شكاف اطلاعاتي و اختلافات موجود در خصوص برنامه هسته اي ايران را افشا كنيد / حمايت بيشتر مردم آمريكا از بوش در گرو كنار گذاشتن گزينه جنگ است

به گزارش خبرگزاري مهر، روزنامه واشنگتن پست در تحليلي بدون توجه به صلح آميز بودن برنامه هسته اي ايران ادعا كرد: بهترين برآوردهاي آژانسهاي اطلاعاتي آمريكا در مورد اينكه ايران چه زماني به كشوري تبديل مي شود كه داراي سلاحهاي هسته اي است ، در يك برآورد محرمانه اطلاعات ملي (NIE) در تابستان سال گذشته كامل شد. 

"ميكاه زنكو" (Micah Zenko ) نويسنده اين تحليل به محتويات اين برآورد اشاره مي كند كه در آن ادعا شده است :" ايران براي ساخت سلاح هسته اي مصمم شده است ، املا بعيد به نظر مي رسد كه بتواند اورانيوم غني شده كافي با درجه بالا را پيش از اواسط دهه بعد توليد كند."

در ادامه اين تحليل آمده است : مقامهاي ارشد دولت بوش، قانونگذاران در هر دو حزب و تحليلگران درخارج از دولت كم كم نسبت به (NIE) ايران دچار ترديد مي شوند. آنها معتقدند كه جامعه اطلاعاتي آمريكا پس از آنكه در مورد برنامه هاي عراق در زمينه سلاحهاي كشتار جمعي غلو كرد، در مورد برنامه هسته اي ايران تخمين كمي مي زند.

زنكو مي افزايد : براي مقابله با اين ترديدها، جرج بوش بايد در مورد ايران همان كاري را انجام دهد كه در مورد (NIE) عراق پس از حمله انجام داد : غيرمحرمانه كردن قضاوتهاي كليدي در اين سند و اختلافات بر سر آن، البته براي اطمينان از توانايي براي جمع آوري اطلاعات آينده در مورد ايران، (NIE) غيرمحرمانه نبايد منابع و روشهاي به كار گرفته شده را افشا كند، بلكه بايد فقط  اعلام كند كه آژانسهاي اطلاعاتي آمريكا به چه چيزي معتقد هستند و در كجا با هم اختلاف دارند.

نويسنده معتقد است كه افشا كردن قضاوتهاي كليدي و اختلافات در مورد برنامه هسته اي ايران چهار نتيجه را در بر دارد:

اول، اين مسئله به افكارعمومي در مورد بهترين برآورد جامع آژانسهاي اطلاعاتي آمريكا در مورد تمايلات و توانايي هاي هسته اي ايران آموزش مي دهد . بوش اعلام كرده است كه وي در مورد ايران، ساخت بمب هسته اي را تحمل نخواهد كرد. اگر تمايلات وي در مورد اقدام نظامي فروكش كند، مردم آمريكا حمايت بيشتري خواهند داشت و اين در صورتي است كه آنها به طور آشكارا تهديدها ، دانسته و نادانسته ها را در مورد برنامه هسته اي ايران بفهمند. اين مسئله  به مطبوعات اطمينان بيشتري مي دهد و بحث و رايزني ملي را شدت مي بخشد.

دوم  آنكه اين مسئله سرعت آنچه را كه بوش آن را " گمانه زني وحشيانه" در مورد استفاده از زور عليه ايران مي داند، كاهش مي دهد چرا كه برآورد اطلاعاتي پيشنهاد مي دهد كه ما سالها و نه ماهها فرصت داريم تا از همه گزينه هاي ديپلماتيك براي پيدا كردن راه حل استفاده كنيم.

سوم آنكه، از آنجا كه نتايج اصلي (NIE) در مورد برنامه هسته اي ايران به طور انتخابي براي مطبوعلات افشا شده است ، غيرمحرمانه كردن قضاوتهاي كليدي و اختلافات موجود، آشكارا ايده جامعه اطلاعاتي را مي سازد. اين مسئله كاخ سفيد را در برابر افشاگريهاي بيشتر اطلاعاتي ازسوي تندروها كه در جستجوي مقابله با ايران هستند، ايمن مي كند .

چهارم آنكه، اين مسئله همپيمانان آمريكا را در اروپا و اسرائيل مجبور مي كند تا به برآوردهاي مختلف آژانسهاي اطلاعاتي خود در مورد احتمال تاريخ ساخت بمب هسته اي ايران اعتراف كنند. به طور مثال، مقامهاي انگليسي ادعا مي كنند كه ايران فناوري را در اختيار خواهد داشت تا آن را قادر كند كه سلاح هسته اي خود را تا پايان سال توسعه دهد و اين در حالي است كه ارتش اسرائيل به طور مرتب آن را در سال 2008 برآورد كرده است. تا جايي كه اين شكافها در بين برآوردهاي اطلاعاتي همپيمان آمريكا وجود دارد، آمريكا نبايد انتظار داشته باشد كه يك تلاش متحد براي پيدا كردن يك راه حل ديپلماتيك وجود داشته باشد.

زنكو در ادامه تحليل خود به نبود اطمينان مردم آمريكا به اطلاعات آمريكا با توجه به شكست اطلاعاتي آن در عراق اشاره مي كند و مي نويسد : اولين راه براي ايجاد اطمينان در داخل و خارج از كشور شفاف سازي است.

در پايان اين تحليل آمده است : ايده كارشناسي دولت بوش در مورد برنامه هسته اي ايران در (NIE) سال 2005 آمده است. بوش هم رويه قضايي و هم قدرت قانوني را براي افشا كردن (NIE) در اختيار دارد و اين به نفع افكار عمومي است. غيرمحرمانه كردن قضاوتهاي كليدي و اختلافات در مورد (NIE) ايران آشكارا اين مسئله را محقق مي كند.