خبرگزاری مهر- گروه استانها: صبح اول مهر همیشه با هیاهوی دانشآموزان آغاز میشود؛ با کیفهایی که تازه از خانه بیرون آمدهاند، دفترهایی که هنوز بوی کاغذ نو میدهند و معلمانی که قرار است یک سال دیگر پای تخته بایستند و از الفبا، عدد، شعر، تاریخ و زندگی بگویند.
مهر امسال، چند صندلی خالیتر بود
اما امسال برای برخی مدارس لرستان، بازگشت به کلاس درس با یک تفاوت تلخ همراه بود؛ جای چند معلم خالی بود.
نه به دلیل بازنشستگی، انتقال یا پایان یک سال کاری؛ بلکه به دلیل جنگ تحمیلی که در جریان حملات خود، شماری از شهروندان و از جمله فرهنگیان لرستان را به شهادت رساند.
در دورود، روایت این فقدان رنگ دیگری دارد. نام معلمانی که سالها با دانشآموزان سروکار داشتند، حالا در کنار عنوان «شهید» قرار گرفته است؛ معلمانی که زندگی شخصی، خانواده، کلاس درس و دغدغههای تربیتی داشتند.
در میان این روایت، نام «رضا جمشیدی» و همسرش «مریم بخشی» بیش از همه با تصویر خانوادهای فرهنگی گره خورده است؛ زوجی که هر دو معلم و به همراه «سلین» دختر دو ساله شان در خانه شان به شهادت رسیدند.
دورود شهری است که خاطره جنگ برای مردم آن تنها به تصاویر و خبرها محدود نمانده است. در جریان حملات دشمن صهیونیستی- آمریکایی، منطقهای مسکونی در این شهر هدف قرار گرفت و در میان شهدا، معلمانی نیز حضور داشتند.
«رضا جمشیدی» یکی از آنها بود؛ معلمی که به گفته برادرش، شغل معلمی را صرفاً یک حرفه نمیدانست.
برادر او در گفتوگو با خبرنگار مهر، از نگاه «رضا» به مسئولیت معلمی میگوید؛ نگاهی که در آن، معلم باید تا آخرین لحظه نسبت به کشور و جامعه احساس مسئولیت داشته باشد. به روایت او، «رضا» باور داشت معلمی فقط به ایستادن پشت میز و تخته کلاس محدود نیست و آموزگار باید در هر شرایطی پای آرمانها و مسئولیتهای خود بایستد.
همین نگاه است که تصویر «رضا» را از یک معلم معمولی فراتر میبرد؛ معلمی که در کنار وظیفه آموزشی، خود را در قبال جامعه و سرنوشت کشور نیز مسئول میدانست.
در کنار او، نام «مریم بخشی» نیز قرار دارد؛ همسر «رضا» و معلمی که همکارانش او را تنها آموزگار ادبیات نمیدانستند.
یکی از همکاران «مریم بخشی» در گفتوگو با خبرنگار مهر، او را معلمی توصیف میکند که آموزش را از چارچوب کتاب درسی فراتر برده بود. به گفته این همکار، مریم در کنار درس ادبیات، به دانشآموزان از زندگی، انسانیت و شیوه مواجهه با مسائل نیز میآموخت.
حالا جای این زوج در کلاسهای درس خالی است؛ اما نام آنها در میان دانشآموزانی که روزی پای درسشان نشستهاند، باقی مانده است.
پدری که از فرزندش گفت؛ و از ایران
برای پدر «رضا جمشیدی»، پذیرش این فقدان آسان نیست. او در گفتوگو با خبرنگار مهر از دلبستگی طبیعی یک پدر به فرزندش میگوید، اما در عین حال تأکید میکند که شهادت فرزندش در راه خدا و ایران، نگاه او را به این موضوع تحت تأثیر قرار داده است.
او میگوید داغ فرزند برای یک پدر سنگین است، اما در عین حال معتقد است فرزندش در مسیری که به آن باور داشته جان خود را از دست داده است.
این پدر همچنین خطاب به دشمنان تأکید میکند که شهادت فرزندش باعث عقبنشینی خانواده از باورهایشان نشده و اگر لازم باشد، باز هم فرزندان خود را برای دفاع از ایران تقدیم خواهند کرد.
چهار معلم در دورود؛ یک شهر با چند جای خالی
اما روایت دورود به «رضا جمشیدی» و «مریم بخشی» محدود نمیشود.
در همان حمله، دو معلم پیشکسوت دیگر نیز به شهادت رسیدند؛ «بهمن میرزایینژاد» و «ناصر خدایی».
دو نام دیگر که حالا در آستانه سال تحصیلی جدید، جای آنها در مدرسه و میان همکارانشان خالی است.
یکی از معلمان دورودی در گفتوگو با خبرنگار مهر، با اشاره به شهادت چهار معلم در این شهر میگوید که جامعه فرهنگی دورود اگرچه داغ سنگینی را تحمل کرده، اما این فقدان را پایان مسیر نمیداند.
به گفته او، معلمان و دانشآموزانی که با این شهدا ارتباط داشتهاند، خود را ادامهدهنده راه آنها میدانند و تلاش خواهند کرد مسیر آموزشی و تربیتی مدرسه را با قدرت ادامه دهند.
