عبدالرسول ارومیه ای در گفتگو با خبرنگار مهر با تاکید بر خاصیت تولید گیاهی این پوشش پلیمری به نسبت پلیمرهای شیمیایی گفت: این پوشش خوراکی است و روکشی قابل بازیافت برای جلوگیری از فساد سبزی و میوه جات و همین طور جلوگیری از خشک شدن نان و مواد غذایی مختلف است.
این محقق ایرانی تاکید کرد: پوست دانه های گیاهی مانند تخم ریحان را کنده و آسیاب می کنیم و با افزودن حلالهای مختلف مایه ای لذیذ و ژله مانند به شکل عسل تولید می شود که با مواد افزودنی خوراکی پوشش و یا ورقه ای نازک برای پوشش های پلیمری تهیه می شود که اصطلاحا به ان فیلمهای خوراکی می گویند.
این متخصص پلیمر با اشاره به ویژگی پلیمرهای شیمیایی تاکید کرد: این لایه نازک نباید نسبت به بخار آب و اکسیژن نفوذ پذیر باشد و وقتی روی میوه و یا هر محصول غذایی کشیده می شود لایه ای محافظتی و سالم برای محافظت از هر نوع مواد مصرفی است و علایم آلوده کننده ندارد.
وی اظهار داشت: پوششهای غیر گیاهی ترکیبی از پارفین و واکس بوده و مواد پلیمری شیمایی تجزیه ناپذیر در آنها استفاده شده است و سلامت پوششهای گیاهی را ندارند و از بین نمی روند اما پوششهای گیاهی خوراکی هستند و حتی می توانند در بعضی از دانه ها مانند ریحان باعث کاهش قند خون و چربی بدن شوند و همین طور مکمل غذایی به حساب می آیند.
این پژوهشگر ایرانی با همکاری همکارانش در مرکز پلیمر شیمیایی ایران برای نخستین بار در جهان از دانه های اسفرزه (فیلمهای بسته بندی خوراکی) تهیه کرده اند که پایداری کمتری در محیط زیست داشته و در زمان کوتاهی در طبیعت تجزیه می شوند.
امروزه با توجه به افزایش رشد جمعیت و کمبود مواد غذایی در جهان، حفظ و نگهداری مواد غذایی از اهمیت ویژه ای برخودار است. یکی از راههای اولیه و مهم در این زمینه استفاده از مواد بسته بندی است که در سالهای اخیر ترکیبات پلیمری سنتزی به دلیل هزینه کم سهم عمده ای از مواد بسته بندی تولیدی را به خود اختصاص داده است.
یکی از این راهکارهای که در سالهای اخیر توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده تولید فیلمهای خوراکی بر پایه پلیمرهای زیست تخریب پذیری (پلیمرهای که پایداری کمتری در محیط زیست داشته و در زمان کوتاهی در طبیعت تجزیه می شوند) نظیر پلی ساکاریدها، چربیها و پروتئین ها است.
نظر شما