گیرد.
در چنین فضایی دانشآموزان نهتنها درسهای کتاب را میآموزند، بلکه مهارتهایی مانند مشاهده، تفکر، تعامل و مسئولیتپذیری نسبت به محیط زیست را نیز تمرین میکنند.
الگویی برای آموزشهای نوین در مناطق روستایی
تجربه روستای گزان علیا نشان میدهد که مناطق روستایی، با وجود محدودیتها، ظرفیتهای ارزشمندی برای نوآوری در آموزش دارند و تجربه این معلم سنندجی میتواند الگویی برای سایر مدارس، بهویژه در مناطق روستایی باشد مناطقی که شاید از نظر امکانات محدود باشند، اما از نظر منابع طبیعی ظرفیتهای فراوانی دارند.
سهند عزیزی معلم روستای گزان علیا از توابع شهر حسینآباد بدون نیاز به تجهیزات خاص، تنها با تکیه بر محیط طبیعی اطراف، فضایی آموزشی خلق کرده که هم آموزنده است و هم لذتبخش
استفاده از این ظرفیتها میتواند به بهبود کیفیت آموزش و افزایش علاقه دانشآموزان به یادگیری کمک کند این اقدام نشان میدهد که نوآوری در آموزش، لزوماً وابسته به فناوریهای پیشرفته نیست، بلکه گاهی از دل سادهترین ایدهها شکل میگیرد.
چنین روشهایی علاوه بر ارتقای سطح علمی، در شکلگیری شخصیت دانشآموزان نیز تأثیرگذار است. ارتباط نزدیک با طبیعت، حس مسئولیتپذیری نسبت به محیط زیست را در آنها تقویت میکند.
همچنین، تجربه یادگیری در فضایی آزاد و پویا، اعتمادبهنفس و مهارتهای اجتماعی آنها را افزایش میدهد و این موارد، از جمله مؤلفههای مهم در تربیت نسلی توانمند و مسئولیتپذیر هستند.
کلاسهای درس در روستای گزان علیا، این روزها رنگ و بوی دیگری دارد کلاسی که دیوار ندارد، اما مرزهای یادگیری را گستردهتر کرده است.
تجربهای ساده اما اثرگذار که نشان میدهد اگر معلمی بخواهد، میتواند حتی با کمترین امکانات، بیشترین تأثیر را بر ذهن و دل دانشآموزان بگذارد.


نظر شما