در این نگاه، کلاس درس بعد از شهادت معلم تعطیل نمیشود؛ بلکه آموزگار دیگری پشت همان تخته میایستد، نام دانشآموزان را میخواند و درس را ادامه میدهد، اما خاطره معلمی که دیگر در کلاس حضور ندارد، بخشی از فضای مدرسه باقی میماند.
چرا دشمن معلم را نشانه میرود؟
در میان صحبتهای معلمان دورودی، یک گزاره بارها تکرار میشود: اهمیت جایگاه معلم فراتر از کلاس درس است.
یکی از معلمان این شهر در گفتوگو با خبرنگار مهر، معتقد است آنچه معلم را به چهرهای اثرگذار تبدیل میکند، تنها انتقال محتوای آموزشی نیست؛ بلکه نقشی است که در شکل دادن به نگاه و شخصیت نسل آینده دارد.
او میگوید دشمنان از قلم معلم هراس دارند، زیرا قلم و آموزش میتواند نسلی آگاه تربیت کند؛ نسلی که پرسش میکند، تحلیل میکند و نسبت به سرنوشت جامعه خود بیتفاوت نمیماند.
«فکر کردند معلمان را از ما گرفتهاند»
یکی دیگر از معلمان دورودی نیز بر همین وجه تأکید دارد. او معتقد است شهادت معلمان به معنای پایان یافتن آرمانها و اهدافی نیست که آنها دنبال میکردند.
به گفته او، ممکن است دشمن تصور کند با گرفتن چند معلم، جامعه فرهنگی را از نیروهای اثرگذار خود خالی کرده است، اما اندیشهها و اهداف معلمان شهید میتواند در میان همکاران و دانشآموزان آنها ادامه پیدا کند.
این نگاه، مدرسه را به محیطی برای استمرار خاطره و آرمان شهدا تبدیل میکند؛ جایی که معلم جدید میتواند جای خالی همکارش را در برنامه آموزشی پر کند و دانشآموزانی که روزی شاگرد او بودهاند، یاد و خاطرهاش را با خود حمل کنند.
آموزشوپرورش؛ از داغ شهدا تا بازسازی مدارس
شهادت معلمان تنها بخشی از آسیبهای واردشده به مجموعه آموزشوپرورش لرستان در جریان حملات اخیر بوده است.
سهرابی، مدیرکل آموزشوپرورش استان لرستان، با اشاره به آثار حملات دشمن صهیونیستی- آمریکایی بر جامعه فرهنگی استان، از شهادت تعدادی از دانشآموزان و جمعی از فرهنگیان خبر میدهد.
او تأکید میکند که این اتفاق، مسئولیت آموزشوپرورش را برای ادامه مسیر تعلیم و تربیت سنگینتر کرده است؛ چراکه جامعه فرهنگی باید در کنار حفظ یاد و نام شهدا، مأموریت اصلی خود یعنی آموزش و تربیت دانشآموزان را نیز با جدیت ادامه دهد.
از نگاه مدیرکل آموزشوپرورش لرستان، ادامه دادن راه شهدا در عمل به معنای انجام دقیقتر وظایف آموزشی و تربیتی است. او ابراز امیدواری میکند که مجموعه آموزشوپرورش بتواند با قوت بیشتری این مسیر را ادامه دهد و در حوزه تعلیم و تربیت دانشآموزان جدیتر از گذشته عمل کند.
دو مدرسه کاملاً تخریب شد
آسیبهای جنگ به آموزشوپرورش تنها به شهادت معلمان و دانشآموزان محدود نشده است.
مدیرکل آموزشوپرورش لرستان میگوید در جریان حملات، دو مدرسه به صورت کامل تخریب شدهاند و ۱۱ مدرسه استان نیز آسیبهای جدی و کلی دیدهاند.
این آسیبها به همین موارد ختم نمیشود. به گفته سهرابی، ۸۲ مدرسه دیگر نیز دچار آسیبهای جزئی شدهاند؛ آسیبهایی که عمدتاً شامل شکستن و آسیبدیدگی در و پنجرهها و موارد مشابه بوده است.
این ارقام تصویری از اثر جنگ بر محیط آموزشی استان ارائه میکند؛ محیطی که قرار است در روزهای عادی، یکی از امنترین فضاهای اجتماعی برای کودکان و نوجوانان باشد.
۱۱ دانشآموز و ۹ معلم؛ روایتی از لرستان
در جنگهای تحمیلی ۱۲ روزه و رمضان، ۱۱ دانشآموز و ۹ معلم در لرستان به شهادت رسیدهاند.
معلمانی که امروز در مدارس دورود حضور دارند، خود را ادامهدهنده راه همکاران شهیدشان میدانند؛ با این تفاوت که اکنون هر کلاس برای آنها یادآور جای خالی یکی از همکارانشان نیز هست.
این جای خالی شاید در ظاهر با حضور معلم جدید پر شود، اما خاطره معلم شهید همچنان بخشی از حافظه مدرسه باقی خواهد ماند.
آنچه میتواند یاد این معلمان را ماندگار کند، روایت زندگی، اخلاق، روش تدریس و ارتباط آنها با دانشآموزان است.
نظر شما